Μετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη, Πρόλογος: Αναστάσης Βιστωνίτης, εκδόσεις Βακχικόν

Περιγραφή

Ο Μαρκ Στραντ (Mark Strand) γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1934 στο νησί Πρινς Έντουαρντ του Καναδά αλλά έζησε και δημιούργησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπούδασε ζωγραφική και λογοτεχνία και στη συνέχεια δίδαξε αγγλική και συγκριτική λογοτεχνία σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Υale, Princeton και Harvard) και της Βραζιλίας. Ο Μαρκ Στραντ πέθανε στις 29 Νοεμβρίου του 2014 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, σε ηλικία 80 ετών. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1964 με την ποιητική συλλογή Sleeping with One Eye Open. Το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ για την ποιητική συλλογή του Blizzard of One. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mark Strand, Προσωρινή αιωνιότητα — κυκλοφορεί»

Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης

Άκου την άρπα πως στενάζει απ’ το παράθυρο
καθώς την ξεσηκώνουν του πελάγου αιφνίδιες καταιγίδες·
άκου πώς ανεβαίνει σε τρελλό κρεσέντο και πώς πάλι
σιγοκλαίει χαμηλώνει και σβήνει!

Είναι τ’ άκουσμα τούτο τραγούδι θεσπέσιο;
Είναι πιότερο του Άριελ ο τρόπος να βρει την Αλήθεια.
Μα το τί είνα’ η Αλήθεια ας το πει πιό καλά
μια σκηνή χαραγμένη βαθειά στα μητρώα της μνήμης.

Τα πανιά σηκωμένα τα κατάρτια λοξά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Herman Melville, Από το πανδοχείο πλάι στο κύμα»

ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΦΩΤΙΑ…

Ξεχωριστή φωτιά με κατοικεί: με βάζει νά ’μαι
του βίαιου βίου μου ένας θεατής σε πλήρεις τάξεις
φωτός. Δεν γίνεται πια ν’ αγαπώ, όποτε κοιμάμαι,
τη χάρη που ’χουν μες στις λάμψεις οι δικές της πράξεις.

Οι μέρες μου έρχονται τη νύχτα· βλέμματα μού φέρνουν
μετά τον πρώτο χρόνο του ύπνου μου, που ’ναι κομμάτια·
όταν η δυστυχία η ίδια χύνεται στο σκότος, παίρνουν
του γυρισμού το δρόμο και με ζούν: μου δίνουν μάτια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Paul Valéry, ‘ένας θεατής σε πλήρεις τάξεις φωτός’ —μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής»

Αρχείο 09/11/2014

Θεία Ελένη

Η Δεσποινίς Ελένη ήταν η γεροντοκόρη θεία μου,
Και ζούσε σ’ ένα σπίτι κοντά σ’ ένα τετράγωνο κομψό
Διαφροντισμένη από υπηρέτες τέσσερις τον αριθμό.
Τώρα όταν πέθανε έγινε σιωπή στον ουρανό
Και σιωπή στου δρόμου της το τέλος.
Τραβήχθηκε το παραπέτασμα κι εργολάβος τελετών εσκού-
———–πισε τα πόδια του –
Ήταν εν επιγνώσει πως κάτι ανάλογο συνέβηκε πρωτύτερα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «T.S. Eliot, “Κι ο αρχιθαλαμηπόλος ώκλασε στην τράπεζα του φαγητού”»

Από τις εκδόσεις Ενδυμίων

Νέα Υόρκη ( Γραφείο και καταγγελία)

Στον Φερνάντο Βέλα

Κάτω απ’ τους πολλαπλασιασμούς
υπάρχει μια σταγόνα από αίμα πάπιας
κάτω απ’ τις διαιρέσεις
υπάρχει μια σταγόνα από αίμα ναυτικού
κάτω από τις προσθέσεις, ένα ποτάμι από αίμα τρυφερό.
Ένα ποτάμι που προβάλλει τραγουδώντας
απ’ τα υπνοδωμάτια των προαστίων,
κι είναι ασήμι, τσιμέντο ή αύρα
στην αυγή την κίβδηλη της Νέας Υόρκης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ποιητής στη Νέα Υόρκη 1930 —Μετάφραση: Βασίλης Λαλιώτης [απόσπασμα]»

Μετάφραση: Αντώνης Φωστιέρης, Θανάσης Θ. Νιάρχος

Οι αράχνες

Στα σπίτια που πεθαίνουν τα παιδιά
Μπαίνουνε κάτι γέροι
Θρονιάζονται στο διπλανό δωμάτιο
Μ’ ένα ραβδί ανάμεσα στα μαύρα γόνατά τους
Ακούν προσεχτικά, κουνάνε το κεφάλι.

Κάθε που βήχει το μικρό
Τα χέρια τους κολλάνε στην καρδιά τους
Μεταμορφώνονται σε κίτρινες τεράστιες αράχνες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Boris Vian, Σπαράζει ο βήχας στις γωνίες των επίπλων»