ΑΡΧΕΙΟ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

Ο Μανουέλ ντελ Ρίο, καταγωγή
Ισπανία, απεβίωσε το Σάββατο
11 Μαϊου , συνεπεία ενός
δυστυχήματος. Η σορρός του
κείται στο D´Agostino
Funeral Home. Haskell. New Jersey.
Θα γίνει ασματική λειτουργία
στις 9,30, στο St. Francis.

Είναι μια ιστορία που αρχίζει
με ήλιο και πέτρα, και που τελειώνει σ’ ενα τραπέζι, στο D´Agostino,

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Aρχείο 02/10/2017

Ονόμασε τη μέρα μοναχά, και θα πετάξουμε μακριά
Παρά τις παραδόσεις τις παλιές,
Σε έναν τόπο προστατευμένο, κι από τον κόσμο ξεχασμένο,
Όπου θα αποθηκεύσουμε τις δικές μας αναστολές.
Έλα και σε μάτια χάζεψε όπου το φως της αγάπης ξάπλωσε
Καθώς ψυχολογεί,
Και όταν κάποτε σταθμίσεις τι σημαίνουν οι δικές σου ονειροπολήσεις
Η ζωή άλλες πια εκπλήξεις δε θα διατηρεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντόροθι Πάρκερ, Ο Παθιασμένος Φροϋδικός στον Έρωτά του -Μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου»

Αρχείο 18/09/2017 ―Μετάφραση: Μαργαρίτα Καραπάνου

Ο άνθρωπος από χόρτο
Παράξενος ο άνθρωπος από χόρτο μία μάσκα όπου το χόρτο ανεμίζει απ’ τ’ αυτί και τη μύτη μπουκωμένο με χόρτο σιωπηλό τα μάτια ανεμίζουνε με τούφες στις αμασχάλες τούφες ανάμεσα στα πόδια από τον αφαλό και τον πρωκτό παλιό χόρτο που άρχισε να γίνεται σανός αλλά μέσα του υπάρχει ακόμα ζωή ο άνθρωπος από χόρτο είναι σαν ακόμη να βλέπει κάτι ν’ ακούει κάτι σαν να μπορεί πολύ σιγά να γυρίσει το κεφάλι προς το αντικείμενα ή ήχους που μέσα του ξυπνάνε μνήμες και πόθο ίσως είναι σαν να υπάρχει ακόμη μέσα του ζωή παρ’ όλο ότι τα εντόσθιά του πρέπει νά ‘ναι γεμάτα μαραμένες ρίζες από χόρτο ίσως από χόρτο κάποιους κρεβατιού έτσι στέκεται με τον μαγαλειώδη και μελαγχολικό του στολισμό ίσως νεκρός ίσως ζωντανός αλλά όπως και νά ‘ναι ένα άνθρωπος παράξενος από χόρτο έτοιμος να γεννηθεί σε πομπή σε τρελλές γιορτές του Μάη καθώς το δέρμα του γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Uffe Harder, ‘ή εμπειρία ενός ανθρώπου πριν απ’ τον άνθρωπο’»

Αρχείο 14/09/2017 ―Μετάφραση: Χριστόφορος Λιοντάκης

I
Εισδύσαμε στα έγκατα
του όρους πίσω από τον ορίζοντα·
πέρα απ΄ την σιωπηλή έρημο
ξαφνικά το προσπελάσαμε
από κάποιο σφάλμα του πεπρωμένου μας,
το φαράγγι όπου βυθιζόταν τόσος άνεμος·
ήταν εκεί, μυστήριο και ελπίδα της ζωής μας·

σπήλαια και στοές όλο ψιθύρους
μας υποδέχονταν
γνωρίζοντες μας ήδη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Yves Bergeret, Το μακρύ έργο»

Αρχείο 04/09/2017

Στο Στράτο Φουντούλη

Αύριο να ερωτευτείόποιος ποτέ του δεν υπήρξε,
κι όποιος υπήρξε ερωτευμένος, αύριο να ερωτευτεί.

Γεννιέται η άνοιξη, άνοιξη τραγουδήστρα· άνοιξη όπως τότε που γεννήθηκε ο κόσμος
άνοιξη ξανασμίγουν οι αγάπες, άνοιξη, ξανασμίγουν τα πουλιά
και λύνει τα μαλλιά το δάσος κάτω από γαμήλιες μπόρες.
Αύριο η πλέκουσα τους έρωτες ανάμεσα σε σκιές δέντρων
πράσινα καλυβάκια πλέκει με βεργούλες της μυρτιάς,
αύριο η Διώνη τους νόμους της κηρύττει σε ψηλό θρόνο ανεβασμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «(Pervigilium Veneris) Η Ολονυκτία της Αφροδίτης -απόδοση Βασίλης Λαλιώτης»

Αρχείο 24/08/2017

Η φάσηλος αυτή πουβλέπετε, καλοί μου ξένοι,
σκαρί ήταν κάποτε γερό, σπουδαίο τρεχαντήρι:
θαλάσσιο ξύλο να της παραβγαίνει δεν υπήρχε –
ταχύτητα κι ορμή τη σπρώχνανε στο κύμα πάνω·
με ιστία ή και με κουπιά θα ερχότανε ολοένα πρώτη.

Να τ’ αρνηθούν της βλοσυρής Αδριατικής Θαλάσσης
οι ακτές δεν γίνεται· ούτε και οι πολύνησες Κυκλάδες·
ή η Ρόδος η ευγενής· ή η Προποντίδα – το απαίσιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Catullus, Η φάσηλος αυτή που βλέπετε, καλοί μου ξένοι -Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής»