Ο Brendan Gill για την Ντόροθυ Πάρκερ και το έργο της [ΙΙa] -μτφρ. Ασημίνα Λαμπράκου

 Αρχείο 20.10.2018

(πρόλογος στον τόμο:
Dorothy Parker: The Collected – Dorothy Parker. Modern Classics, Penguin)

ΙΙ
(μέρος πρώτο)

Αναγνώστες που έρχονται σε επαφή με το έργο της κυρίας Πάρκερ για πρώτη φορά, ενδεχομένως βρουν τόση δυσκολία να κατανοήσουν την  υψηλή θέση που κρατούσε η Ντόροθι Πάρκερ στον κόσμο της λογοτεχνίας σαράντα ή πενήντα χρόνια πριν, όση να αντιληφθούν την περιφρόνηση των κριτικών στην οποία αργότερα περιήλθε. Η πρώτη προφύλαξη στην περίπτωση τέτοιων αναγνωστών, είναι να θυμούνται το γεγονός πώς, ο επονομαζόμενος «κόσμος» που της έδωσε τη φήμη, ήταν στην πραγματικότητα, ένας στενός κύκλος (ανθρώπων) και, σαν όλους τους κύκλους, θεωρούσε τον εαυτό του πολύ πιο μεγάλο και πιο σπουδαίο από ότι ήταν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Brendan Gill για την Ντόροθυ Πάρκερ και το έργο της [ΙΙa] -μτφρ. Ασημίνα Λαμπράκου»

Υπερασπίζοντας τη γυναίκα: Σαμίρα Μπελίλ, «Στην Κόλαση των ομαδικών βιασμών»

Από τις εκδόσεις Opportuna, σε μετάφραση Φίλιππα Κυρίτση

Η κρίση του βιβλίου από τον Κ.Π.Δάρμο

Συνεχίζοντας τη συγγραφική και τη μεταφραστική του δραστηριότητα ο Φίλιππας Κυρίτσης, παρέδωσε στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, άψογα μεταφρασμένο, ένα πραγματικό ντοκουμέντο, που είναι μια κραυγή κατά της αντρικής βίας σε βάρος αδύναμων γυναικών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Υπερασπίζοντας τη γυναίκα: Σαμίρα Μπελίλ, «Στην Κόλαση των ομαδικών βιασμών»»

Ο Brendan Gill για την Ντόροθυ Πάρκερ και το έργο της -μτφρ. Ασημίνα Λαμπράκου

 
(πρόλογος στον τόμο:
Dorothy Parker: The Collected – Dorothy Parker
Modern Classics, Penguin)

I

Υπάρχουν συγγραφείς που ξεχνιούνται από τον κόσμο πολύ πριν πεθάνουν, και αν αυτό κάποιες φορές πρόκειται για επιλογή, πιο συχνά είναι ένας «θάνατος» που επιβάλλεται από άλλους και δεν είναι εύκολο να το αντιμετωπίσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Brendan Gill για την Ντόροθυ Πάρκερ και το έργο της -μτφρ. Ασημίνα Λαμπράκου»

Αντώνης Νικολής, Ο «Αύγουστος» του Τζον Γουίλιαμς: ένας θρίαμβος της λογοτεχνίας

Αρχείο 19/04/2018

favicon

Ο λογοτέχνης, από τα αφομοιωμένα, τα χωνεμένα στη μνήμη του βιώματα, συνθέτει μύθους, μύθους που αποδίδει με μορφές που ικανοποιούν το ύφος του.

Στα είδη της αφηγηματικής λογοτεχνίας ιδιαίτερα, και νομίζω κατεξοχήν στο ιστορικό μυθιστόρημα, η επινόηση του αφηγητή, συνειδητή ή ακόμα και ασύνειδη, αποτελεί, μία από τις πρώτες και σημαντικότερες επιλογές του δημιουργού.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Ο «Αύγουστος» του Τζον Γουίλιαμς: ένας θρίαμβος της λογοτεχνίας»

Αρχείο Δεκ. 2016: Sara Teasdale, A November Night –μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου

 

Μια Νύχτα Του Νοέμβρη – Sara Teasdale

Εκεί! Τις γραμμές των φώτων κοίτα,
Μια αλυσίδα από αστέρια κάτω, στην άλλη
πλευρά του δρόμου—
Γιατί να μη μπορείς την αλυσίδα να σηκώσεις
και σε μένα να την δώσεις,
Ένα περιδέραιο για τον λαιμό μου; Γύρω θα το
τυλίξω
Και θα μπορείς μ’ αυτό να παίζεις. Μου
χαμογελάς
Σαν ένα μικρό παιδί να ήμουν ονειροπόλο
Που νεράιδες πίσω απ’ τα μάτια του ζουν… Και

Αρχείο Δεκ. 2016: Κωνσταντίνος Μάντης: William Shakespeare [Να ζει κανείς ή να μη ζει]

mantis19.12.16

fav_separator

Πράξη 3η, Σκηνή 1η

ΑΜΛΕΤ: Να ζει κανείς ή να μη ζει, αυτό είναι το ζήτημα∙
τι δείχνει πιο γενναία ψυχή, να υποφέρεις
πετριές και σαϊτιές μιας άθλιας τύχης,
ή να παίρνεις τ’ άρματα ενάντια σ’ ένα πέλαγο από βάσανα
κι αντιβγαίνοντάς να τους δίνεις τέλος; Ύπνος… θάνατος…
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

Αρχείο Δεκ. 2016: Guillermo Pilía, Το φεγγάρι και ο Ενδυμίων -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

kentrotis24.12.16

fav-3

ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Στῶν τύμβων τὴ σιωπηρὴ ἀποσύνθεση,
στῶν ληκύθων τὴν ἀργὴ μεταλλαγὴ
τὴ Χρυσὴ Ἐποχὴ προμηνύει τὸ ἆσμα σου.

Περιοχὲς συναθροίζει ἄγνωστες: ναούς
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

Mario Benedetti, Υπεραμυνόμενοι της Χαράς -μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 12/10/2017

favicon

Να αμυνόμαστε υπέρ της χαράς σαν νά ’ν’ προπύργιο
να την υπερασπιζόμαστε απ’ τα σκάνδαλα και τη ρουτίνα
από την αθλιότητα και τους αθλίους
από τις πρόσκαιρες τις απουσίες
μα και από τις μόνιμες ακόμα

να αμυνόμαστε υπέρ της χαράς σαν νά ’ναι ζήτημα αρχής
—-και γενικός κανόνας
να την υπερασπιζόμαστε από αιφνιδιασμούς και εφιάλτες
απ’ τους ουδέτερους και απ’ τους εξουδετερωτές της
απ’ τις γλυκές τις ατιμώσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mario Benedetti, Υπεραμυνόμενοι της Χαράς -μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής»