Ελένη Νανοπούλου, ‘σχεδόν στην γέννηση δραπέτευσα και κρύφτηκα’

Αρχείο 15/11/2014

fav-3

Ούτε εγώ

Πήγαινε με στις αποστάσεις
που περιμένω
από τρένο
ακόμη

παιδί ισορροπούσα στις ράγες
με τα σκαρπίνια του παππού καλογυαλισμένα
και τα δερμάτινα κορδόνια βλεφαρίδες από σκληρό λίπος
χαϊμαλιά στους αστραγάλους

σχεδόν στην γέννηση δραπέτευσα και κρύφτηκα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, ‘σχεδόν στην γέννηση δραπέτευσα και κρύφτηκα’»

Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 15/12/2014

fav-3
ΠΡΟΤΟΥ ΤΑ ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΑΥΤΑ ΣΤΕΓΝΩΣΟΥΝΕ ΦΙΛΙΑ
Προτού τα δυό-τρία αυτά στεγνώσουνε φιλιά
στο μέτωπό σου επάνω
—–εδώ κι εκεί
εσύ θα γονατίσεις για να πιείς σκυφτή
νερό αργυρό απ’ τον καθρέφτη μέσα
και άμα τυχόν κανείς δεν θά ’ναι ’κεί να βλέπει
τα χείλη του θ’ αγγίξεις με το στόμα σου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Γιάννης Δ. Στεφανάκις, “Μια ζωή όνειρα μου λες” -ποίηση [2014]

Αρχείο 10/11/2014

Γιάννης Δ. Στεφανάκις “Γραφή 1″

fav-3

Το ανεκπλήρωτο

Έγραφε στο δρόμο
κι άφηνε τις λέξεις πουλιά
—–απέραντο κενό
Είδε τις λέξεις
να ματώνουν στο μπετόν
και σαν αυτόχειρες να κρέμονται
Μανιωδώς έγραφε
κι έσβηνε στο μυαλό του
λέξεις καινούργιες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Δ. Στεφανάκις, “Μια ζωή όνειρα μου λες” -ποίηση [2014]»

Konstantin Biebl, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής [2014]

Αρχείο 5.11.2014

Ο Τσέχος ποιητής KONSTANTIN BIEBL (1898-1951)

fav-3

ΣΠΑΤΑΛΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ

Σπάταλοι καταρράχτες
Που μαζεύουν όλοι τους όλη τους την αγριότητα και
—όλη τη δύναμη
Όποτε ρίχνουν το συγχισμένο σου βλέμμα πάνω
—από τα μύρτιλλα
Που κρέμονται στον γκρεμό
———που κοιτάζεις έντρομη
Σαν το μυρωμένο σταφυλοκέρασο που ’χει αρχίσει να σαπίζει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Konstantin Biebl, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής [2014]»

Τάσος Πορφύρης, ‘Την τρομαγμένη ηχώ της δικιάς σου φωνής’

Αρχείο 04/11/2014

fav-3

Τάξη

Εδώ τα βήματα ήταν βαριά και σίγουρα μετρημένα
Οι ανάσες χωρούσαν μέσα τους τον ορίζοντα τα σπίτια
Τα όνειρά τους τίποτα δεν περίσσευε αν αφαιρούσες
Μια πέτρα γκρεμίζονταν το σπίτι μια λέξη έπεφτε
———Ο ουρανός.

fav-3

Κάθοδος

Επάλληλα στρώματα πετρωμάτων συγκρατούν
Το έδαφος γεμάτο από αρπαχτικές ρίζες φυτών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάσος Πορφύρης, ‘Την τρομαγμένη ηχώ της δικιάς σου φωνής’»

Βάννα Γ. Πασούλη, “παίζουν τά βότσαλα στίς κοῖτες τῶν χειμάρρων” -ποίηση

Αρχείο 03/11/2014

fav-3

ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Πῶς νά μιλήσω με τά δένδρα
τή γλῶσσα τῆς ὑπομονῆς ἐγώ,
πού δέν ὑπέμεινα μήτε γιά ἕνα καλοκαίρι
τόν δίκαιο ρυθμό τοῦ οὐρανοῦ;

Σπαταλημένη μέσα στήν ἀχλύ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάννα Γ. Πασούλη, “παίζουν τά βότσαλα στίς κοῖτες τῶν χειμάρρων” -ποίηση»

Ιωάννης Ψάρρας, τέσσερα ποιήματα

Αρχείο 30/10/2014

fav-3

Από “Το τρία του ενός”, ποιήματα 2002

1.
Θλίβομαι
Θνητού θεού θαρρείς θύμα
Εγώ
Που σιώπησα σιωπές σιαγόνων σιγής
Που ασπάσθηκα ασπάλαξ άσπιλον άσπρο
Τα ιμάτιά μου να διασκορπίζω και
Να επανέρχονται ατόφια
Εγώ,τώρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννης Ψάρρας, τέσσερα ποιήματα»

Θ. Π. Ζαφειρίου, Οι σκιές μας δεν βρίσκουν πια τους τοίχους

Αρχείο 26/10/2014

fav-3

Απόβαρο

Τα βιβλία που διάβασα
σελίδες λευκές
άλλες ζωές
δεν έχει αντιγράψει η ζωή μου,
Κάποτε θα τους επιστρέψω
τις λίγες δανεικές
λέξεις που συντηρούνε τα χαρτιά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ. Π. Ζαφειρίου, Οι σκιές μας δεν βρίσκουν πια τους τοίχους»