Από τις εκδόσεις Στίξις

Αμαζονία

Τι κι αν μας πήραν στο φαλάγγι
Τι κι αν μας νίκησαν στον πετροπόλεμο
Κι αν μας χλευάζουν
Που χάσαμε τα υπάρχοντά μας
Που φάγαμε όλο το μάννα τ’ ουρανού
Στην έρημο
Που μας άφηναν μόνους
Τα χέρια των κοριτσιών με τα βελούδινα
Και τα χαμόγελα απλωμένα στον ήλιο σα λιακάδα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Τη νύχτα που ο Τζέκιλ μαχαίρωσε τον Χάιντ [και άλλες σχεδίες]»

Από τις ΑΩ εκδόσεις

Α ΣΤΕΡΗΤΙΚΌ

Αυτός ο άλλος
στο μετρό
δυο μάτια
ένα στόμα
μια κραυγή.
Εγώ κουφή.
Εγώ τυφλή.
Μηρυκάζω.
Αυτοί οι άλλοι
στο μετρό
κάθε μέρα.
Μάτια και στόμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ναταλί Παμπούκη, Πρώτη απόπειρα απώλειες ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Στο τελευταίο σπίτι του δρόμου
ξενυχτούσαν τη ζωή,
είχε αφήσει την πνοή της
πάνω στην σκονισμένη
σκαλιστή σερβάντα
και είχε τραβήξει
για το πευκοδάσος.

Της άρεσε
η ευωδιά του μελιού
που έρεε άφθονο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολυμπία Θεοδοσίου, Νύχτα περασμένη σε μεστή κλωστή»

Όταν εγκαταλείπεται η γεωγραφία των τόπων
με το στανιό
δύο παιδιά μεγαλώνουν
ακόμη και μέσα σ’ ένα δάσος από τίποτα
εξημερώνουν το δέρμα τους
κι οι χυμοί τους
μαλακώνουν τις νυχιές
που το αίμα τους σέρνει
στα ανύπαρκτα τσιμέντα και στους προβόλους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Δύο έφηβοι εντός του νέφους»

(Σκηνίτες, 1947)

Έτσι, βλέπουμε  κατάπληκτοι, να  ιδρύεται το  χειμώνα του
1943-’44  στρατόπεδο  απείθαρχων Γερμανών, έξω από την
Κριτσά [Λασιθίου]. Ήσαν  αντιφασίστες  ασφαλώς. Πολλές
φορές, τάχα ξεχασμένοι, φορούσαν τα καπέλα τους ανάποδα
με  την κόκκινη  φόδρα απ’ έξω […] Σακατεύονταν από τα
βασανιστήρια των φρουρών, το  κρύο  και την πείνα. Τέλος
τους πήραν από εκεί.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΚΟΛΑΚΗΣ: «ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
ΚΑΤΟΧΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΜΦΥΛΙΟΣ»

Στους συντελεστές των  γυμναστικών εκείνων
επιδείξεων:  αθλητές, γυμναστές,  διοργανωτές
και βεβαίως στο αφανές βοηθητικό προσωπικό.
Ν.Τ.

Σύρματα ή συρματοπλέγματα ή αλλιώς:
σύρματα – σταυρόλεξα, μισογραμμένα,
με άδεια αγκαθωτά κουτάκια – παίζουμε;

(Κρατεί σκέψις όπως ιδρυθεί
ειδικός χώρος αθλοπαιδιών καθ’ άπαν το κράτος·
τοιούτος χώρος θα ήτο καταλληλότατος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Κόκκινη φόδρα»

Κέντρο

Στην κεντρική πλατεία
σε μια ασήμαντη πλατεία
κάθομαι κάθε μέρα
και πίνω τον καφέ
γνωστοί και άγνωστοι περνούν
κάποιοι μου μιλούν
τι κάνετε, καλά
καλά, εσείς
σ΄αυτή την πλατεία
που μου έλαχε
να περνώ τις μέρες μου
που είναι
το κέντρο του κόσμου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, η γεωγραφία με στενεύει»

Jose Angel Buesa (Κούβα 1910-1982)

Αυτή δεν ήταν, ανάμεσα σ’ όλες, η πιο όμορφη
αλλά μου έδωσε τον πιο βαθύ και παράφορο έρωτα.
Άλλες με αγάπησαν περισσότερο· και, χωρίς αμφιβολία,
καμιά δεν αγάπησα όπως αυτήν.

Ίσως ήταν επειδή την αγάπησα από μακριά,
σαν ένα αστέρι απ’ το παράθυρό μου…
Και το αστέρι που λάμπει πιο μακριά
μας φαίνεται πως έχει περισσότερες λάμψεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Jose Angel Buesa, Το τραγούδι του Μακρινού Έρωτα»