Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Το κυλικείο πίσω από το εμπρός

(στη μνήμη του Θόδωρου Μπασιάκου)

Το κυλικείο της στοάς πίσω απ’ το Εμπρός
δύο επαρχιωτάκια το αγόρασαν στα 1958
με τα λεφτά από κάτι γελάδια

στήθηκε μια ζωή έτσι,
με πολλά βαρύ και σάμαλι·

ο ένας έφτιαξε μια φαμίλια ναυτοπαίδων
ιππέων του κύματος και ασυρματιστών
ο άλλος ερωτεύτηκε ένα αγόρι
για τον λαιμό και τα ποδάρια του Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Το κυλικείο πίσω από το εμπρός»

Ρήσος Χαρίσης, Θάλασσα εσωτερικού χώρου ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Από τις εκδόσεις Κίχλη

ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ του Ρήσου Χαρίση Θάλασσα εσωτερικού χώρου ιχνογραφούνται στιγμές από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα με τρόπο ρεαλιστικό και συνάμα εσωτερικό. Η φύση και τα παράδοξα της ιστορίας συμπλέκονται με τα πάθη και τα δεινά της εποχής μας προσδίδοντας στην ποίηση του Χαρίση μια καθολικότητα. Τέλος, η ειρωνεία, η παρωδία και η λογοπαικτική διάθεση αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά του λόγου του ποιητή και αναδεικνύουν το ιδιαίτερο χρώμα του.

ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Και μου ’λεγες πως είσαι αυτή π’ αναστενάζει
όταν εισχωρούν εντός σου ποταμόπλοια, καΐκια
κι ανοχύρωτοι άνθρωποι που θαλασσολογούν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρήσος Χαρίσης, Θάλασσα εσωτερικού χώρου ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Γρηγόρης Σακαλής, Κάθε ψυχή

❇︎

Κάθε ψυχή

Πόση αγάπη έλαβες
και πόση έδωσες
μη βάζεις ζυγαριά
να τις ζυγίσεις
η αγάπη είναι πέλαγος βαθύ
δεν πρέπει ούτε στιγμή
να πάψεις να κολυμπάς
κι άμα μπορείς
να ζήσεις χωρίς αυτήν
τότε είσαι θηρίο ανήμερο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, Κάθε ψυχή»

Βάκης Λοϊζίδης, Αγκαθερά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

Εσκλάβωσες μας
με τούντον φουμισ̌ιάρικον
δεκαπεντασύλλαβον Βασίλη
που θέλεις σώνει τζ̌αι καλά
την ρωμιοσύνη
συνότζιαιρη του κόσμου
Οι μιάλες ιδέες
Εφέρασιν μονόδρομον
Όπου τζ̌αι να δικλίσεις
Εν κρεμμός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάκης Λοϊζίδης, Αγκαθερά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Λεωνίδας Καζάσης, Συναντήσεις μυστικές και αγγίγματα εφήμερα κ.α.

Ο Δημήτρης μου άρεσε, όταν μαζί με τον Γρηγόρη μου πρωτομίλησαν, μιά μέρα που περπατούσα στην παραλία. Τον Γρηγόρη προτίμησα που σιγουριά με γέμιζε και όπως βλέπεις είμαι μαζί του ακόμα».
Αυτά είπε η Αμαλία σε άνδρα ευπορώτερο που τον εκαλοκοίταζε, αλλά φιλήδονο και για οικογένεια ούτε να ακούσει.
Επλάγιασε μαζί του μερικά βράδυα, μήπως τον εδελέαζε τις απόψεις του να εγκαταλείψει, από το φόρεμα της πίσω να συρθή, όμως τον άνδρα μανιωδώς η αίσθηση ενδιέφερε, και η Αμαλία στην σιγουριά της ετραβήχθη, την ευκαιρία περιμένοντας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Συναντήσεις μυστικές και αγγίγματα εφήμερα κ.α.»

Σπύρος Αραβανής, Ο φιλοθεάμων ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Κουκούτσι

Περιγραφή

«[…] κενος φιλοθεάµων κα οδαµ νεχόµενος ν τις ν τ καλν φ εναι κα δίκαιον κα τλλα οτω» γράφει ο Πλάτων σε ένα σημείο της «Πολιτείας» του (478e-) και αποτελεί την προμετωπίδα- φιλοσοφία της πέμπτης ποιητικής συλλογής του Σπύρου Αραβανή.

Το Πρώτο Μέρος εμπεριέχει είκοσι ποιήματα διαφορετικής τεχνοτροπίας και περιεχομένου έχοντας όμως συνεκτικό δεσμό εκείνον τον φιλοθέαμονα ως «μύστης του θαύματος που γεννά η πραγματικότητα / όταν όλοι ξεσκίζουν το σώμα της φαντασίας».

Το Δεύτερο Μέρος, με τον τίτλο «Nox», αποτελεί ένα εκτενές ποιητικό-θεατρικό αφήγημα, ενδοσκόπησης και όχι δράσης ως μια έκρηξη απολογισμού της τελευταίας «ευημερούς» τριακονταετίας, όταν μια παρέα «πρώην» νέων κάθεται στην παραλία, µιαν αυγουστιάτικη βραδιά, ακούγοντας τον μικρότερο της παρέας, τον «Λύγκα», να εξιστορεί: «Γεννηθήκαμε σε μια εποχή όπου οι λέξεις καμάρωναν για την ελευθερία τους / σαν το παγόβουνο που ατενίζει στητό στον ορίζοντα / ξεγελώντας τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες / για το βάθος της ραχοκοκαλιάς του»…ώσπου.. «Το απότομο ξύπνημα της πραγματικότητας / ήρθε από έναν άσχημο ύπνο και όχι από το σκούντημα μιας νέας πραγματικότητας / κι έτσι η αντιμετάθεση των γραμμάτων έλξη-λέξη / παρέμεινε ένα όραμα νεκρών». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σπύρος Αραβανής, Ο φιλοθεάμων ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Στέλλα Τενεκετζή,«2016 Πρωτοσέλιδα» ―ένα προσωπικό πείραμα με εργαλείο τον δημόσιο λόγο

φωτογραφία ©Γιώτα Αναστασιάδου

(Πρόκειται για ποιήματα που οικοδομήθηκαν από το λεξιλόγιο των πρωτοσέλιδων των εφημερίδων.
Στα πλαίσια ενός πειράματος που έκανα το 2016 πάνω στον δημόσιο λόγο.
Πριν το δεύτερο lockdown (στην Θεσσαλονίκη, από τις 3/11)
είχαμε οργανώσει να παρουσιάσουμε το εγχείρημα σε εκθεσιακό χώρο.
Την εικαστική προσαρμογή του είχε επιμεληθεί ο Γιάννης Κατρανίτσας.
Έχουν γίνει δράσεις – performances στον δρόμο,
φωτογραφίσεις με στίχους στον δημόσιο χώρο,
ένα ποίημα είναι λέξη-λέξη τοιχοκολλημένο σε τοίχο της πόλη.
Τώρα, από το σημείο που βρισκόμαστε, θα παρουσιάσουμε σταδιακά το εγχείρημα με ηλεκτρονικό τρόπο)

Ακυκλοφόρητες διασκευές 2016 Πρωτοσέλιδα

στίχοι, ερμηνεία: Στέλλα Τενεκετζή
music: Space Scavengers – Sciential Dub (Cold Tear Records)
video: Γιώτα Χαλκιά
sound design: Deeply Unexpected Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Τενεκετζή,«2016 Πρωτοσέλιδα» ―ένα προσωπικό πείραμα με εργαλείο τον δημόσιο λόγο»

Βιβλία για τις Γιορτές: Μαρία Λαϊνά, Ό,τι έγινε. Άνθρωποι και φαντάσματα

Έζησα με αναίδεια

Έζησα με αναίδεια
και μοναξιά.
Μιλάω στο πρώτο πρόσωπο.
Έζησα με παράξενες σκέψεις
σκοτεινές παρορμήσεις
και όνειρα·
σε μερικά έβγαινα σε λιμάνια
σ’, άλλα πνιγόμουνα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βιβλία για τις Γιορτές: Μαρία Λαϊνά, Ό,τι έγινε. Άνθρωποι και φαντάσματα»