Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα -ποίηση

Αρχείο 27/06/2016

fav_separator

~Αντί προλόγου~

Στα κεριά των σαλπισμάτων σφίγγα πορεία
επιχειρώ στο βάθος την προσπέλαση.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ρε, τράβα τα μπετά να σ’ αγαπήσω. Με όλα τα υγρά μου φωνήεντα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα -ποίηση»

Γωγώ Λιανού, “ανάμεσα σε ρουτίνες” -ποίηση

Αρχείο 25/06/2016

fav-3

Τι περίεργο!
Γύρισαν εκείνοι οι καιροί που κρυβόμουν κάτω απ’το τραπέζι.
Μη και έρθει ο εαυτός μου – κουρέλι για μια ακόμη φορά- και ξεσπάσει σ’εμένα.
Όλη τη γύρα του σπιτιού έκανα για να μη με βρε.
Μόνο στο μπάνιο δεν πήγαινα ποτέ.
Μήτε και ξέρω πως είναι.
Στο μπάνιο λένε έγιναν οι καλύτεροι φόνοι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γωγώ Λιανού, “ανάμεσα σε ρουτίνες” -ποίηση»

Αλέξανδρος Σαγρής, τρία ποιήματα

Αρχείο 24/06/2016

fav-3

Δικαίωμα πνοής

Χαράζοντας το χαρτί
και στιγματίζοντας τη σχισμή,
με αδιαπέραστο μελάνι,
για να είμαι σίγουρος ότι δεν θα δραπετεύσουν τα όνειρα μου.
Ενώ μπορούσα να τα πετάξω,
τα μετέτρεπα σε βότσαλο και τα πετούσα στην θάλασσα.
Όταν πάλι ξεκινούσα από την αρχή,
οι σκέψεις μου είχαν γνωστή πορεία, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Σαγρής, τρία ποιήματα»

Χρήστος Τσαγκάρης, Να κάνουμε τον νεκρό να μιλήσει…

Αρχείο 21/06/2016

fav-3

Ο ήλιος άπλωσε όπως οφείλει τη μέρα πάνω από το κτήριο.
Χρειάζεται να ταλαιπωρηθείς στον δρόμο ώσπου να ανακαλύψεις την πόρτα.
Και έπειτα να αποκρυπτογραφήσεις τον δρόμο πίσω από την πόρτα.
Να ανέβεις ένα μικρό βουνό από χώμα. Δεμένο και εκείνο με κλαδιά.
Κάπου εκεί ανοίγεται το πλάτωμα. Η είσοδος με τα αγάλματα έχει πια κρυφτεί.
Οι κολόνες χάνονται πίσω από τις σκάλες. Τους λείπει άλλωστε ο στολισμός.
Το κτήριο είναι ένας σκελετός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τσαγκάρης, Να κάνουμε τον νεκρό να μιλήσει…»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]

Αρχειο 20/06/2016

fav_separator

Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά
και μπαίνεις. Φοράς άσπρο κάτασπρο
κουστούμι και λινά παπούτσια. Σκύ-
βεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου
72 φράγκα και φεύγεις. Έχω μείνει
στη θέση που μ’ άφησες για να με ξανα-
βρείς. Όμως πρέπει νά ‘χει περάσει πο-
λύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύ-
νανε κι οι φίλοι με φοβούνται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Ταυτότητα ή Έμβρυο σε αποσύνθεση

Αρχείο 16/06/2016

fav_separator

ΕΓΩ:

Είμαι εγώ
μ’ όλα τα ονόματά μου
στο σκοτεινό δωμάτιο
στις ράγες του τραίνου
στριφογυρνώ
γύρω γύρω γύρω
καρουζέλ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Ταυτότητα ή Έμβρυο σε αποσύνθεση»

Ντέμης Κωνσταντινίδης, δύο ποιήματα

Αρχείο 15/06/2016

fav-3

Τοτέμ

Οι βροχές που ήρθαν
Δεν μπόρεσαν να κατευνάσουν
Την ακόρεστη δίψα μας.
Τα τόσα σφάγια δεν έφτασαν
Για την πείνα μας.
Είχαμε μάθει ολοένα να ζητάμε
Απ’ τους θεούς.
Είχαμε μάθει τους καμένους κορμούς
Να προσκυνάμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, δύο ποιήματα»

Οσίπ Μαντελστάμ, Στίχοι για τον άγνωστο στρατιώτη -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Αρχείο 12/06/2016

fav-3

Για τη διακίνηση ποιημάτων ο ΜΑΝΤΕΛΣΤΑΜ καταδικάστηκε κατά την Ειδική Συνεδρίαση του Κολλεγίου της OGPU με βάση το άρθρο 68/10 του Ποινικού Κώδικα. (Ανακριτικός φάκελλος Νο 4108, αρχ. Νο 604671) Ειδικός Εντεταλμένος της Γενική Διεύθυνσης της Κρατικής Ασφάλειας Κραβτσόφ.

[ I ]
Μάρτυρας ας είναι τούτος ο αγέρας-
το ανώνυμο μάννα του –
πονετικός, σκοτεινός, υπερδραστήριος-
ουσία, χωρίς ψυχή ωκεανός…

Αμπέλια που αργοσαλεύουν
τούτοι οι κόσμοι μας απειλούν,
και κρέμονται σαν πόλεις κουρσεμένες, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οσίπ Μαντελστάμ, Στίχοι για τον άγνωστο στρατιώτη -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»