Αρχείο 09/04/2016

Πως;
Πώς μπορείς να περπατάς δίπλα σε πτώματα;
Πώς μπορείς ν’ ανάβεις τσιγάρο και να κοιτάς το απέναντι
πεζοδρόμιο, ενώ απ’ τα πόδια σου κρέμεται ένα χέρι;
Πώς προσπερνάς τις στιγμές όταν στάζουν αίμα;
Πώς πατάς πάνω στις ζωές άλλων σαν να ήταν χώμα; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Γ. Καφετζής, τρία ποιήματα»

Αρχείο 07/04/2016

(ένα)

ο κήπος φωνάζει: είσαι η βροχή που πίνω
το χώμα λέει: είσαι οι σταγόνες που ρουφάω
τα άνθη λένε: έγινες το νερό που ξεδιψά τις ρίζες μας
τα πεύκα αναπνέουν: σε εκπνέω σταγόνα συνθλιμμένη
στην αιχμή των πευκοβελόνων μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, η άνοιξη που έκλαιγε»

Αρχείο 03/04/2016

Παρουσιάζονται τρία από τα σονέτα της Sara Teasdale για την Eleonora Duse*

Τέτοια ήταν η περίπτωση της ένθεης Ελεονόρας Ντούζε 
που ερμηνεύοντας αποτυχημένα έργα τα έκανε να 
θριαμβεύσουν, χάρη σ’ εκείνο το οποίον η ίδια επινοούσε.
Φ.Γ.Λόρκα, Ντουέντε, σελ. 39,
εκδ. Γαβριηλίδης. μτφρ. Γ Γεωργούσης

To Eleonora Duse

Σε μυστικές μελωδίες η ομορφιά σου ζει,
Κι όλο το φως για σένα ένα τραγούδι ανασαίνει.
Η φωνή σου τους ανέμους που ονειρεύονται ανασταίνει ,
Με τη μουσική μας, τις κρυμμένες αναμνήσεις πλημμύρισαν μαζί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Sara Teasdale, μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Αρχείο 02/04/2016

Κοιτώ το ρυάκι να ρέει αμέριμνο
το νερό που κυλά λαμπυρίζοντας
Αντανακλάσεις φωτός διαγράφουν
γιρλάντες στη ράχη του
Τα βότσαλα λάμπουν ατάραχα  

στο βυθό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πρόσφυγες -Νανούρισμα από καιρό ξεχασμένο»

Αρχείο 02/04/2016

Κοιτώ το ρυάκι να ρέει αμέριμνο
το νερό που κυλά λαμπυρίζοντας
Αντανακλάσεις φωτός διαγράφουν
γιρλάντες στη ράχη του
Τα βότσαλα λάμπουν ατάραχα  

στο βυθό

Χρυσοκίτρινα φύλλα πέφτουν
και χάνονται βιαστικά
Η σκιά τους διαγράφεται σκοτεινή
περνούν γρήγορα και χάνονται
Βαθιά πηγή αναβλύζει μέσα μου
λόγια ακατάληπτα
Ψιθυριστά νανουρίσματα
συγχωνεύονται με του νερού το κελάρυσμα
για παιδιά που χάσαν τον ύπνο τους
για παιδιά που κείτονται
στου βυθού την αταραξία
Μέσα σε τόση ομορφιά
κάτι με πνίγει  κι εγείρεται  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Πρόσφυγες -Νανούρισμα από καιρό ξεχασμένο»

Αρχείο 01/04/2016

Error 404

Σιχαίνομαι
την πέτσα μου.
Μίσος μέσα στην ψυχή μου
Για την ψυχή μου.
την ψεύτικη
Το σκοτάδι πέφτει
Όταν σβήσει η οθόνη και αντικρίσεις την αντανάκλαση της μοναξιάς σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παύλος Αμπεριάδης, τρία ποιήματα»

Αρχείο 31/03/2016

Τelevisi-on/off

Τηλεόραση, σκεύος ουρητηρίου
με αισθητική ανάλογη της οσμής του.
Οι ήχοι εκτοξεύονται φάλτσα από
εξανθρωπισμένα στόματα ενός νέου
είδους φίκου. Η δε εικόνα,
συναπάντημα βόθρου και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπελελές, “Μετρήσιμες ζωές σε κιλομπάιτς”»

Αρχείο 30/03/2016

Σχέδιο Πόλεως

Όσο μεγαλώνω, σιγουρεύομαι,
πως σαν θα ρυτιδιάσω,
θέλω ένα χαρέμι δίπλα μου
από Ωραίους νέους και κοπελιές
με μάτια γαλανά, αφτιασίδωτα,
να με κοιτούν κατάσταυρα
και να ρουφάω ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, τρία ποιήματα»