Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Παλιές πρεμιέρες

Η ανταπόκριση δεν αποτέλεσε περιεχόμενο καμιάς φυλλάδας. Κάθε άλλο. Αφορά έναν χαμένο κιόλας καιρό. Τώρα το θέατρο είναι συντρίμμια και κάθε νύχτα βγαίνουν λίγοι λίγοι οι σκοτωμένοι και το ξαναχτίζουν. Οι πληγές τους φαίνονται από μίλια μακριά, πώς να ξεχάσεις; Η ανταπόκριση δεν αποτέλεσε περιεχόμενο καμιάς φυλλάδας, κυρίως λόγω του φόβου της προπαγάνδας που θερίζει λένε, εκεί έξω. Η ανταπόκριση στηρίζεται μονάχα στο ένστικτο, στο στοιχείο το χθόνιο που ορίζει τις τύχες των λαών όταν σημάνει ο πόλεμος.
Απόψε η αίθουσα είναι κατάμεστη. Από παντού συρρέουν τα πλήθη. Οι κυρίες ντυμένες τις ακριβές τουαλέτες από ταφτά, με τα βαριά χρυσάφια στους λαιμούς, στους καρπούς, στις καρδιές. Και οι κύριοι με επίσημο φράκο, ολόλευκο, κολλαριστό πουκάμισο να τους σφίγγει σαν χέρι τους λαιμούς. Το θέατρο αστράφτει, τα χρώματα του δίνουν την αίσθηση ενός τσίρκου, τα άγρια θηρία βρυχώνται στους εξώστες και γελούν και κλείνουν εμπορικές συμφωνίες με βέβαιο κέρδος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Παλιές πρεμιέρες»







Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.