Β’ έκδοση του σημαντικού βιβλίου για την ενδοοικογενειακή βία

25/11/2020

Από τις ΑΩ Εκδόσεις

25 Νοεμβρίου

Παγκόσμια μέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

✼
Με αφορμή την σημερινή ημέρα, οι ΑΩ ΕΚΔΟΣΕΙΣ υπενθυμίζουν αλλά και γνωστοποιούν στους φίλους αναγνώστες, την Β’ έκδοση του σημαντικού βιβλίου για την ενδοοικογενειακή βία.
Λόγω λοιπόν και του Κορονοϊού, η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο, χωρίς να είναι νέο, σήμερα έχει πάρει μεγάλη έκταση και εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, προς όλα τα μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα προς τις γυναίκες, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους.
Επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων ασχολούνται με την ενδοοικογενειακή βία προσεγγίζοντας το θέμα τόσο θεωρητικά και ερευνητικά, όσο και στο πλαίσιο διαμόρφωσης πολιτικών και σχεδιασμού προγραμμάτων. Στην παροχή υπηρεσιών για την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και επαγγελματίες από το σύστημα απονομής δικαιοσύνης (π.χ. επιμελητές ανηλίκων) εργάζονται με οικογένειες, ομάδες και με μεμονωμένα άτομα όλων των ηλικιών επιδιώκοντας την ενδυνάμωση αυτών, τη βοήθεια στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν, καθώς και στην πρόληψη άλλων.
Η αντιμετώπιση και η πρόληψη ενός τόσο περίπλοκου και σοβαρού θέματος-προβλήματος όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, δεν μπορεί να γίνει με τη συμβολή ενός μόνον επιστημονικού κλάδου. Είναι απαραίτητη η διεπιστημονική προσέγγιση ώστε να αναπτυχθεί κοινός επιστημονικός λόγος ανάμεσα στους επαγγελματίες και να επιτευχθεί η δέσμευσή τους στον διαρκή διάλογο και στην επικοινωνία, μέσ’ από διεπιστημονικές ομάδες συνεργασίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Β’ έκδοση του σημαντικού βιβλίου για την ενδοοικογενειακή βία»

Παναγιώτης Θεοδοσίου: «Ο Αδάμ και το μήλο» του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου

25/11/2020

Εκδόσεις Οδός Πανός, Οκτώβριος 2020

❇︎

Πιάνοντας στα χέρια μου το «Ο Αδάμ και το μήλο», τού Αλέξανδρου Αδαμόπουλου· ένα βιβλίο με το πιο ανέμελο εξώφυλλο που μ’ έκανε να χαμογελώ κι εγώ αντικρίζοντάς το, δεν φανταζόμουν ποτέ πόσο γρήγορα και πόσο έντονα θα μ’ έκανε, το ίδιο ακριβώς βιβλίο, να βιώνω και ν’ αλλάζω διαθέσεις -από χαρά και γέλιο, μέχρι απελπισία κι απέραντη θλίψη- με τα τόσα πολλά κι εντελώς διαφορετικά, όχι όμως ασύνδετα, μεταξύ τους θέματα, που ξεδιπλώνονται στις 150 μόνο σελίδες του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παναγιώτης Θεοδοσίου: «Ο Αδάμ και το μήλο» του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου»

Ευρυδίκη Τρισόν – Μιλσανή, Θερμές σελίδες σε ψυχρό τοπίο

23/11/2020
avenue Daumesnil, Paris

✼

Εχω βγει έξω να πάρω αέρα. Είναι ως συνήθως νύχτα και ο κόσμος έχει μαζευτεί στα σπίτια του. Οι δρόμοι άδειοι μετά τη βροχή, κατάφωτοι γυαλίζουν, οι Δήμοι αυτά δεν τα τσιγκουνεύονται, πρέπει να συνεχίζουν κατά την παράδοση να δίνουν μια εντύπωση χαρούμενη. Δεν το είπε άλλωστε κι ό Χέμιγουέι; Το Παρίσι είναι γιορτή.

Μοιάζει με γιορτή του τέλους. Ένα τέλος περίεργο και απειλητικό μέσα στην σιωπηλή του κατήφεια. Δεν έχει τίποτε το κοινό με τις κοσμογονίες που μας δείχνει ο κινηματογράφος όπου εξωγήινες καταιγιστικές  δυνάμεις και διαβολικές  μηχανές κατακλύζουν την ανθρωπότητα καταστρέφοντας τα πάντα. Το τέλος εδώ είναι ανατριχιαστικά ήπιο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν – Μιλσανή, Θερμές σελίδες σε ψυχρό τοπίο»

Editorial: Σκέπτεται πολλά κι ασυνάρτητα κανείς περπατώντας εν μέσω Πανδημίας

21/11/2020

✼

του Στράτου Φουντούλη

Προχωρώ ανατολικά με χαμηλό βαρομετρικό το οποίο δεν έχει καμία διάθεση να αλλάξει. Οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας φαίνονται ανεκτικοί με τη γνωστή ελαστικότητά τους και με την ανεπαίσθητη υγρασία τους. Φθινόπωρο. Αποχρώσεις ώχρας τα φύλλα στο έδαφος. Σε εκατό μέτρα θα βρίσκομαι στην άσφαλτο. Αυτοκίνητα θα ξεπετάγονται και θα σβήνουν στο βάθος του ενός ματιού προς τη μακρινή πλατειούλα. Θα εμφανιστούν αραιές φιγούρες πεζών που θα πυκνώνουν με ταλαντεύσεις όσο θα προχωρώ προς το σφυγμό της πόλης που δεν σκοπεύω να πλησιάσω. Θα εμφανιστούν οι λείες αλλά κι οι αιχμηρές προεξοχές του αστικού τοπίου. Οι διαυγείς και οι θαμποί τόνοι που θα χάνονται στον αέρα. Θα ακούω ποικίλους θορύβους. Θα είναι οι πολλαπλές καρδιές της πόλης που θα πάλλονται και δεν θα περιγράφονται. Ο χρόνος. Ένας επιπλέον χρόνος που από ενεστώς έγινε παρακείμενος, με όσα του ξημέρωσαν και με όσα τις νύχτες του κινδύνεψαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Editorial: Σκέπτεται πολλά κι ασυνάρτητα κανείς περπατώντας εν μέσω Πανδημίας»

Λεωνίδας Καζάσης, τις λέξεις πλάθουν πράγματα

20/11/2020

✼

Το μεσημέρι όμορφο πού’ ναι!
Ηλιόφιλο, μουντό, συννεφιασμένο,
σαγήνης γλεύκος πάρωρο,
φυγόπονες σταγόνες,
ραθυμία εύοσμη κυλά,
μέτωπα ανέμελα.
Όμορφο πού’ ναι!
Μα νά’ ν φυγόπονο!
το μεσημέρι σύντομα περνά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τις λέξεις πλάθουν πράγματα»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Καύσιμη ύλη

19/11/2020

❇︎

I.

ΝΟΣΤΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

Κάθε μέρα,
ματιά τη ματιά,
με πληκτρολογώ
στην οθόνη.

Κάθε μέρα,
ματιά τη ματιά,
απομένω
όλο και λιγότερος·

όλο και περισσότερος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Καύσιμη ύλη»

The Athens Review of Books τεύχος Νοέμβριος 2020 —κυκλοφορεί

19/11/2020
κλικ εικόνα για λεπτομέρειες

[Περιεχόμενα τεύχους 122, Νοέμβριος 2020]

Βασίλειος Χ. Πετράκος, Προς Γεώργιο Μπαμπινιώτη…
Μαρία Παπαδήμα, Φερνάντο Πεσσόα: Ένας Ευρωπαίος του μέλλοντος
Ρομπέρ Μπρεσόν (Robert Bréchon), Η εποποιία και το θέατρο μιας συνείδησης
Χάρης Βλαβιανός, Φερνάντο Πεσσόα: ο μεγαλοφυής με τα πολλά προσωπεία
Φερνάντο Πεσσόα (Fernando Pessoa), «Δειγματολόγιο». (Επιλογή Μαρία Παπαδήμα)
Διάλογος (Νάσος Βαγενάς), «Έρημη Χώρα» ή «Άγονη γη»;
Αντώνης Εφραιμίδης, Πολιτισμός Ακύρωσης ή Ακύρωση Πολιτισμού
Εμανουέλ Μακρόν (Emmanuel Macron), Στη Γαλλία τα Φώτα δεν σβήνουν ποτέ
Πιέρ Ζουρντ (Pierre Jourde), Προς μουσουλμάνους
— Κυρίως προς μαθητές και γονείς που δεν συμφωνούν με τις καρικατούρες του Μωάμεθ
Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Νοέμβριος 2020 —κυκλοφορεί»

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Εξ αδιαθέτου ―κυκλοφορεί

17/11/2020

Από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Περιγραφή
Σαράντα τρία διηγήματα για τα παιδικά χρόνια, την οικογένεια και τη φιλία, για τη δυστυχία και τη φτώχεια, για την αγάπη, το μίσος και το μεγαλείο της ψυχής, για τη ζωή και τον θάνατο, αλλά και τον έρωτα, τον απλό, τον μεγάλο και τον ανεκπλήρωτο.

Διαποτισμένες με έντονο συναίσθημα και πινελιές χιούμορ, οι μικρές αυτές ιστορίες είναι σαν γλυκόπικρες αναμνήσεις που ταξιδεύουν στο χρόνο, στο χθες και στο σήμερα, και στα τοπία του χωριού και της πόλης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Εξ αδιαθέτου ―κυκλοφορεί»