Διαμένω στον 24ο όροφο του ξενοδοχείου Radisson στην κεντρική πλατεία (Alexaderplatz) του Βερολίνου. Από το παράθυρο μου η πόλη απλώνεται πανοραμικά, ωστόσο η πυκνή ομίχλη που την καλύπτει περιορίζει τον ορίζοντα αισθητά. Κι όμως, θα λεγε κανείς ότι η χειμερινή μουντάδα τονίζει τοΔιαβάστε περισσότερα-Continue reading
Τέντωσε το κορμί στην καρέκλα βάζοντας κόντρα με τα πόδια, έσπρωξε το χέρι στο στενό τζιν, έβγαλε ένα χοντρό μάτσο πενηντόευρα, ξεχώρισε ένα και το έδωσε με τα δυο δάχτυλα – τον δείκτη και τον μέσο – στο σερβιτόρο.
Η Δίκη του Σωκράτη (1787), του Jacques-Louis David
Απόσπασμα από το υπό έκδοση θεατρικό έργο
Η του Σωκράτους δίκη δεν θα μπορούσε να είναι παρά μόνο «ἐν θεάτρῳ». Επειδή μια δίκη έχει εκείνα τα συστατικά του δράματος: τον μύθο (αλήθεια), την πλοκή, την κορύφωση, την κάθαρση. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
I
Χάσκουν οι ουρανοί
και είναι οι λεωφόροι
πρόδρομοι της φυγής μας
ΙI
Στους πυλώνες των δρόμων
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
[…]
Ωστόσο αυτή ηγυναίκα δε λέει να σωπάσει. Άκουσέ την.
Πώς δεν ακούει την ίδια τη φωνή της; Πώς μπορεί να μένει
κλεισμένη ασφυκτικά σε μια στιγμή παρωχημένου χρόνου,
παρωχημένων αισθημάτων; Πώς μπορεί, και με τι,
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
[Η Αθήνα]
Το φως ταλαντώνεται
στις υπόγειες γκαρσονιέρες
που πέρασαν οι θυρωροί
του 1970 τη ζωή τους.
Πάνω στην άσφαλτο ο ποδηλάτης
πιστεύει ότι ιππεύει άλογο
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
11838
Το ορατό είναιο καμβάς όχι ο πίνακας
Όταν επιστρέψεις λοιπόν- θα περιμένεις πάλι
Κάποτε έβρισκες εδώ περισσότερη σημασία
Όλα κάπως κόβουν κάποιο αόρατο νήμα
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Κύριε πρόεδρε,
Ζητώ την προσοχή σας, για λίγο από τον χρόνο σας, στις παρακάτω γραμμές της επιστολής μου. Πρόκειται για την απόφασή μου να παραιτηθώ. Ξαφνιάζεστε, το ξέρω, μα ώρες σκέψης, στιγμές ατέλειωτες, μερόνυκτα βασανιστικά, ζωή ολόκληρη σχεδόν, με συμβούλεψαν γι αυτήν εδώ τη μέρα.
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.