Αρχείο 22/02/2017
ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ – CO2*
Απομονώνομαι.
Από το πλήθος, από τους ανόητους πολλούς
Μου βαλα στο πρόσωπο μαύρη σακούλα
Απορριμμάτων
Σφιχτά το φιόγκο στο λαιμό
Αεροστεγώς περπατάω πια στην πόλη
Για να αναπνέω την εκπνοή μου
Τα χνώτα της σαπίλας σου
Από τα μέσα μου θαμμένο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Διοξείδιο – CO2»
Αρχείο 17/02/2017
«Ζητήσαμε από τους ίδιους τους ποιητές της νεώτερης γενιάς να μας στείλουν τα ποιήματά τους. Να ανθολογήσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους κι να φανούν έστω μέσα από μια ποιητική ανθολογία, ελεύθερα και μακριά από κάθε υποκειμενικό κριτήριο, οι τάσεις που επικρατούν και διαγράφονται στον ποιητικό μας χώρο στις τελευταίες ταραγμένες δεκαετίες. Η ανταπόκριση υπήρξε συγκλονιστική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Οι Υπερχίλιοι ποιητές»
Αρχείο 16/02/2017
12
Ασκήσεις προσέγγισης.
Δεν ξέρουμε τίνος
ούτε κι από πού έρχεται.
Ίσως και να το ξεχάσαμε.
Καμιά φορά νοιώθουμε
σαν μια μαριονέτα
που τις έκοψαν τις κλωστές
κι αναδεύει στο κενό,
μόλις την στηρίζει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Roberto Juarroz, (από τη συλλογή) Δέκατη-Τρίτη/Κάθετη Ποίηση -μτφρ: Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή»
Αρχείο 15/02/2017
Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ
Σήμερα η φωνή μου έχει γεύση
Απ’ τα χαλίκια που μασώ
Να την λειάνω να χάσει τις σκληρές γωνίες
Να στρογγυλέψει να περνά
Χωρίς τ’ αυτιά σας να ματώνει
Ευχάριστη ν’ ακούγεται
Σαν μουσική για ασανσέρ
Αθέατη να γίνεται Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θοδωρής Σαρηγκιόλης, “Όλα εδώ χειμέρια εν μέσω θέρους”»
Αρχείο 13/02/2017
Το νερό είχε σκεπάσει όλο το σώμα του. Βυθιζόταν αργά αργά προς το βυθό που δεν έβλεπε. Δεν αισθανόταν κανένα φόβο αντίθετα το παγωμένο νερό του δημιουργούσε μια ευχάριστη διάθεση. Ντυμένος στο λευκό καλοκαιρινό κοστούμι του δεν χρειαζόταν αναπνοές επειδή είχε γίνει ένα με τη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μπάμπης Στάικος, “Είναι Τόσο Σκοτεινά Εδώ…” -απόσπασμα»
Αρχείο 13/02/2017
Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεκτικός
όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματισμένο που κουβαλάς
στον ώμο.
Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα
μπορεί να τύχει να γλυστρήσεις στους κρατήρες των οβίδων
μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.
Να ψαχουλεύεις στο σκοτάδι με τα γυμνά σου πόδια
κι όσο μπορείς μη σκύβεις
για να μη σούρνονται τα χέρια του στο χώμα.
Βάδιζε πάντα σταθερά
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις πριν σταματήσει η καρδιά του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Άρης Αλεξάνδρου «Νεκρή ζώνη»»
Αρχείο 12/02/2017
Almost Blue
Τα δυστυχισμένα και τα εύκολα θέλει ο κόσμος
κι όχι τη δυσκολία του να σ’ αγαπώ και να σωπαίνω
όπως εκείνος που πονάει γιατί γνώρισε μιαν ευτυχία
και ρίχτηκε εκτός περιοχών μητέρας κι εκεί όπου
οι άλλοι ακόμα δεν βρήκαν ένα ναι έχει κάτι για να χάσει… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Εφτά Σ’ Αγαπώ με Τίτλους του Τσετ Μπέικερ»
Αρχείο 10/02/2017
Σκεφτείτε την πιο εκνευριστική μελωδία που έχετε ακούσει ποτέ στην ζωή σας. Πολλαπλασιάστε τον εκνευρισμό που σας προκάλεσε επί δέκα. Τώρα μπορείτε να καταλάβετε περίπου, πώς ηχεί το ξυπνητήρι μου. Δεν αλλάζω όμως τον ήχο, γιατί αυτός είναι ένας ασφαλής τρόπος να μην πατάω snooze, άρα να σηκώνομαι στην ώρα μου και να μην αργώ στην δουλειά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ράνια Παπακώστα, Χιόνια στην t.v.»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.