Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]

12/09/2016

Αρχείο 12/09/2016

fav_separator

Ποτέ δεν κατάφερα να πιστέψω ότι θα μπορούσε κανείς, είτε εγώ ο ίδιος είτε οποιοσδήποτε άλλος, να έχει τη βεβαιότητα ότι θα φέρει κάποια ανακούφιση, πραγματική ή βαθιά, στις δυστυχίες του ανθρώπου, κι ακόμα λιγότερο να τις γιατρέψει. Ούτε κατάφερα, όμως, να πάψω να το σκέφτομαι∙ η παραμικρή ανθρώπινη αγωνία -ή και μόνο το να τη φανταστώ- πάντα μου δημιουργούσε άγχος, κι ακόμα με αναστάτωνε, μου απαγόρευε να συγκεντρωθώ και ν’ αφιερωθώ στο «εγώ» μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]»

Θ.Δ. Τυπάλδος, Για ένα αυτόχειρα

09/09/2016

Αρχείο 09/09/2016

fav_separator

Θα μου επιτρέψετε όλοι εσείς οι ισχυροί της γης, όλοι εσείς της εξουσίας οι διαπλεκόμενοι να καταπιαστώ μ’ ένα άκρως επικίνδυνο ζήτημα ιδιαίτερα στις μέρες που ζούμε, -αν και πάντα τρόμαζε εξού και οι δημιουργίες νόμων ποινικών και θρησκευτικών-, αυτό της αυτοκτονίας; Δε μπορώ εκ των προτέρων να γνωρίζω αν η ενασχόλησή μου αυτή με το συγκεκριμένο αυτό θέμα, μπορεί να προβεί μοιραία για εμένα ή για τα γαλήνια νερά της λίμνης “Aποχαύνωση Iδεών”, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ. Τυπάλδος, Για ένα αυτόχειρα»

Στάθης Κομνηνός, Αισχύλος

08/09/2016

Αρχείο 08/09/2016

fav_separator
Τον έβλεπα κάθε μέρα να περνά ξυστά
Απ’ τις γωνιές των δρόμων μια φτερούγα
Δύσκαμπτη στους πνεύμονες της αγοράς
Σαν ειλητάριο δίχρωμο
Να ξεδιπλώσει αγκομαχώντας
Και σαν κοτσύφι πρωινό πετάριζε
Ευδιάθετη η ψυχή μου
Μια κι ήταν ολοφάνερο πως για το Άγραφον
Ήταν χρισμένος καταγάλανα
Στιχαρμενίζοντας για πέρ’ απ’ τις ακτές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Αισχύλος»

Γιώργος Γκανέλης, Χιλιόμετρα λευκές σελίδες

07/09/2016

Αρχείο 07/09/2016

fav-3

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

Έπεσα απ’ το μπαλκόνι
Με βρήκαν στο λαγούμι
Να διαβάζω ποιήματα
Επέτειος γενεθλίων μου
Δεν ήθελα να ξαναγεννηθώ
«Αφήστε με στο σκοτάδι»
Τότε ξεκίνησε να βρέχει
Ασφαλίτες με περίστροφα
Ζητούσαν ποινικό μητρώο
Δίπλα μια λίμνη τύψεων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Χιλιόμετρα λευκές σελίδες»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έτσι σφραγίζονται οι πόλεις Ανδρέα

06/09/2016

Αρχείο 06/09/2016

fav_separator

Αγαπητέ Ανδρέα, μ΄όλη μου τη λύπη σου ανακοινώνω από τούτη τη στήλη πως η οδός Φιλελλήνων και όλες οι πέριξ καλλονές τελικώς κατεδαφίσθησαν. Καταστήματα, περαστικοί, παλαιές και μελλοντικές προοπτικές καταχωρήθηκαν για πάντα στις σελίδες της ιστορίας. Η πόλις, Ανδρέα, η πόλις επέθανε απόψε από μια αρρώστια της ψυχής και της φαντασίας. Παντού συντρίμμια, γερασμένες νύφες με πεπαλαιωμένες σάλπιγγες, μουσουργοί, ποιητές, αρχιτεκτονικές μέρες. Τόσο πένθος ποτέ Αντρέα. Τα συνεργεία του δήμου καταβάλλουν ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες. Νυχθημερόν στοιβάζουν τις παλιές μαρκίζες σε μια άκρια της κεντρικής πλατείας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έτσι σφραγίζονται οι πόλεις Ανδρέα»

Γιώργος Δουατζής, “Μπουκώνουν τη ματιά τα πάμπολλα στολίδια” -ποίηση

05/09/2016

Αρχείο 05/09/2016

fav-3

Νόστος

Νύχτες αγρύπνιας και όνειρα εν εγρηγόρσει
Στη χώρα των ευκαιριών όλοι χωρούν, του είπαν
Οι ουρανοξύστες της μητρόπολης του κόσμου
όνειρο επιβίωσης, ελπίδας

Μια απόφαση και έπειτα φευγιό
σαν άλαλο μυρμήγκι όπου γης
δίχως δουλειά, γλώσσα, αγαπημένους
μέσα στο πλήθος μοναξιά απόλυτη
στέγνωσε η ψυχή, το μυαλό, η υπομονή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, “Μπουκώνουν τη ματιά τα πάμπολλα στολίδια” -ποίηση»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η αφήγηση στη μέση του Δημήτρη Νόλλα

02/09/2016

Αρχείο 02/09/2016

fav-3

«Από τον Μπαλζάκ μέχρι τον Προυστ», γράφει ο Δημήτρης Νόλλας στο διήγημά του «Διάλογοι σε φωτεινό καφενείο» (τρίγλωσση έκδοση εκτός εμπορίου, Ίκαρος, 2016), όπου υπάρχει και μια αναφορά στην πόλη της Λάρισας, μιας και τον έχουμε στη Λάρισα απόψε, θεώρησα καλό να ξεκινήσω από το βιβλίο του που κυκλοφόρησε μετά τα «Μάρμαρα». Τυχαίες αναφορές; Οι τυχαίες αλλά και οι σοφά ηθελημένες αναφορές μας ξεκλειδώνουν το μυθιστορηματικό σύμπαν του Δημήτρη Νόλλα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί με τα είκοσι πλέον βιβλία του: ψηφίδες ενός απέραντου μωσαϊκού που δεν έχει το ανάλογό του στην ελληνική λογοτεχνία. Γιατί οι ιστορίες είναι πολυάριθμες κι αστείρευτες κι ο καθένας από μας έχει τουλάχιστον καμιά εικοσαριά να μας διηγηθεί, και είμαστε μάρτυρες της  εκδοτικής έκρηξης μιας αυτοβιογραφικής μπονμπόν λογοτεχνίας, κι όλο αυτό το μπλα-μπλα υπολείπεται πολύ από το να είναι μυθιστόρημα, γιατί του λείπει το κύριο συστατικό του: ο μύθος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η αφήγηση στη μέση του Δημήτρη Νόλλα»

Χρήστος Βασματζίδης, Μικρά και ερωτικά

30/08/2016

Αρχείο 30/08/2016

fav-3

Αυτό το γνήσιο τούνελ κατάθλιψης
Απορρόφησε τη νύχτα
Υγρή την πέταξε στη γλώσσα μου
Να πλάθει μαζί της ονόματα γι’ αγάπη

fav-3

Δεν με κοιτάς στα μάτια
Κοιτάς τον μαύρο ουρανό
Που κατεβαίνει στο φουστάνι σου
Και παίρνει ό,τι ήταν να πάρω εγώ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Βασματζίδης, Μικρά και ερωτικά»