Αρχείο 10/06/2016
Σαπφώ
Αγαπημένες μου,του Έρωτα αδελφές,
σας ξορκίζω, μην αγαπάτε Ποιητές.
Αγκώνες, χείλια κι αστραγάλους
θα διαλέγουν,
από σας, την άλλη και την άλλη
-Γαλάτεια, Ευτέρπη και Καλλιόπη! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα, “θα μνημονεύομαι -με μια κούπα φορμόλης” -ποίηση»
Αρχείο 09/06/2016
Βρισκόμουν ήδη στην τρίτη μέρα της εβδομάδας των παθών. Μεγάλη Τετάρτη, αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας που μετανόησε, πίστεψε στο Χριστό και του άλειψε τα πόδια. Η κεντρομόλος δύναμη της ασφάλειας μονομαχούσε με φυγόκεντρες τάσεις προς μαγευτικότερες πολιτείες και εγώ παρακολουθούσα τον αγώνα καθηλωμένος στον καναπέ σα να αφορούσε κάποιον άλλον. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Εβδομάδα των παθών (και των άτονων πόθων)»
Αρχείο 08/06/2016
ΠΥΡΕΤΟΣ
Μνήμες άναψαν κεριά,
λιώνουν τον πυρετό σου,
τρέχει η ζωή
για να κρυφτείς
(δεν θες να την κοιτάξεις),
φυσά στα μαλλιά σου
η ξενιτιά
γεμάτη από ρυτίδες, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Π. Κρανιώτης, “προφορικές φιλοφρονήσεις” -ποίηση»
Αρχείο 07/06/2016
The Home Of Happier Days
Yes, bright the velvet lawn appears,
And fair the blooming bowers;
Yet blame me not—I view with tears,
This scene of light and flowers;
Strangers possess my native halls,
And tread my wonted ways;
Alas! no look, no voice recalls,
The Home of Happier Days. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποίηση της Maria Abdy Smith σε μετάφραση Ασημίνας Λαμπράκου»
Αρχείο 07/01/2016
Κάτοπτρα
λίμνες γαλήνιες
διάφανες, θανατερές.
Σμιλεμένα
με την ερμητική τέχνη των ψευδαισθήσεων.
Βλέπουμε
ό,τι τα μάτια του καλλιτέχνη επιθυμούν.
Άβουλες μαριονέτες
παρά την θέλησή μας
μπροστά στα κάτοπτρα
τα χέρια μας κινούμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάννα Μποζίκη, Κάτοπτρα»
Αρχείο 06/06/2016 –από Αίτιον Εκδόσεις
Αυγή
Σαν αναδύθηκααπό τη θάλασσα
Γυμνός ανέστιος κι απορημένος
Κι άγγιξα χώμα και πέτρα μαγεμένος
Θαύμα μ’ άδραξε, μ’ όσα είδα τάχασα
Κι όταν αχτίδα μες απ’ τα νέφη άγγιξα
Σαν πάψαν οι βροχές κι εγώ κρυμμένος
Μες σε σπηλιάς σκοτάδι, φοβισμένος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, (ποιήματα από) “Τα σονέτα του νόστου”»
Αρχείο 06/06/2016
I
Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη που στενεύουν διαρκώς περσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου.
Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση, πρέπει να τη διανοηθώ σ’ όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις αιτίες και τα αποτελέσματά της. Αλγεβρικές εξισώσεις τα βήματά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»»
Αρχείο 05/06/2016 -Της Κυριακής
Στο N. Xατζηκυριάκο-Γκίκα
Tην ανεξήγητη γραφήνα λύσω πολεμώ
που σου χαράξαν πειρατές Kινέζοι στις λαγόνες.
Γυμνοί με ξύλινους φαλλούς τριγύρω απ’ το λαιμό,
μας σπρώχναν προς τη θάλασσα με τόξα οι Παταγόνες.
Kόκκαλο ρίξε στο σκυλί το μαύρο που αλυχτά
και στείλε τη «φιγούρα» μας στον πειρατή ρεγάλο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καββαδίας, Λύχνος του Aλαδίνου»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.