Αρχείο 02/02/2016
Ήταν απόγευμα όταν εκείνη, ακολουθώντας την κλασική της διαδρομή μέσα από το συνοικιακό πάρκο, τον είδε. Δεν ήταν πρώτη φορά που τον έβλεπε, θες όμως από το τρομαχτικό παρουσιαστικό του, θες προκατειλημμένη από τα κουτσομπολιά της γειτονιάς, δεν του είχε μιλήσει ποτέ ως τώρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρίλια Γιακουμή, Κάποιο απόγευμα σ’ ένα παγκάκι [2016]»
Rainy Night, Dorothy Parker
Ghosts of all my lovely sins,
Who attend too well my pillow,
Gay the wanton rain begins;
Hide the limp and tearful willow.
Turn aside your eyes and ears,
Trail away your robes of sorrow,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dorothy Parker, Νύχτα βροχερή -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»
Αρχείο 01/02/2016
Στον Οδυσσέα Ελύτη
Δε δίνω αίμα στις φλέβες των πουλιών
και τα ποτάμια μου κρατήσαν τα νερά τους
επάνω στα ψηλά βουνά τρεις βίγλες έχω στήσει
μέσ’ στη σπηλιά μου φύλαξα τους αετούς
Ελάτε βγήτε στον κάμπο περιστέρια μου
με τις γαλάζιες κορδέλες στο λαιμό σας
ελάτε βγήτε με το φεγγάρι στην καρδιά
σα θα σηκώσω την ταφόπετρά μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μίλτος Σαχτούρης «Τα περιστέρια του νεκρού»»
Αρχείο 01/02/2016
Όλων των υπέροχων αμαρτιών μου φαντάσματα,
Που το μαξιλάρι μου φροντίζετε πολύ καλά,
Χαρούμενη η ανήμερη βροχή ξεκινά
Την εξαντλημένη και δακρυσμένη κρύψτε ιτιά.
Τα μάτια σου αλλού στρέψε και τ’ αφτιά σου,
Της θλίψης τον μανδύα τράβηξε μακριά,
Τα χρόνια μου του μέλλοντος θα έχεις— Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dorothy Parker, Νύχτα βροχερή -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου [2016]»
Αρχείο 29.1.2016
Δεν μπορώ να διαβάσω.
Το άγχος που μου προκαλεί η ανάγνωση ενός νέου βιβλίου, με οδηγεί πολύ συχνά σε άσκοπους νυχτερινούς περιπάτους στην πόλη. Αντί ν’ ανοίξω το βιβλίο, ανοίγω την πόρτα του σπιτιού μου και χάνομαι. Τις προάλλες κατέβαινα τη μεταμεσονύχτια Πανεπιστημίου μέσ’ στο απόλυτο κενό του μυαλού μου, θεωρώντας με ευτυχή που είχα κατακτήσει μια παρόμοια διανοητική κατάσταση, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ο πυροβολημένος αναγνώστης [2016]»
Αρχείο 28.1.2016
Διαβάστε 1ο και 2ο μέρος
Ο ουρανός ξαναφάνηκε για λίγο. Μετά χάθηκε. Χάθηκαν σε μια στροφή και τα ελάφια. Καινούρια βροχή δυνάμωνε. Το Λόνγκχολμεν δεν απείχε πια παρά μόνο δυο-τρεις κουπιές. Πλάγιασα το σκάφος και έβγαλα γρήγορα το ένα πόδι σ έναν ήπια κατηφορικό βράχο για μην το αναποδογυρίσω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παύλος Αβραμίδης, Νησί Utö, Σουηδία: Μέρος 3ο – Πεδίο βολής β’ [2016]»
Αρχείο 27.1.2016
Από το παράθυρο της σοφίτας της το έβλεπα να απλώνεται στον ορίζοντα. Άλλοτε με τα ξέθωρα, νυσταγμένα φώτα του και άλλοτε σκεπασμένο απ’ το λευκό πέπλο της ομίχλης. Μας χώριζε το μεγάλο κανάλι της πόλης. Στη δικιά μας πλευρά βρίσκονταν τα καλά εστιατόρια, τα κιόσκια με τα μύδια και τις κροκέτες ψαρικών που Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Molenbeek [2016]»
Αρχείο 26.1.2016
Παύλος Μάτεσις
«Όταν θα φύγω, θα προτιμούσαν να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Όταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν.»
Και τα φώτα σβήνουν,οι πλατείες αδειάζουν. Τα θέατρα που κάποτε ονομάστηκαν εθνικά τώρα γκρεμίζονται. Οι λάμπες μετέωρες και το φουστάνι της Ραραού να κυματίζει μεσίστιο.
Κυρίες και κύριοι ο αξιότιμος Παύλος Μάτεσις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυστικό της Ραραού [2016]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.