στάχτες

Αρχείο 06/02/2016

Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει
Τάσος Λειβαδίτης

Γράμμα στην Ευρώπη από την μακρινή Κω

Το ποίημα πρέπει να το περιμένεις
να φουσκώσει, μέχρι το πρωί, σαν το ψωμί

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Είναι μακρύ και δύσκολο ταξίδι Ευρώπη
Πολύφημοι, εν πλήρει εξαρτύσει σ’ έχουν τυφλώσει
Και μία νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου
Σε απευθείας μετάδοση κρατά ανοιχτά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Ωδή στους νεκρούς πρόσφυγες του ανατολικού Αιγαίου [2016]»

Αρχείο 06/02/2016

Επισημαίνω: Φόρεσα τη Μεσόγειο πουκάμισο.
Καρφώνονται λογαριασμοί στην πόρτα κάθε μήνα
και πίνω μπύρα από κουτί σε πάρκο στην Αθήνα.
Αν κι άθελά μου μπλέχτηκα σ’ έναν αγώνα άνισο,
σας λέω ξανά: Φόρεσα τη Μεσόγειο πουκάμισο.

Στον ύπνο μου σκεπάζομαι με χιόνι του Νεπάλ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Μαρτίνης, Σκέρτσο και όχι [2016]»

Αρχείο 05/02/2016

α΄  

Τιμωρούμαι γιατί κάποτε πάτησα μια εικόνα τής παναγίας! 
είχε πει την τελευταία φορά που συζητήσαμε
μετά από λίγες ημέρες τον διώξαμε απ’ το σπίτι

πάνω στο χρόνο με βρήκε – αδυνατισμένος, δουλικός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Μακάριος, Kinderszenen [2016]»

Αρχείο 05/02/2016

ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΑΠΕΙΟΥ

Στο Σεράπειο ολόκληρη στήθηκε λιτανεία από του Εσταυρωμένου τους πιστούς.
Το αγιασμένο τους νερό ξόρκιζε των μυστών τις τελετουργίες και τα δοξασμένα όργια.
Στον παγανιστικό βωμό, εκεί που άλλοτε διαμελίζονταν οι άζευκτοι κριοί,
όρθωσαν ολάκερο εικονοστάσι.
Άγουροι νέοι ύψωσαν τα επάργυρα εξαπτέρυγα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Πολυκάρπου, “Τα μαρτύρησε όλα ο τυφλός ραψωδός” -ποίηση»

Αρχείο 04/02/2016

Χρυσοπέρτικα

Ο πόνος ο πραματευτής περνά στη γειτονιάν του
Θωρεί τον Λιόντα γελαστόν που κά’ στη λεμονιάν του
Λαλεί του, πόψε έννα χαθεί η μέρα τζιαι το φως σου
Με τέρτιν εκατόφυλλο θα μείνεις μανιχός σου

Η νύχτα μπαίνει φουρκαστή να της το μαντατέψει
της κόρης πως ο χάροντας εν νάρτει να την κλέψει
Η κόρη εσυντρομάχτηκε, βουρά να μανταλώσει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάμπος Κουζάλης, τρία ποιήματα από τη συλλογή “σχεδόν” [2016]»

Αρχείο 03/02/2016

Ι.

Με πόσο θάνατο εξαργυρώνεται η αγάπη
                                                       -μου λες;

Πάει.
Χάνεται κι ετούτη η στιγμή
μπροστά στον μισογκρεμισμένο
καθρέφτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Εν κρυπτώ»

Αρχείο 03/02/2016

(απόσπασμα από το υπό έκδοση μυθιστόρημα Ο θάνατος του μισθοφόρου)

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΟΡΙΣΑΝ για την Κυριακή 27 Μαΐου, μία μέρα πριν από τη γραπτή εξέταση της τάξης τους στα αρχαία, μέρα που θα την πέρναγαν σχεδόν ολόκληρη μαζί. Ο καιρός είχε αρχίσει να ζεσταίνει, όσο είχε φως θα διάβαζαν έξω, στο τραπεζάκι της αυλής.

«Καλά, μιλάμε, φοβερή μυρουδιά», και ρούφαγε τον αέρα με δύναμη, οσφραινόταν την ανθισμένη γαρδένια στο μεταλλικό βαρελάκι, δίπλα στο πορτάκι της αποθήκης, φουντωμένη και κατάφορτη. «Είναι η εποχή τους τώρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Ο Άι Γιώργης»

Αρχείο 02/02/2016

Ήταν απόγευμα όταν εκείνη, ακολουθώντας την κλασική της διαδρομή μέσα από το συνοικιακό πάρκο, τον είδε. Δεν ήταν πρώτη φορά που τον έβλεπε, θες όμως από το τρομαχτικό παρουσιαστικό του, θες προκατειλημμένη από τα κουτσομπολιά της γειτονιάς, δεν του είχε μιλήσει ποτέ ως τώρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρίλια Γιακουμή, Κάποιο απόγευμα σ’ ένα παγκάκι [2016]»