στάχτες

Αρχείο 28.11.2014

Εραστές

Από τη συλλογή  «Τα έργα και οι νύχτες», 1965

ένα λουλούδι
όχι μακριά απ’ τη νύχτα
το κορμί μου βουβό
ανοίγει
στη λεπταίσθητη επείγουσα ανάγκη της δροσοσταλίδας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεχάντρα Πισαρνίκ, πέντε ποιήματα -μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη [2014]»

Αρχείο 27.11.2014

“Αγαπητέ μου Μονσενιέρ,
πολύ ίσως νομίζουν ότι έχουμε σχέσεις μιας Ειδωλολατρείας. Εσείς κι εγώ ξέρουμε ότι διατηρούμε σχέσεις πολεμικού σας ανταποκριτή και διπλωμάτη, ωλμπήητ και παράτυπα. Ότι χρειάζεται να είμαι και Ερωμένη του Ιδίου Εραστή με σας, μας κάνει Ερωμένους εις το Πνεύμα του. Ώστε, θα σας μιλάω με τις πολλαπλές τις γλώσσες, μα σήμερα σας λέω πως καταλαβαίνω ότι ετούτες οι επιστολές θα είναι αναπάντητες, θα είναι ή δε θα είναι δεκαπέντε (όπως οι άλλες της Πορτογαλίδος μοναχής στον νεαρό με το τραγικό τέλος – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Εντός, εκτός και επί τα αυτά (Επιστολή Πρώτη) – [2014]»

Αρχείο 25/11/2014

«παραχώρησε στον εαυτό του
Με μια βασιλική χειρονομία,
Το προνόμιο του ονείρου,
Αφήνοντας την μικρή Ελπίδα

Γιώργος Μακρής

Αν υποθέσουμε πως τα ποιήματα έχουν μια ξέχωρη ζωή, έναν βίο δικό τους, έξω και πέρα απ΄τον δημιουργό που τα δωρίζει στα πόδια της μούσας του, τότε μπορούμε με βεβαιότητα να τα ξαναδούμε, ομορφότερα από ποτέ, να ξεχειλίζουν από καταφάσεις και ακυρωμένες άμυνες.

Μπορούμε να δούμε ξανά τη θέση που πέθανε ένα δέντρο. Τ απόφωνα απ΄αυτή την περασμένη ζωή υπάρχουν ακόμη στον ερμητικό κήπο του περιβόλου με τους ακατόρθωτους ίσκιους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Φθινόπωρο»

Αρχείο 24/11/2014

Τον άφησα εκεί και γύρισα στην άλλη αίθουσα, στο τραπέζι που είχα κερδίσει προηγουμένως.
—Οι κρουπιέρηδες είχαν αλλάξει. Η γυναίκα ήταν εκεί, στη θέση που καθόταν και πριν. Έμεινα πίσω για να μην με δει και πρόσεξα πως έπαιζε συγκρατημένα κι όχι όλα τα παιχνίδια. Προχώρησα λιγάκι· με είδε· ήταν έτοιμη να παίξει αλλά κρατήθηκε περιμένοντας να παίξω πρώτα εγώ για να ποντάρει όπου θα ποντάριζα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Luigi Pirandello, Ο μακαρίτης Ματίας Πασκάλ»

22/11/2014

Όπου νά’ ναι θα κλείσει το στερνό παραθύρι στην άκρη της βροχής.
Κατακαθίζει το νερό στα σκαλοπάτια.
Τί ξένο που είναι απόψε το τσίγκινο τραπέζι κάτω απ’τη μαρκίζα
Γυμνό και ξεχασμένο δίχως τον ίσκιο των χεριών της.
Κανείς. Ένα δημοτικό φανάρι μουσκεύει μες στη νύστα σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Ολόκληρη Νύχτα»

Αρχείο 21/11/2014

Τζάνιμ, μην ανακατεύεστε στη δουλειά μου!

Μια μέρα το μοσχάρι του Χότζα σε ώρες ξαφνικής ζαβολιάς του με πιλαλητά, κουτρουβαλέματα και με πηδήματα μες το μπαχτσέ έκαμε μεγάλο κακό στα ζαρζαβατικά του αφέντη του. Ποιος είδε τον τρελλό και δεν τον φοβήθηκε! Τι να έκαμνε ο Χότζας; Έλα θεέ και περιμάζεψε το πλάσμα σου! Όμως το αζύγωτο μοσχάρι σήκωσε σκόνη και κουρνιαχτό κ’ έφερε την καταστροφή. Ο Χότζας όμως δεν έχασε καιρό. Άρπαξε μια μαγκούρα κι όρμησε κατά πάνω στην αγελάδα του κι αρχίνησε να τη βαράει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νασρεττίν Χότζας, δύο παραβολές»

Αρχείο 1.11.2014

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ

Από νωρίς στα χάπια – ανέραστοι γαρ γύρω τριγύρω
αργά στα παιδιά,
από νωρίς στην εποχή – μάνα ορεινή, του ’40 κι εσύ!
αργά στη μητρική…

ό,τι και να γραφεί
κάτω κι από νέες στέγες
ο ξανακερδισμένος χρόνος
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρίστος Παλαιοπάνος, ώρα εισχώρησης στο πλέον πειναλέο “πλέω και πάλι” -ποίηση [2014]»