στάχτες

Αρχείο 09/01/2012

A noble heart will always love the rebel

Σε κάθε μυθολογία υπάρχει ένας αντάρτης· θεός ή ημίθεος στην αρχή, ύστερα μετονομάζεται σε δαίμονα – ίσως επειδή δεν καταφέρνει να επικρατήσει. Στην ινδική μυθολογία είναι ο Βρίτα, στην περσική ο Αριμάν, στην αιγυπτιακή ο Σηθ, στη σκανδιναβική ο Λόκι, στην ελληνική ο Προμηθέας. Όλοι τους συγκρούονται με κάποιον άλλον θεό από ζήλια ή εναντιώνονται στον άρχοντα των θεών, εποφθαλμιώντας την εξουσία του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίτσα Χατζοπούλου: Έκπτωτος άγγελος (μια μάλλον σκοτεινή ιστορία)»

Αρχείο 01/01/2012

Όταν διεγείρονται 

Προσπάθησε να τα φυλάξεις, ποιητή,
όσο κι αν είναι λίγα αυτά που σταματιούνται.
Του ερωτισμού σου τα οράματα.
Βάλ’ τα, μισοκρυμμένα, μες τες φράσεις σου.
Προσπάθησε να τα κρατήσεις, ποιητή,
όταν διεγείρονται μες το μυαλό σου
την νύχτα, ή μες την λάμψι του μεσημεριού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Π. Καβάφης»

Αρχείο 30/12/2011

Διέσχιζες τὴ συννεφιά, τὴν κάπνα τοῦ ὁρίζοντα,
μὲ τὶς μεταλλικὲς χορδὲς νὰ συγκρατεῖς
τὰ ἀπέθαντα ποὺ μὲ σκληραγωγούσανε
καὶ μοῦ ΄κλειναν τὸ στόμα μὲ τσιρῶτο. Τὸ βούλωσα,
μιμήθηκα στὶς μύτες τῶν ποδιῶν νὰ φεύγω
Ἔμαθα-. ἔμαθα,
Μοῦ ΄μαθες, ἀνατροφή μου ἔδωσες, νὰ ντρέπομαι
καὶ νὰ λογοδοτῶ
στ’ ἀγέννητα καὶ στοὺς ἀποθαμένους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρούλα Αλαβέρα, Διέσχιζες τὴ συννεφιά, τὴν κάπνα τοῦ ὁρίζοντα»

Αρχείο 29/12/2011

1.

Ζωντανό σκοτάδι

Σε σιδερένιες νύχτες
πάκτωσε θάνατος
τη ζωή
στάλαξε αίμα πόνος κατάβαθα
Με τέτοιες νύχτες υφάνθηκε
όλο το πέρασμα
Αιφνίδια κλωσμένοι μ αυτό
να μην το πιάνουμε
Γιατί είναι σκελετός του σπιτιού της ζωής
οπλισμένο σκυρόδεμα
ασβεστόπετρα βαθιά στο κόκαλο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, «Αλάριχος»»

Αρχείο 27/12/2011

Αυτό που ένας άνθρωπος πίστεψε πως ήταν
Αυτό που ήταν
Και αυτό που υπήρξε.
(Ανδριανού Απομνημονεύματα)

(Φραγκογιαννού)
Το ‘ξερε πως είχε ανατεθεί σ’ εκείνη
Το θεάρεστο έργο
Να γλιτώσει όλα εκείνα τα’ αθώα βρέφη
τα «κοριτσούδια»
Από τη μοίρα του φύλου τους
Απ’ την κατάρα του ριζικού τους
Ω, αν μπορούσε μ’ ένα φύσημα μονάχα
Να τα εξαφάνιζε
Έπρεπε όμως να σκάψει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Σιδηρά, «Αμείλικτα γαλάζιο» κ.α. ποιήματα»

Αρχείο 26/12/2011

Λένε ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες συγγραφέων. Εκείνη των μεγάλων ταξιδευτών, των εραστών της περιπέτειας και των εμπειριών και εκείνη των ακίνητων, των καρφωμένων σ ΄ έναν μονάχα τόπο, στον μικρόκοσμο που τους περιβάλλει.
Στους πρώτους θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τον Χεμινγουαίη, τον Λόρδο Βύρωνα, τον Πλάτωνα, τον Μαλρώ, τον Καζαντζάκη.

Στην δεύτερη ομάδα ανήκουν αναμφίβολα ο Κάφκα, ο Πιραντέλο, ο Ρουσώ και ο Σωκράτης που αν και δεν έγραψε τίποτα υπήρξε τα πάντα χωρίς να φύγει ποτέ από την Αθήνα του τέταρτου αιώνα.
Και βέβαια δεν πρέπει να μην αναφέρω τον μέγιστο του αιώνα μας Μπόρχες που παρ ότι τυφλός και αταξίδευτος τα βιβλία του σε ταξιδεύουν με τον ομορφότερο τρόπο σε όλο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, «Δημιουργική Γραφή»»