Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μετοχικό Ταμείο

Φάρσα, όπως η ζωή
Ενός ποιητή 

κηνικό παλιού γραφείου. Όπως εκείνα στο κέντρο της πόλης, τα πανομοιότυπα, στα παλιά μέγαρα. Δικαστικοί επιμελητές, δικηγόροι, μεταφρασταί, ερευνητές, συμβολαιογραφεία, ένας ολόκληρος κόσμος. Και από πόρτα σε πόρτα η παράξενη πελατεία που γυρεύει εκδούλευση. Που περνά σκεπτική από όροφο σε όροφο, που αφήνει τα στοιχεία της στο θυρωρείο και ζητά μια ενημέρωση όταν θα είναι εφικτό, όταν θα είναι εφικτό. Το μέγαρο βρίσκεται στον δρόμο με τα τετζερέδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μετοχικό Ταμείο»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζωρτζ Γούντκοκ, «Ιστορία της αναρχίας»

Τζωρτζ Γούντκοκ, Ιστορία της αναρχίας [«A history of Libertarian Movements and Ideas]. Μετάφραση Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος [Σημειώματα του εκδότη και του μεταφραστή, συμπληρωματικές Υποσημειώσεις του εκδότη]. «Πανοπτικόν», Θεσσαλονίκη 2022.

Ο Καναδός συγγραφέας Τζ. Γούντκοκ (1912 – 1995), μεγάλη φυσιογνωμία του αναρχικού κινήματος (και αντιρρησίας συνείδησης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!), έβγαλε αυτό το εξαιρετικά καλογραμμένο (συνοπτικό, μετριοπαθές, μέχρι και με χιούμορ) βιβλίο 60 χρόνια πριν, μα είναι σα να γράφτηκε χτες συν ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει στο θέμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζωρτζ Γούντκοκ, «Ιστορία της αναρχίας»»

Η Athens Review of Books θέτει στη διάθεση των ερευνητών την καταγραφή των Kαταλοίπων του Εμμανουήλ Ροΐδη από τον Κλέωνα Β. Παράσχο

ο Εμμανουήλ Ροΐδης, σκίτσο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Είναι απαράδεκτο ο Γενικός Γραμματέας (και κατά δήλωσή του Νομπελίστας) να εμποδίζει την απρόσκοπτη πρόσβαση στα Αρχεία Ροΐδη και Ανδρεάδη, αντί να διευκολύνει την έρευνα και να αποδεχθεί τις προτάσεις για ψηφιοποίηση, επιστημονική ταξινόμηση, καταλογογράφηση και, γενικά, για αξιοποίησή τους.

Η Athens Review of Books θέτει στη διάθεση των ερευνητών την καταγραφή των Kαταλοίπων του Εμμανουήλ Ροΐδη από τον Κλέωνα Β. Παράσχο. Η πρωτοβουλία αυτή εντάσσεται στη συστηματική επιδίωξη του περιοδικού, εδώ και πολλά χρόνια, να φροντίσει και να προβάλει το έργο του Ροΐδη. Πολλοί συνεργάτες του περιοδικού συνέβαλαν στο εγχείρημα με αποτέλεσμα σήμερα η ARB να υπερηφανεύεται ότι είναι το μόνο σοβαρό έντυπο που έφερε στην επικαιρότητα, με πολλούς τρόπους, το ροϊδικό έργο. Δυστυχώς στην επιδίωξή της είχε να αντιμετωπίσει μια αδιανόητη εξαίρεση: την Ακαδημία Αθηνών επί Γραμματείας Ζερεφού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Athens Review of Books θέτει στη διάθεση των ερευνητών την καταγραφή των Kαταλοίπων του Εμμανουήλ Ροΐδη από τον Κλέωνα Β. Παράσχο»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Οι ψιθυρισμοί του πένθους πάνω από την πόλη―αποσπάσματα

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Ψάχνοντας τον χαμένο χρόνο

Ψάχνω τα χρόνια μου
αλλά δεν τα βρίσκω

Προσπαθώ να θυμηθώ
Παρατηρώ την περίμετρο

Στην απέναντι νεόδμητη πολυκατοικία
ένα Άγγελος μαζεύει τα πιάτα
απ’ το τραπέζι του πέμπτου ορόφου
Μια σκιά στο υπνοδωμάτιο γυμνάζεται
εκτελεί αερόβιες ασκήσεις
Πενήντα μοίρες αριστερότερα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Οι ψιθυρισμοί του πένθους πάνω από την πόλη―αποσπάσματα»

ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [II]

Διαβάστε το μέρος [I]

«Ή το Ισλάμ θα γίνει σε εμάς μια θρησκεία ανάμεσα στις άλλες, ή θα προσκρούσει σε μια ισχυρή αντίσταση εκ μέρους των ελεύθερων ανθρώπων που δεν ανέχονται τον ζυγό του φανατισμού, δύο αιώνες μετά τη γαλλική επανάσταση.

Ένας πολιτισμός σαν της Ευρώπης, ικανός για τις χειρότερες θηριωδίες όπως και για τα υψηλότερα επιτεύγματα, δεν μπορεί να βλέπει τον εαυτό του μονάχα μέσα από το πρίσμα της κατάρας: αν η Ευρώπη διακατέχεται από ένα πραγματικό «γενοκτονικό πάθος»[¹], είναι επίσης εκείνη που επέτρεψε να εννοήσουμε ορισμένα εγκλήματα ως γενοκτονίες, είναι εκείνη που, μετά το 1945, αποστασιοποιήθηκε από την ίδια της τη βαρβαρότητα για να δώσει σε αυτή τη λέξη ένα συγκεκριμένο νόημα διακινδυνεύοντας να δει την κατηγορία να στρέφεται εναντίον της. Είναι μια τρομακτική μηχανή παραγωγής και ταυτόχρονα αναχαίτισης του κακού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [II]»

Γρηγόρης Σακαλής, φενάκες

Κόπιες

Όταν όλοι θα σε στοχεύουν
γιατί είσαι άλλη και διαφορετική
εγώ θα είμαι μαζί σου
γιατί έχεις δικαίωμα να ζήσεις.

Όταν όλοι θα σε πετροβολούν
για το χρώμα του προσώπου σου
για τις πεποιθήσεις σου
εγώ θα είμαι μαζί σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, φενάκες»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Λουκία Δέρβη, «Θέα Ακρόπολη»

Λουκία Δέρβη, Θέα Ακρόπολη, μυθιστόρημα. Μεταίχμιο, Αθήνα 2019.

Χώρος: «Athens Excelsior», ακριβό πολυώροφο ξενοδοχείο στην πλατεία Συντάγματος, με αίθουσες όπως «Πίνδαρος» ή «Κόριννα» (!).

Χρόνος: καλοκαίρι 1992.

Πραγματικότητα: δραχμή, αεροδρόμιο Ελληνικού, «Μπραζίλιαν», βομβαρδιζόμενο Σεράγεβο, εταιρία Kodak ακόμα κραταιά, ψηφιακός κόσμος σε ανάδυση.

Ήρωες: εργαζόμενοι/ες στο ξενοδοχείο, από γενικό διευθυντή μέχρι μπελ μπόι, καθώς –λιγότερο– και πελάτες (αξέχαστη η ανώνυμη βυζαρού που αλλόφρων ουρλιάζει στους διαδρόμους το αινιγματικό «Μανίκας!»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Λουκία Δέρβη, «Θέα Ακρόπολη»»

Έκτωρ Πανταζής, Αντικλείδια

1. Με το μαρμάρινο άνθος στους Δελφούς, ο Πωλ Σκλάβος μεταστοιχειώνει το δελφικό φως που αστράφτει στις φωτεινές πέτρες του θεού.

2. ”Η έμπνευση όπως έχει ανάγκη από κέντρισμα έχει ανάγκη και από χαλινάρι”.

3. Η κατάργηση είναι συνάμα υπέρβαση, άρνηση που λευκαίνει το πεδίο ώστε μπαίνουμε στον αρμόδιο τόπο. “ Ξάπλωσες αποκοιμήθηκες πέρα στις λεπτοκαρυές,ξύπνησες κάτω απ’ τα φουγάρα του Ρέντη ανάμεσα στα τζαμάδικα της αποβιομηχανισμένης ζώνης.”

4. Κι όταν κάτι βγαίνει από ψυχής βρίσκει τρόπο να τρυπώσει σε μιαν άλλη ψυχή (συγκίνηση που δίνει εσωτερικό ρυθμό, εμψυχώνει και τα άψυχα. φόντο κάθε τέχνης ). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Αντικλείδια»