The Athens Review of Books τεύχος Μαρτίου 2022 —κυκλοφορεί

12/03/2022

Περιεχόμενα τεύχους 137, Μάρτιος 2022

Φιλήμων Παιονίδης, Ο Ναμπόκοφ για τη δημοκρατία

Άγγελος Χανιώτης, «Επιστήμης ένεκα»

Πέτρος Μαρτινίδης, Ένα κομμουνιστής Σολζενίτσιν

Πήτερ Μάκριτζ (Peter Mackidge), Αβλεψία και λήθη: ο Καβάφης, η Αμισός και η Τουρκία

Μνήμη Πόντου 1922-2022

Αν Άπλμπαουμ (Anne Applebaum), Η νίκη της Ουκρανίας

Φρεντερίκ Λε Μπλαι (Frédéric Le Blay), Ἄνδρας μετεωροφένακας… Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Μαρτίου 2022 —κυκλοφορεί»

Ειρήνη Θυμιατζή, Μωβ παπαρούνες

11/03/2022

Ξομπλιαστά χαλιά, υφασμένα από τη φύση, σε αποχρώσεις πράσινου και μωβ περνούν μπροστά από τα μάτια μου, καθώς πλησιάζω το λιόφυτο. Μια στάση να αγναντέψω το τοπίο από ψηλά. Σχεδόν αναλλοίωτο, όπως στις περιγραφές του παππού. Ασημένιοι ελαιώνες, κόκκινοι λοφίσκοι, λευκά καμπαναριά, και στο βάθος τα σπίτια δίπλα στην ακοίμητη θάλασσα…

«Αυτός ο παραθαλάσσιος τόπος μοιάζει με την πατρίδα που αφήσαμε. Αυτή με ακολουθεί…» έλεγε κάθε φορά που τον πηγαίναμε να δει το λιόφυτο. Τα μάτια του κοκκίνιζαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ειρήνη Θυμιατζή, Μωβ παπαρούνες»

Ζωή Κατσιαμπούρα, Έτσι κι αλλιώς ιερό

09/03/2022

Απόβροχο με ήλιο λαμπρό. Στην αρχαία ακρόπολη του νότιου νησιού, Σάββατο πρωί, περιπατητές χάζευαν τις ανασκαφές, περίοικοι συνόδευαν τα σκυλιά τους, παιδιά με ποδήλατα έκαναν απόπειρες να απομακρυνθούν από τους γονείς τους που ανησυχούσαν, ζευγαράκια απολάμβαναν την ευδία και τα αισθήματά τους. Η φύση ήδη αψηφούσε τον Φεβρουάριο του ημερολογίου και γιόρταζε με τις ανεμώνες της, τις μαργαρίτες και τις θεριεμένες μολόχες.

Η επιγραφή «Υπόγεια νυμφαία» ονόμαζε ανοιχτούς, ξέσκεπους (τώρα πια), λαξευμένους στον βράχο υπόγειους χώρους, μονόχωρους, τρίχωρους, προσβατούς είτε από σκάλες είτε από διαδρόμους στον κατήφορο, κάτι σαν τους διαδρόμους των μυκηναϊκών τάφων. Κλειδωμένη η πρόσβαση, εννοείται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Έτσι κι αλλιώς ιερό»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Tonique Francais

08/03/2022

|..εκείνο το ψωμί, παιδεία, ελευθερία που δεν κατορθώθηκε ποτέ…|

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση διαθέτει πια ένα αξιόπιστο πρόσωπο. Η γαλλική προεδρεία απολαμβάνει επιτέλους του κύρους που αποτέλεσε πόθο διακαή και πύρινο. Ένας άνθρωπος, ένας άνθρωπος μονάχος επωμίζεται αγόγγυστα, ολοκληρωτικά το όραμα της Ευρώπης που είναι κοινή, σύσσωμη, συλλογική, με μια συνείδηση απόλυτα καθιερωμένη, σφυρηλατημένη μες στους πολέμους και τις επαναστάσεις. Προς το παρόν αναμετράται με τον δέκτη, τον χωρίζει από την Ειρήνη όρη Ουράλια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Tonique Francais»

Γιώργος Καρτάκης, Κυριακάτικος περίπατος

07/03/2022

Κυριακάτικος περίπατος

Το ότι γνωστοί με ρωτούν
αν έγινα παππούς,
δεν σημαίνει πως είμαι αόρατος.
Πάντως,
μπαίνεις σε περισσότερα μέρη
με άσπρα γένια. Είναι γεγονός.
Και τις προάλλες, στο λεωφορείο,
σηκώθηκαν τρεις κοπέλες ταυτόχρονα
να μου παραχωρήσουν τη θέση.
«Και οι τρεις!;» απόρησα αμήχανος ευγενικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Καρτάκης, Κυριακάτικος περίπατος»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μισέλ Φάις, «Caput mortuum [1392]

07/03/2022

Μισέλ Φάις, Caput mortuum [1392]. Φάρσα αφανισμού. Νουβέλα. Πατάκης, Αθήνα 2021.

Caput mortuum = α) πεθαμένο κεφάλι β) σκουριές (Ζωγραφική, αλχημεία)∙ 1392: πλήθος στίχων στις «Βάκχες».

Ο πιο πρωτότυπος (μαζί με τη Σώτη Τριανταφύλλου) πεζογράφος της γενιάς μου προσεγγίζει την πιο πρωτότυπη τραγωδία του Ευριπίδη, τεμαχίζoντας και διαπλέκοντας τέσσερα συνθέματα: «Ψευδο-Αγέλαστος ή καθ’ ύπνον σημειώσεις»: δοκιμιακά – κριτικά για τον Ευριπίδη· «Οικογενειακά βίντεο»: θεατρικό, κατά βάση με διακωμώδηση των τραγικών προσώπων + αναφορές στο σήμερα, του τρομερού Δραματοθεραπευτή(!) κανοναρχούντος· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μισέλ Φάις, «Caput mortuum [1392]»

Νίκος Καρούζος, Νεολιθικὴ νυχτωδία στὴν Κρονστάνδη

06/03/2022

Τραυλίζοντας οἰκουμένη καθὼς
ἡ πραγματικότητα χωλαίνει κι ὅπως
ἀσπροφωλιάζει ἡ λευτεριὰ στὸν ἄστοργο πάγο
περικαλιόμαστε τὴ σώτειρα τήξη.

(Νὰ ἰδοῦμε ἂν ἡ ἄνοιξη θὰ συνδράμει τὰ ὄνειρά μας.)

Ἕνας ναύτης: Τὸ μυαλὸ πῶς μαλακώνει στὰ Οὐράλια;
Ἕνας ἄλλος ναύτης: Τί θέλεις νὰ πεῖς; Δὲν κατάλαβα.

μουχλιάζει τὸ τηλέφωνο, εὐδαιμονία

…

Νοστάλγησα τὰ ὀρυχτὰ τὴν ἄφωνη
θηλαστική μου ἱερότητα
κι ἀνατρέχω στὸν ὕπνο ποὺ μὲ σῴζει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καρούζος, Νεολιθικὴ νυχτωδία στὴν Κρονστάνδη»

Robert Parker, Oἱ ἑλληνικοὶ θεοὶ πέρα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ―από τον Ιωάννη Πολέμη

05/03/2022

Robert Parker, Oἱ ἑλληνικοὶ θεοὶ πέρα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ὀνόματα, χαρακτήρες, μεταμορφώσεις.Μετάφραση Παναγιώτης Σουλτάνης. Ἐπιστημονική ἐπιμέλεια Μαρία Πατέρα, Πανεπιστημιακές Ἐκδόσεις Κρήτης, Ἡράκλειο 2021, σσ. 438

Το βιβλίο αυτό του γνωστού ιστορικού της αρχαίας ελληνικής θρησκείας Ρόμπερτ Πάρκερ βασίζεται στις διαλέξεις που έδωσε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο πλαίσιο του κύκλου των περίοπτων Sather Lectures και έχει ως αντικείμενό του την παρουσία των Ελλήνων θεών έξω από τον στενό ορίζοντα του ελληνικού κόσμου, την πρόσληψή τους από τους ξένους εκείνους λαούς, που υπέστησαν την πολιτιστική επιρροή του ελληνισμού, και κυρίως την ονοματοδότησή τους. Φυσικά στον ορίζοντα των αναζητήσεων του μελετητή εισέρχεται και το ζήτημα της πρόσληψης ξένων θεοτήτων από τον ελληνικό κόσμο, της αναζήτησης, των μυθικών ή όχι, σχέσεών τους με τις αντίστοιχες ελληνικές θεότητες, και της αντίστοιχης ονοματοδότησής τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Robert Parker, Oἱ ἑλληνικοὶ θεοὶ πέρα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ―από τον Ιωάννη Πολέμη»