Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Η ανταρσία των γραμμάτων

07/01/2022

Εκείνο το απόγευμα, τα ελληνικά γράμματα- έχοντας υποστεί χρόνια κακοποίηση- αποφάσισαν να επαναστατήσουν. Μαζεύτηκαν λοιπόν και τα εικοσιτέσσερα μαζί σε ένα υπόγειο κάπου στη Σόλωνος, ανάμεσα σε τυπογραφεία και διάσπαρτους εκδοτικούς, για να συσκεφτούν και να αποφασίσουν τις επόμενες κινήσεις τους. Στην κορυφή της τραπέζης το Άλφα, ως πρωτότοκο και ηγεμονικό, πήρε το λόγο.

«Είναι γνωστό πως τα τελευταία χρόνια η βάναυση υποβάθμιση μας έχει κάνει τα υπόλοιπα αλφάβητα να γελάνε μαζί μας. Η χρήση μας σε μικροαστική ποίηση, λογοτεχνία της αρπαχτής, εμμηνοπαυσιακές εξομολογήσεις  και πάσης φύσεως λογοκλοπές πριμοδοτούμενες από Κρατικά βραβεία και αργυρώνητες αγιογραφίες δεν μας προσβάλει απλά αλλά φθείρει τη αξία μας σε βαθμό μη αναστρέψιμου αφανισμού». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Η ανταρσία των γραμμάτων»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Αριστοτέλης, «Τέχνη ρητορική»

05/01/2022

Αριστοτέλης, Τέχνη ρητορική. Μετάφραση, εισαγωγή, επιμέλεια Παντελής Μπασάκος. [+ Πρόλογος, (πλήθος χρηστικών υποσημειώσεων, μίνι εισαγωγές στα 1+4 κύρια μέρη και περισσότερες ενδιάμεσες), Βασική βιβλιογραφία, Γλωσσάρι, Ευρετήρια ονομάτων – αρχαίων χωρίων. Δίγλωσση έκδοση]. Εκδόσεις Εταιρία Μελέτης των Επιστημών του Ανθρώπου – νήσος, Αθήνα 2016.

Ο μέγας συστηματοποιητής Αριστοτέλης (4ος π.Χ.) δε θα μπορούσε να μην καταπιαστεί και με τη ρητορική τέχνη: ένα προοίμιο και τρία βιβλία συστηματοποιούν τα πάντα σε μορφή χρηστικού εγχειριδίου, με πλήθος παραδειγμάτων από μεγάλο εύρος τής ώς τότε γραμματείας.

Αυτό που πιο πολύ μ’ εντυπωσίασε στην παρούσα έκδοση είναι η δουλειά του καθηγητή Μπασάκου, όσο μπορώ βέβαια να τη συλλάβω: πέρα από τα καταγραμμένα στην ταυτότητα του βιβλίου, πιο πάνω, να τονίσω την εξαιρετική δημοτική γλώσσα του μεταφράσματος (κι όχι μόνο), που το καθιστά προσιτό στο μέσο αναγνωστικό κοινό, ικανοποιώντας συνάμα και τους/τις πιο απαιτητικούς/ές.

Μα και τι καλή έκδοση συνολικά.

(Λέξεις 100)

❀

Κώστας Αρκουδέας, Η νόσος της αδράνειας και άλλες ιστορίες ―από τον Δημήτρη Σινάκο

04/01/2022

Κώστας Αρκουδέας, Η νόσος της αδράνειας και άλλες ιστορίες, εκδόσεις Καστανιώτη

Κάθε φορά που θέλω να μιλήσω για κάποιο βιβλίο βρίσκομαι αντιμέτωπος με το ίδιο πρόβλημα. Όντας και στο διάβασμα, όπως και στο φαγητό, λαίμαργος, το καταπίνω γρήγορα, έτσι που μου είναι αδύνατο να περιγράψω τα συστατικά του ή την τεχνική της δημιουργίας του, αλλά καταφέρνω, κι όχι με ιδιαίτερη επιτυχία πάντα, να ανακαλέσω τα συναισθήματα  που μου προκάλεσε την ώρα της βρώσης. Έτσι και με την Νόσο της αδράνειας του Κώστα Αρκουδέα. Το διάβασα με την λαιμαργία που έφαγα και τα αγαπημένα μου χριστουγεννιάτικα εδέσματα, έτσι που κόντεψαν πνιγώ από τον καταιγισμό των λέξεων, των χρωμάτων και των αρωμάτων που με κυρίευσαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Αρκουδέας, Η νόσος της αδράνειας και άλλες ιστορίες ―από τον Δημήτρη Σινάκο»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Σωτήρης Μëχαλάκις, «Ημερολόγιο παρανοειδούς σχιζοφρένειας»

30/12/2021

Σωτήρης Μëχαλάκις, Ημερολόγιο παρανοειδούς σχιζοφρένειας. Μυθιστόρημα. ΠΕΨΑΕΕ – ΑΩ εκδόσεις. [Διορθώσεις Δημήτρης Φύσσας]. Καλύβια, 2021.

Ένας νεαρός άντρας  –σήμερα σαραντάρης– μεγαλώνει στη Λούτσα της Αττικής, ανάμεσα στην πραγματικότητα, τις γυναικείες διαδικτυακές φιγούρες και τις συμπαντικές / κοσμολογικές  φιλοσοφίζουσες ιδεοληψίες του. Παθαίνει ένα σοβαρό αυτοκινητικό δυστύχημα, αναρρώνει, διαγιγνώσκεται με σχιζοφρένεια, νοσηλεύεται και αναρρώνει ξανά.  Στο διάστημα της θεραπείας του γίνεται πολυκαλλιτέχνης: ηθοποιός, γλύπτης και κάτι ψιλά, ενώ οι αναζητήσεις του συνεχίζονται.

Σήμερα, με υπολογίσιμη αναγνώριση και εν μέρει παραλλαγμένο όνομα, μας δίνει το ημερολόγιό του μέχρι το 2019, «πειραγμένο» κάπως μυθιστορηματικά, περιοδολογημένο σε έξι «Εποχές» και γεμάτο, εκτός των άλλων, με βιβλιοφιλικές, μουσικές, κινηματογραφικές και τεχνολογικές αναφορές.

Μυθιστόρημα «αλλιώτικο», με τίτλο –ταυτόχρονα– αυτοπαρωδούμενο και κυριολεκτικό.

(Λέξεις 99)

❀

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Εορταστικό Γεύμα

28/12/2021

Πρωτοχρονιάτικο εργάκι

[Εσωτερικού γραφείου. Πρόκειται για εκείνα τα απρόσωπα με τα νέον φώτα, τις ψευδοροφές, τα γραφεία μαργαρίτες με τα διαχωριστικά, το κουβούκλιο του φύλακα, πιο πέρα το σκοτάδι. Μια αδειανή σάλα, γεμάτη περιττή επισημότητα. Στο βάθος κάποιος εργάζεται. Το όνομά του είναι Λιούι, εκτελεί διεκπεραιωτικές εργασίες και σε λίγο θα φύγει. Έχει κανονίσει, είναι βράδυ Πρωτοχρονιάς και κάθε τόσο το πρόσωπό του φωτίζει η επαναλαμβανόμενη δέσμη από ένα μικρό, κάτωχρο, πλαστικό δεντράκι που συνοψίζει όλο και όλο αυτό που ονομάσαμε γιορτές. Ακούγονται βήματα, ο Λιούις κοιτάζει, ο φύλακας έχει σχολάσει.]

Λιούις: Είναι κανείς; [τινάζεται από την θέση του, προλαβαίνει μονάχα να πει το όνομά της], Τζούλια; Εσύ; Πώς βρέθηκες εδώ; [περνά μια σκιά, δεν αποκρίνεται. Μια γυναικεία φιγούρα.] Τζούλια, νομίζω πως μου κάνεις πλάκα. Επειδή, επειδή σου είπα ότι δεν σε αγαπώ και πως όλο και όλο σημαίνει λίγο ξέγνοιαστο χρόνο, έτσι δεν είναι; Είναι άδικο να μην μου μιλάς, μην με αγνοείς Τζούλια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Εορταστικό Γεύμα»

Σκυλίσια Ψυχή του Αύγουστου Κορτώ ―από την Μαρία Ιωαννίδου

24/12/2021

Αύγουστος Κορτώ, Σκυλίσια Ψυχή. Εκδόσεις Πατάκη 2018.

Όταν στις δεκαετίες ΄60 κι ‘70, επιστρέφοντας από το κινηματογράφο, οι γυναίκες του σπιτιού χαρακτήριζαν με λάμψη στα μάτια, ένα έργο “πλούσιο” εννοούσαν ότι είχαν θαυμάσει λαμπερά κοστούμια, σκηνικά ακόμα και  περισπούδαστες κομμώσεις. Η ζωή τους μάλιστα άλλαζε για λίγο καθώς επιστράτευαν ράφτρες, κομμώτριες και επιπλοποιούς προκειμένου να αναπαράγουν το μεγαλείο.

Στη Σκυλίσια Ψυχή ο Κορτώ επιστρατεύει τον ατομικό του πλούτο, την ευαισθησία και την οξεία παρατηρητικότητα,  προκειμένου να ζωντανέψει το κεντρικό μύθο. Οι εμπειρίες από τα ταξίδια του,  από τη πρώτη αίσθηση πτήσης αεροπλάνου ως τη θητεία σε νοσηλευτικά ιδρύματα, από τις γνώσεις της ιατρικής ως τη λυτρωτική εμπειρία της ψυχανάλυσης και τον γονεϊκό ρόλο που αναλαμβάνουν όσοι διαθέτουν αξόδευτο στοκ αγάπης, μπαίνουν στο χαρτί για να πλαισιώσουν την ιστορία που διηγείται.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σκυλίσια Ψυχή του Αύγουστου Κορτώ ―από την Μαρία Ιωαννίδου»

Κωνσταντῖνος Κ. Χατούπης, Ἀπὸ λάθος…

23/12/2021

Ὅταν ἄνοιξα τὰ βλέφαρα διαπίστωσα ὅτι ἤμουν τυλιγμένος μέσα σὲ πηχτὸ σκοτάδι. Πρέπει νὰ εἶχα βγῆ ἀπὸ βαθὺ ὕπνο ἢ λήθαργο. Τὰ πρῶτα λεπτὰ βρισκόμουν σὲ μία σύγχυση κι ὅσο κι ἂν προσπαθοῦσα νὰ καταλάβω ποὺ βρίσκομαι καὶ τί μου συμβαίνει, συνέχιζα νὰ τὰ ἔχω χαμένα. Ὁ νοῦς μου καὶ κυρίως ἡ μνήμη μου ἦταν σ’ ἀδράνεια. Δὲν μποροῦσα νὰ θυμηθῶ τί ἔκανα πρὶν βγῶ ἀπ’ τὸν λήθαργο κι ἀνοίξω τὰ μάτια.

Ἡ ἀπόλυτη κυριαρχία πάνω στὶς αἰσθήσεις μου ἦρθε ἀργὰ καὶ σταδιακά. Τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ ἔνιωσα ἦταν μία μεγάλη πίεση στὸν αὐχένα καὶ ἕνας ἔντονος πόνος στὸ κεφάλι ποὺ ξεκίναγε ἀπ’ τὴν κορφή του καὶ διακλαδιζόταν σ’ ὅλο τὸ κρανίο. Αὐτὸ μοῦ ἦταν ἰδιαίτερα ἐνοχλητικὸ καὶ δὲν ἄφηνε, ἀρχικά, τὴν προσοχή μου νὰ στραφῇ ἀλλοῦ παρὰ μόνον στὰ χάλια ποὺ βρισκόταν τὸ κεφάλι κι ὁ αὐχένας μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντῖνος Κ. Χατούπης, Ἀπὸ λάθος…»