Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα

sakalis27.2.15

fav-3

Κοιμητήριο

Σκελετωμένα όνειρα
στο μυαλό μας λιμνάζουν.
Πέθαναν πρόωρα
άλλα πνίχτηκαν
άλλα αυτοχειριάστηκαν
κανένα τους δεν πήρε
σάρκα και οστά.
Απ’ τα μικρά μας χρόνια
ως τα νεανικά
τα ώριμα και παραπέρα
ο νους μας
γέννησε πολλά
τα κρατήσαμε μυστικά
πολύτιμο φυλαχτό
στον κόρφο μας
μα στο τέλος κλάψαμε.
Αχ, τι κρίμα
τόσο που τ’ αγαπήσαμε
δεν αξιωθήκαμε
να τα ζήσουμε
τα όνειρα τα πεθαμένα.

fav-3

Πορεία προς την πλήρωση

Προχωράς το δρόμο
της αυτογνωσίας και του πόνου.
Κάτι χωμάτινα ανθρωπάκια
λιλιπούτεια όντα
προσπαθούν να σε δέσουν
με κλωστές
να σε περιορίσουν
αλλά μάταια.
Χρόνια πυροβάτης
βαδίζεις το δρόμο
της γνώσης και της αρετής.
Λιγοστές οι απολαύσεις
πολλές οι στερήσεις
τα μπράβο και τα ζήτω
σ’ αφήνουν αδιάφορο.
ποτέ δεν λάτρεψες
κύμβαλα αλαλάζοντα
η χαρά σου είναι
η φωτιά
που πυρώνει
όλο σου το είναι.

*

©Γρηγόρης Σάκαλης
φωτο©Στράτος Φουντούλης, “Ο πεζόδρομος”, 2013

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε