Παύλος Άμβερ, Μόνη Όταν Βρεθείς -ποίηση [2015]

Αρχείο 12.12.2015

fav-3

Μπρατσάκια θαλάσσης

Χιλιάδες σιωπές κρύψαν την απόγνωση της
Προσπάθησε να αντισταθεί.
Μυριάδες φωνές σίγησαν το κλάμα της
Προσπάθησε να φωνάξει.
Χέρια, τόσα χέρια να πνίγουν
το λαιμό της
Παιδιά, είναι παιδιά που πνίγονται
Στο σφιχταγκάλιασμά της.
Θάλασσα
Άβυσσος
Φτιαγμένη από δάκρυα.

fav-3

Μοναξιά Όλοι Βιώνουν

Έκρυψα στο χέρι σου κεράσι
Στο χρώμα να μοιάζει
με τις μελανιές
που το λαιμό μου λέρωσαν γλυκά
Τα ολόλευκα χέρια σου
Πόσο όμορφα πονούσαν
όταν με χάιδευαν
Τα ολόμαυρα μαλλιά σου
Με έσχιζαν
Το σώμα μου στα χαρακώματα
Άφησα στο χέρι σου κεράσι
Ώριμο… έτοιμο να το λιώσεις με τα δάκτυλα σου
Να βγάλεις από μέσα του το σπόρο
Όπως ξερίζωσες
την καρδιά μου-από το σώμα
και την πέταξες
για να το κάνεις μαρμελάδα τρυφερή
Τα χείλη σου να γλυκαίνεις
Όταν πικραίνει η ζωή.
Μόνη Όταν Βρεθείς.

fav-3

Γιατί κανένα τέρας δεν πέθανε ποτέ.

Τα χέρια του αγκάλιαζαν τη λαμαρίνα του πλοίου
Για να νιώθει την παγωνιά μέσα του
Για να σκουπίσει κάπου τη μοναξιά τους
Το παιδί του έφευγε και η γυναίκα του έφυγε πέρυσι
Όχι όμως έτσι.Ήρεμα,ελεύθερα,αιώνια
Όχι,φυλακισμένη στα δίχτυα της αδικίας
Χωρίς αυτήν την κατεψυγμένη απουσία
Τα δάκρυα που εξατμίζονται
Πάνω στο θολό τζάμι της ανάγκης
Ο γιος του έκλαιγε και αυτός μάτωνε,στη σκέψη
«Πού είναι ο λαός μου;», ψιθύριζε η ψυχή του πατέρα
Και πετάξαν τα μαντίλια.Ζητωκραύγασαν.Ηδονίστηκαν
Το σπλάχνο του σπάραζε και αυτός πέθαινε,στην εικόνα
Και τα μαύρα πανιά φορέσαν ξανά,όπως τότε.
Και ο Μινώταυρος πάντα θα περιμένει την θυσία για να τραφεί.
Και έφυγαν.Όλοι έφυγαν.Χωρίς κουβάρι,χωρίς Αριάδνη,χωρίς ελπίδα.
«Πού είναι ο λαός μου;»ρώτησε,με αδειανά τα χέρια.
Πριν γυρίσει το βλέμμα στον τερατώδη λαβύρινθο της ζωής του…

fav-3

Μορφέας

H νύχτα έγδαρε με τα ολόχρυσα της νύχια
τις μνήμες μου
Και δεν μπορώ να κοιμηθώ
Η μέρα βαλσάμωσε τους πόνους μου
μες την υπέροχη μονοτονία της
Και δεν μπορώ να θυμηθώ
Η ανάγκη με κάνει να ορμάω κάθε βράδυ
στο κρεβάτι μου
Να κλείνω τα μάτια
Να περνάω όσο πιο πολύ καιρό μπορώ…νεκρός
Μάλλον γι’αυτό κοιμάμαι πολύ
Μάλλον γι’αυτό ποτέ δεν ονειρεύομαι.

*
©Παύλος Άμβερ
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com