Δημήτρης Φύσσας, Ευδοκίμως τερματίσας

Αρχείο 01/10/2016

Όπου ανοιχτό γράμμα ευγνώμονος υπαλλήλου, αμέσως μετά τη συνταξιοδότησή του.

Στην΄Ελενα Σαρχάνη, που αλίευσε το ορίτζιναλ

Αθήναι, 13 Απριλίου 2014

Αγαπημένοι μου Συνάδελφοι,
Φίλες και Φίλοι,
Σεβαστή Διοίκηση,

Τοπιο όμορφο και δημιουργικό επαγγελματικό μου ταξίδι έριξε άγκυρα χθες, σημαίνοντας το τέλος ενός γοητευτικού «μπάρκου», που κράτησε σχεδόν 21 χρόνια, στο καράβι που το΄λεγαν «Τράπεζα Θράκης».

Άλλαξαν πολλοί Καπεταναίοι, ακόμα και Ιδιοκτήτες, όμως το «σκαρί» της «Τράπεζας Θράκης» με αγκάλιαζε κάθε φορά όλο και πιο δυνατά.

Λες και δεν ήθελε να με δει να κατεβαίνω την ανεμόσκαλα. Λες και ήμουν ο Οδυσσέας δεμένος στο κατάρτι της Τράπεζάς Μας, αλλά χωρίς Σειρήνες, ούτε κλειστά αφτιά. Λες και με ρουφούσε η Τράπεζά μας μέσα της και με κρατούσε.

Ας είναι. Παρασύρθηκα και ας είμαι ακόμα στην αρχή του Μηνύματος.

Οι σκέψεις μου σήμερα είναι γεμάτες μόνο από όμορφες αναμνήσεις.

Περνούν μπροστά μου αγαπημένα πρόσωπα γεμάτα Καλοσύνη και Συναδελφικότητα, οι «Μπαγάσηδες», που με άφησαν σχεδόν τελευταίο από κείνη την Παρέα. Ωστόσο, ήμουν τυχερός γιατί υπήρξαν και πάλι νέοι Συνάδελφοι, που με συντρόφεψαν.

Θα θελα να Ευχαριστήσω από καρδιάς τις Προηγούμενες Διοικήσεις της Τράπεζας για την εμπιστοσύνη και εκτίμηση, που μου έδειξαν όλα αυτά τα χρόνια, τιμώντας με να διατελέσω Επικεφαλής Σημαντικών Μονάδων της Τράπεζας.

Ας μου επιτραπεί όμως μία ιδιαίτερη αναφορά στον κο Κωνσταντίνο Αμάρμπεη.

Έναν Άνθρωπο, πάνω απ΄ όλα, που χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, μ΄ ένα απέραντο χαμόγελο πάντα, μου έκανε την τιμή να με τοποθετήσει Μέλος όλων των Επιτροπών Ανώτερης Διοίκησης της Τράπεζας.

Ένα μεγάλο και ειλικρινές Ευχαριστώ οφείλω και στη τωρινή Διοίκηση και ειδικά στους κ.κ. Λ. Ποτηρόπουλο, Χ. Γαβρόβλαχο και Λ. Παπαβλασιάδη, για την ευκαιρία που μου έδωσαν να τους γνωρίσω και να συνεργασθούμε.

Η ευγνωμοσύνη μου όμως ανήκει κυρίως στους Συνεργάτες Μου, όπου κι αν υπηρέτησα όλα αυτά τα χρόνια (Risk Management, Αξιολόγηση Πιστοδοτήσεων, Ανάπτυξη Έργου, Human Resources, Προσωρινές Καθυστερήσεις, Διεύθυνση Οργάνωσης, Διεύθυνση Τυποποίησης, Μικρομεσαίες – Μεγάλες Επιχειρήσεις, Crisis Management, Επιχειρησιακή Τραπεζική, Διεύθυνση Στρατηγικής – Placement, Διεύθυνση Μελετών), που με τον επαγγελματισμό τους, την αφοσίωσή τους και τις δημιουργικές ιδέες τους, στήριξαν και την Δική μου Πορεία.

Χωρίς αυτούς, τίποτα δεν θα είχα πετύχει στη διαδρομή αυτή. Νοιώθω απέραντα τυχερός και ευτυχής για τους Συνεργάτες, που είχα όλα αυτά τα χρόνια.

Αν κάποιους αδίκησα, τους ζητώ ταπεινά «Συγγνώμη», με την ελπίδα να πιστέψουν ότι δεν το έκανα από πρόθεση.

Εύχομαι σε όλες και όλους ένα Γαλήνιο και Ευτυχισμένο Ταξίδι στην προσωπική και επαγγελματική σας ζωή, γεμάτο χαμόγελα και Ανταπόκριση προς ό,τι Καλό.

Συγχωρήστε με που δεν μου βγαίνει να τηρήσω τα έθιμα, εννοώ να κεράσω στο γραφείο ή έξω, γιορτάζοντας την αποχώρησή μου και το κλείσιμο αυτού του Σημαντικού Κύκλου της Ζωής Μου.

Ο κόμπος στο λαιμό δεν με αφήνει, ακόμα κι αν η επιλογή ήταν δική μου. Τα δάκρυα είναι της γνήσιας Ανθρώπινης Συγκίνησης και Ευγνωμοσύνης.

Να ξέρετε όμως, ότι, όπου και να ΄μαι, η Πόρτα της Καρδιάς μου θα ναι ολάνοιχτη για κάθε έναν από σας χωριστά ή και όλους μαζί!

Και θα είμαι ευτυχής να μοιραστώ μαζί σας ένα φιλικό αντάμωμα την επόμενη μέρα, αν τυχόν ο δρόμος σας, σας φέρει στο γραφικό όρμο του Πανορμίτη, δίπλα στην Παναγιά τη Χρυσοτρουλιανή, στη Χώρα της Ψέριμος, στο μικρό πατρικό μου σπίτι, όπου με πολύ αγάπη και κυρίως αξιοπρέπεια, με μεγάλωσαν ο μάστρο-Λάμπρος ο καφετζής και η κυρά-Μαρουσώ, μαθαίνοντας με ν΄ αγαπώ την Ελλάδα, τη Θάλασσα, την Ιδέα και την Ποίηση!

Θα σας περιμένει πάντα ένα ντόπιο γλυκό του κουταλιού κι ένα ρακί, μα πάνω απ΄ όλα η Συμπάθεια, η Συγκατάβαση και η Εκτίμησή Μου.

Σαν επίλογο επιτρέψτε μου ένα μικρό απόσπασμα του Μεγάλου μας Ποιητή Γιάννη Ρίτσου:

«Πυραμίδα ο άνθρωπος.
Στη βάση του το κτήνος, στην κορυφή ο Θεός.
Χρέος μας η ανηφόρα.»

Στην επόμενη Ανοιχτή Επιστολή μου, που θα σας σταλεί μόλις λάβω –Συν Θεώ– τα χρήματα της πρώτης συντάξεώς μου, θα μνημονευθεί με απόσπασμά του από το Μοναδικό «Άξιον Εστί», ο Έτερος Μέγας Έλλην Ποιητής και Άνθρωπος, Οδυσσέας Ελύτης.

Με πολύ Εκτίμηση και Αγάπη

Άδωνις Καντακουζηνός – Παντόφλας