Δημήτρης Σούκουλης, Όψιμος

Σ’ αναζητώ ένα γύρω,
όψιμος.
Δε σε βρίσκω.
Αποκαθηλώνομαι εκουσίως.
Ξεγυμνώνομαι.

Πως κλείνουν τα μάτια,
από τους άεργους μήνες, τα ανώδυνα χρόνια.
Πως τρίζει το στραβοκαρφωμένο ξύλο,
από την ακινησία, τη σκουριασμένη πρόκα,
καθώς κατεβαίνεις στις παπαρούνες.

“Ξυπνήστε ληστές!
Της υπόσχεσης το αυγό κλούβιασε.
Ξυπνήστε!
Ο μνηστήρας έχει φύγει.
Δεν έχουμε να διεκδικήσουμε τίποτα από Αυτόν.
Ο Ουρανός ανήκει στους μάρτυρες,
στους πιστούς και στους ονειροπόλους,
στους εραστές με τις σφεντόνες.
Εμείς οι υπόλοιποι, δειλοί, ο καθένας σπίτι του,
να ταγίσει τις κότες του και τα ζωντανά του”.

*

©Δημήτρης Σούκουλης, από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «9 μήνες στη Φορμόλη»

φωτο: Στράτος Φουντούλης