Ημέρα πρώτη
Μια λέξη μου χτυπάει επίμονα την πόρτα. Χτυπάει σαν το τικ του ρολογιού -σηκώνομαι- Στο τακ προλαβαίνω ξανά να μαρμαρώσω.  Μένω αγκυλωμένος σαν παρένθεση που κρέμεται.  Ο μισός εδώ, ο υπόλοιπος ούτε και ξέρω. Το χτύπημα μου αναδεύει διάφορα. Σκύβω με περιέργεια μέσα μου να τα δω. Και μόλις αρχίζω να βλέπω αποκοιμιέμαι.  Ποτέ κανείς δεν μου έχει προκαλέσει τόσο γρήγορα ανία.

Ημέρα δεύτερη
Μια λέξη μου χτυπάει την πόρτα.  Μην είναι ωρολογιακή βόμβα; Μπα, όχι. Ηχεί σαν νότα από κάποιο όργανο ο χτύπος αυτός. Σαν άρπα που την κρατάει άγγελος μοιάζει.   Αλλά απ τον έβδομο χτύπο και μετά αλλάζει.  Σαν να κουβαλήθηκε μαζί του κάτι απ τα υπόγεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Μπουτσουρίδου, Μια λέξη μου χτυπάει επίμονα την πόρτα»

Sylvia’s mother says Sylvia’s tryin’ to start a new life of her own
Sylvia’s mother says Sylvia’s happy so why don’t you leave her alone

Το κορίτσι του Nick Ut μπροστά μου

Mε λυγισμένο το γόνατο και τα χέρια στους αγκώνες σαν οστά από φτερά μικρού πουλιού, το κορίτσι εμπρός μου θα έμοιαζε με εκείνο που έτρεχε γυμνό στη φωτογραφία του Nick Ut

Αυτή όμως στεκόταν όρθια και στητή μέσα στην τσίγκινη σκάφη όπου την έπλενε η μάνα της

Την πατάτα σου, τρίψε μωρή την πατάτα σου!, της πέταξε η μάνα της κι έβγαινε ένα κόκκινο διαταγής μέσα από τα μάτια κι η φωνή της παχιά και σαλιωμένη από τα στρογγυλά της μάγουλα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Sylvia’s blues»

Περιεχόμενα 111ου τεύχους, Νοέμβριος 2019
10 χρόνια Athens Review of Books

Συμπληρώθηκαν 10 χρόνια της Athens Review of Books.
Με το 111ο τεύχος της η ARB μπαίνει στο 11ο έτος κυκλοφορίας της.
Το τεύχος είναι αφιερωμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου στον Χάρολντ Μπλουμ, για λόγους που εξηγούνται στο κύριο άρθρο μας. https://bit.ly/2PU3HZE
Μέσα από το έργο του Χάρολντ Μπλουμ αναδεικνύονται πολλά, αλλά αξίζει να προσεχθεί το δοκίμιό του για την ποίηση του Ουόλτ Ουίτμαν, στον οποίο θα επανέλθουμε με νέο αφιέρωμα.

Τα περιεχόμενα του τεύχους:
Μανώλης Βασιλάκης, 10 χρόνια Athens Review: ελεύθερη αλλά πολιορκημένη
Ντινίσια Σμιθ (Dinitia Smith), Χάρολντ Μπλουμ, ο υπέρμαχος του Δυτικού Κανόνα
Δημήτρης Δημηρούλης, Χάρολντ Μπλουμ: ο κριτικός λεγεών Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Νοεμβρίου 2019 —κυκλοφορεί»

Blueberry nights που θα πει δικές μας, απόλυτες νύχτες
Με την φωνή της Νόρα Τζόουνς

από την σειρά των σινεμασκόπ

[… Η Νόρα τραγουδά απόψε στους εκατόν δώδεκα δρόμους. Όλα τα καλά παιδιά που σέβονται τον εαυτό τους θα φθάσουν απόψε εδώ. Θα πάρουν την οδό Φράνκλιν και έπειται θα παλέψουν με τα κατακόκκινα κορίτσια, όχι, όχι από ντροπή, μα ξέρετε, κύριε. Κάποτε αυτά τα κορίτσια έσπασαν και έτσι ζουν από τότε. Ξέρετε, κύριε;

Η Νόρα διαθέτει μια αγγελική φωνή. Ένα μικρό δράμα παίζεται στον λαιμό της, οι νότες της χαρακτηρίζονται από μια απροσδιόριστη πίκρα και λίγο ηρωισμό. Αποκαλεί τους βετεράνους αγόρια της, με κανά δυο από αυτούς πίνει και ένα ποτό. Μα τίποτε περισσότερο, όλα της τα μυστικά ανήκουν στον εαυτό της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μαβιές νύχτες»

Ἀκόμα κι οἱ ψυχὲς πούχουν στῆθια τρικυμισμένα γυρεύουν νὰ βροῦν κάποτε ἀναπαημὸ ἀπ’ τὸ ἀέναο, καὶ γιαυτὸ ὀδυνηρό, στριφογύρισμά τους. Κανείς, ὅμως, δὲν μπορεῖ νὰ πῇ μὲ βεβαιότητα ἐὰν ἐπιδιώκουν νὰ ζοῦν κυνηγημένες ἀπ’ τὴ ζωὴ καὶ περιπλανώμενες στὶς ἀπεραντοσύνες τῶν ἀνοιχτῶν ὁριζόντων ἢ ἴδια ἡ μοίρα τους τὶς ἔχει ταγμένες στανικὰ σ’ ἕνα τέτοιο κυνήγι. Ἄκομα κι ἂν κάποιος τὶς ῥωτήσῃ τί ἀπ’ αὐτὰ ἰσχύει, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι καταφεύγουν συνέχεια σὲ διχογνωμίες. Ὅπως καὶ νάχῃ, ἡ ἔντονη ἀνάγκη γιὰ ξαπόσταμα νεκρώνεται σ’ αὐτὲς τὶς ψυχὲς καθὼς ἡ φοβερὴ ἀγωνία τους τὶς μαστιγώνει μέρα-νύχτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Ἐγκόλπιο πονοψυχιᾶς»

Έφτασα στον κεντρικό σταθμό με την ταχεία. Ελάχιστα έδειχναν να έχουν αλλάξει από τον καιρό της πρώιμης νιότης μου, τότε που επισκεπτόμουν τακτικά την πόλη για κραιπάλη και φτηνό σεξ. Τα γλαροπούλια αναπαύονταν τεμπέλικα πάνω στην παγωμένη κρούστα των καναλιών. Το τραμ περνούσε ακόμα μπροστά από την πιάτσα των ταξί και τα ποδήλατα κινούνταν σαν αφιονισμένα κολεόπτερα . Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Άμστερνταμ»