Γενναία εμπρός, επιλεγμένα κείμενα της σερβική πεζογραφίας του εικοστού αιώνα ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Γενναία εμπρός, επιλεγμένα κείμενα της σερβική πεζογραφίας του εικοστού αιώνα,
Επιλογή, μετάφραση, επιμέλεια: Γιώργος Γκόζης, εκδόσεις Ρώμη 2022.

Μπράνκο Τσόπιτς | Αγαπημένε μου Ζίγια

Γνωρίζω πως γράφω ένα γράμμα που δεν μπορεί να φτάσει στον παραλήπτη του, αλλά παρηγορούμαι τουλάχιστον πως όποιος αγαπά και τους δυο μας θα το διαβάσει.
Είναι αργά το βράδυ και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Σε αυτή την εποχή των κουφών, γίνεται συζήτηση μόνο για φαντάσματα και αναμνήσεις, και εγώ, ιδού, συλλογίζομαι τον χρυσό ιστό της αράχνης, την ασημένια ομίχλη των ιστοριών σας και το τρομερό τέλος που σας βρήκε στο στρατόπεδο του Γιασένοβατς.
Γράφω, αγαπημένε Ζίγια, και δεν είμαι σίγουρος ότι, για παράδειγμα, δεν με περιμένει παρόμοιο τέλος σε αυτόν τον κόσμο όπου η πανούκλα ακόμα ταξιδεύει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γενναία εμπρός, επιλεγμένα κείμενα της σερβική πεζογραφίας του εικοστού αιώνα ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Anne Applebaum, Το Λυκόφως της Δημοκρατίας. Η Σαγήνη του Απολυταρχισμού [απόσπασμα]

Anne Applebaum, Το Λυκόφως της Δημοκρατίας. Η Σαγήνη του Απολυταρχισμού ―Μετάφραση Μενέλαος Αστερίου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

από theGuardian.com ειδικά επεξεργασμένη

Περιγραφή
Όταν πολώνεται η πολιτική, ποια πλευρά διαλέγει κανείς; Αν είστε δημοσιογράφος, διανοούμενος, δημοτικός άρχοντας, πώς αντιμετωπίζετε την επανεμφάνιση αυταρχικών ή εθνικιστικών ιδεών στη χώρα σας; Όταν οι ηγέτες σας ιδιοποιούνται την ιστορία, προωθούν συνωμοσίες ή ακρωτηριάζουν τα μέσα επικοινωνίας και το δικαστικό σύστημα, εσείς πηγαίνετε με το ρεύμα;

Η Αν Άπλμπαουμ παρακολουθεί με ηλεκτρισμένη ένταση τις διαδρομές ατόμων που ενεπλάκησαν στα δημόσια πράγματα των τελευταίων τριών δεκαετιών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Anne Applebaum, Το Λυκόφως της Δημοκρατίας. Η Σαγήνη του Απολυταρχισμού [απόσπασμα]»

Αγνή Β.Μπαγκέρη, Το άγγιγμα της Λίλιθ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις ΑΩ εκδόσεις

Το τραγούδι σου

στον θαλασσόμουσο ποιητή

Σου τραγούδησα
μια λύπη
που κάθε πρωί
ντύνεται
στολίζεται
πίνει απ’ τον καφέ
που ψήνω για ‘μένα.
Σου τραγούδησα
τη λύπη
που αγκαλιάζει το κορμί μου
σπιθαμή προς σπιθαμή
τα δάχτυλα τυλίγει
μέσα στα δικά μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγνή Β.Μπαγκέρη, Το άγγιγμα της Λίλιθ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»

Ευριπίδης, Κρήτες [Σωζόμενα αποσπάσματα της τραγωδίας. Δίγλωσση έκδοση. Σκληρό εξώφυλλο]. Εισαγωγή, μετάφραση, ερμηνευτικό παράρτημα, [υποσημειώσεις, βιβλιογραφία] Γιώργος Σαμπατακάκης.  «Σμίλη», Αθήνα 2007.

Για χάρη του Βαγγέλη της «Σμίλης»

Ο Μίνωας συμφώνησε με τον Ποσειδώνα να βοηθηθεί για  να γίνει βασιλιάς της Κρήτης, μα δεν τήρησε τη συμφωνία, να του θυσιάσει έναν αναδυμένο από τη θάλασσα άσπρο ταύρο.  Εκδικούμενος, ο θεός έκανε την Πασιφάη, γυναίκα του Μίνωα,  σεξουαλικά πεινασμένη για το ζώο. ΄Ετσι ο  Δαίδαλος έφτιαξε μια κούφια ξύλινη γελάδα,  η βασίλισσα μπήκε μέσα, στήθηκε κατάλληλα και ο ταύρος τής έκανε το Μινώταυρο. Αποτέλεσμα: ο βασιλιάς τρελάθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»

Μπενής Νατάν, Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του. Μυθιστορηματικό χρονικό. [Πρόλογος Χ. Γ. Λάζος. (Βιβλιογραφικά) Βοηθήματα. Φωτογραφίες εντός κειμένου]. «Αλεξάνδρεια», Αθήνα 2021.

Η ιστορία του Μωύς Νατάν, Ελληνοεβραίου Σαλονικιού επιχειρηματία, επιζήσαντος του Άουσβιτς. Αξιανάγνωστη, με σημαντικά πρωτότυπα στοιχεία:

-Όχι ένα ακόμα βιβλίο στρατοπεδικής λογοτεχνίας, αλλά η συνολική ζωή ενός ανθρώπου

-Αφήγηση που συνδυάζει βιογραφικά – μυθιστορηματικά στοιχεία
-Όχι «γραμμικότητα» : π.χ. τα του Άουσβιτς (όπου ο Μωύς έχασε γυναίκα και δυο κόρες), όπως και άλλα, δίνονται αναδρομικά∙ άρα η ανάγνωση πιο ενδιαφέρουσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»»

Μαρίας Καντ (Καντωνίδου, «Stanza» ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο


ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣΣΙΟΝΙΣΜΟ

Αναγνωστικά σχόλια επί της μεικτής συλλογής ποίησης και φωτογραφίας της

Μαρίας Καντ (Καντωνίδου) – “Stanza”, εκδόσεις Gutenberg 2021

Mια απλή πρώτη επαφή με τα ποιήματα της Stanza οδηγεί στην επιγραμματική παρατήρηση ότι πρόκειται για εξαιρετικής πύκνωσης και συναισθηματικής φόρτισης επιδραστικά κείμενα με υψηλή ποιητική αξία. Αν αφεθούν κάμποσο καιρό να ωριμάσουν μέσα σου διαπιστώνεις ότι η επίγευση που σου αφήνουν φέρει το αίμα, την ένταση και το περιεχόμενο επαναληπτικών πυροβολισμών. Λες και πυροβολείται ο αναγνώστης με στακάτες φράσεις, λέξεις, συλλαβές, εικόνες κι όλες αυτές οι σφαίρες, στην πορεία τους προς την καρδιά, μετατρέπονται σε μια  οντολογία από πρόθεση. Που θα σε κατευθύνει να συλλογιστείς επί της φθοράς, της απώλειας, του θανάτου, μα και ταυτόχρονα θα σε κάνει να εκτιμήσεις κάθε φλεβίτσα σου που πάλλεται από ερωτικό πόθο, στο παρόν στο παρελθόν και στο μέλλον των αιώνων αμήν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρίας Καντ (Καντωνίδου, «Stanza» ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο»

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Το χιόνι των Αγράφων ―από την Κατερίνα Παπαδημητρίου

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Το χιόνι των Αγράφων, εκδόσεις Κίχλη, Αθήνα 2022

Μια  ιστορία «αλλιώς»

Το τέταρτο μυθιστόρημα του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη με τίτλο «Το χιόνι των Αγράφων», είναι η ώριμη λογοτεχνική κατάθεση του συγγραφέα στα ελληνικά γράμματα. Προηγήθηκαν: «Το παραμύθι του ύπνου», η «Αστοχία υλικού», από τις εκδόσεις Μεταίχμιο το 2008 και το 2010 αντίστοιχα και τα «Έξοδα νοσηλείας», από τις εκδόσεις Ενύπνιο, το 2020, Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, του οποίου η θεματική δεν ξεχωρίζει για την καινοτομία της, καθώς διαπραγματεύεται το θέμα του εμφυλίου στα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν τη γερμανική κατοχή.

Ωστόσο, ο Χατζημωυσιάδης επιχειρεί να αναπτύξει τη θεματολογία του σε πέντε ενότητες με μια άψογη αρχιτεκτονική, την οποία χειρίζεται με αξιόλογη ωριμότητα και γνώση των αφηγηματολογικών τεχνικών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Το χιόνι των Αγράφων ―από την Κατερίνα Παπαδημητρίου»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Κώστας Κατσουλάρης, «Αφαίας και Τελαμώνος»

Κώστας Κατσουλάρης, Αφαίας και Τελαμώνος. [Οιονεί διηγήματα. Δυο φωτογραφίες εντός κειμένου]. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2021.

24 αδέσποτα κομμάτια (22 πεζά, συν ένα «ποίημα» συν ένα «θεατρικό»), μερικά εντελώς «μπονζάι», συναπαρτίζουν το φευγάτο αυτό βιβλίο, που ψυχαγωγεί το αναγνωστικό κοινό με πρωτοτυπία, πολύμορφο χιούμορ και συνειδητή εναντίωση στη σοβαροφάνεια– προειδοποιώντας ήδη από το εξώφυλλο: μαύρη γάτα με κυκλομοκεντρική ουρά, μη υφιστάμενη γωνία των δρόμων του τίτλου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Κώστας Κατσουλάρης, «Αφαίας και Τελαμώνος»»