Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, που η μελέτη της ιστορίας και θεωρίας του θεάτρου εισχώρησε επίσημα -με σημαντική καθυστέρηση- στα πανεπιστημιακά ιδρύματα και στα ερευνητικά κέντρα της χώρας, η επιστημονική έρευνα στο συγκεκριμένο τομέα έχει αναπτυχτεί με πολύ εντυπωσιακούς ρυθμούς. Έχουν επομένως ωριμάσει πλέον οι συνθήκες για να αξιοποιηθούν τα επιμέρους ευρήματά της στη σύνθεση μιας γενικής ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, στην επιφυλακτική έστω συνεκτίμηση του αποθησαυρισμένου νέου υλικού για το σχεδιασμό μιας εικόνας συνόλου. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 21/10/2015

ΘΑ

Ναι! Στις χαράδρες του λαιμού, στα ρυάκια τους, τα χέλια των χειλιών μου θα ελίσσονται, όταν πια δεν θα λέγεσαι Νέηνταρ Μπόρομιρ ή Αρθούρος, και οι Λόγοι του Οίκου σου θα μου ανήκουν. Θα σου μαγειρεύω σμέουρα και οβριές, και στις λόχμες θα διαβάζω τους παλμούς σου. Θα με λες Λoβ, και θα βγαίνουν μικρές φωτιές απ’ το στόμα σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου-Γραφάκου, Έρως αρόδο -εκδόσεις Κουκούτσι»

Αρχείο 5.10.2015

ανενδοίαστα υπερβολικό

η νύχτα φορούσε λουλούδια στα μαλλιά
κι ένα τσιγάρο ντελικάτο στα δάχτυλα ανάμεσα

οδήγησε μια παλιά Σεβρολέτ στο δρόμο προς το
Κάϊρο
κι ευτυχώς! πάτησε εγκαίρως φρένο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Νοτιοανατολικό βλέμμα [2015]»

Αρχείο 29.9.2015

Εκδ. Θράκα 2014 -απόσπασμα

Mέσα στους τέσσερις τοίχους που με περιέβαλλαν, υπήρχαν φορές που η μοναξιά γινόταν αφόρητη. Σκεφτόμουν τους ενοίκους του κτιρίου να ζουν στα συμπαθητικά διαμερίσματά τους δίχως να δίνουνε δεκάρα τσακιστή για τον διπλανό τους, από τον οποίο τους χώριζε μια μεσοτοιχία. Εκείνοι, μπορεί να διασκέδαζαν ακούγοντας μουσική, να καταβρόχθιζαν μεγάλες ποσότητες κρέατος και ο διπλανός τους να πέθαινε ολομόναχος. Εφόσον δεν διαταρασσόταν η ζωή τους, δεν τους αφορούσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Ιντζές, Οι τελευταίοι φανατικοί της στρωματσάδας [2015]»

Αρχείο 26/08/2015

Ατρείδες παίδες

Ο Ορέστης, ο μικρός
-ο μητροκτόνος έπειτα-
πώς να το εννοήσει,
μέσα από τ’ ανώριμα,
τα ανίδεα παιδιάστικά του,
πως θα τον διάλεγαν αυτόν
για να απονείμει
το δίκιο του πατέρα;
Τον κοίμιζαν με δράκους μυθικούς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, “Κατάλοιπα γενιάς, απομεινάρια σιωπής”»

Αρχείο 22/07/2015

Στίχοι που γράφτηκαν, εν μέσω χειμώνα, για να πούνε αλήθειες, ψέματα, υπερβολές, να πείσουν και να πειστούν, κι ύστερα να γίνουν μουσική και να βυθιστούν μέσα στο τραγούδι τους.

ΟΝΕΙΡΟ ΓΥΑΛΙ

Σβήνει τα φώτα ο Βαρδάρης
στον δρόμο πέφτει μια βροχή
είπες πως θα ’ρθεις να με πάρεις
κι έχω ως το κόκκαλο βραχεί.

Τρέχει μπροστά η Εγνατία
τα μάτια κλείνω και περνώ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάνος Ορφανουδάκης, Στίχοι πριν την άνοιξη»