Αρχείο 08/03/2016 – Από την ποιητική της συλλογή Ρολόγια και άλλοι χτύποι, εκδόσεις Μελάνι

Ζωτικό Ψεύδος

Ανεβαίνω στέγες μικρών σπιτιών
Μοναξιά των άστρων
Συλλέγω αγωνία βροχής
Τροφός της μέρας τραγουδώ τις εποχές
Σε γυναίκες που παντρεύτηκαν
Κι όμως ακόμα κρατάνε στάχυα
Τα μάτια φιλιά άργησαν να φτάσουν
Και η φωνή απομεσήμερο τέλη καλοκαιριού
Ανοίγω τα χέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κουλούρη, τρία ποιήματα για τη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας»

Αρχείο 05/03/2016

τον Εμίλ Σιοράν τον συνάντησα πρώτη φορά στη Σίφνο.
δεν είπαμε πολλά. ξαναβρεθήκαμε στο Βουκουρέστι.
θυμάμαι τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια του.
με ρώτησε για τον δρόμο Θεσσαλονίκη-Πήλιο. αν έχει
κλειστές στροφές. τελευταία τον είχα πετύχει στο
Παρίσι. δεν έχω άλλους πειρασμούς, μου λέει, θέλω
ρουμάνικο κερί στα χείλη και έφυγε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριάκος Συφιλτζόγλου, “θέλω ρουμάνικο κερί στα χείλη”»

Αρχείο 04/02/2016

Χρυσοπέρτικα

Ο πόνος ο πραματευτής περνά στη γειτονιάν του
Θωρεί τον Λιόντα γελαστόν που κά’ στη λεμονιάν του
Λαλεί του, πόψε έννα χαθεί η μέρα τζιαι το φως σου
Με τέρτιν εκατόφυλλο θα μείνεις μανιχός σου

Η νύχτα μπαίνει φουρκαστή να της το μαντατέψει
της κόρης πως ο χάροντας εν νάρτει να την κλέψει
Η κόρη εσυντρομάχτηκε, βουρά να μανταλώσει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάμπος Κουζάλης, τρία ποιήματα από τη συλλογή “σχεδόν” [2016]»

Αρχείο 03/02/2016

(απόσπασμα από το υπό έκδοση μυθιστόρημα Ο θάνατος του μισθοφόρου)

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΟΡΙΣΑΝ για την Κυριακή 27 Μαΐου, μία μέρα πριν από τη γραπτή εξέταση της τάξης τους στα αρχαία, μέρα που θα την πέρναγαν σχεδόν ολόκληρη μαζί. Ο καιρός είχε αρχίσει να ζεσταίνει, όσο είχε φως θα διάβαζαν έξω, στο τραπεζάκι της αυλής.

«Καλά, μιλάμε, φοβερή μυρουδιά», και ρούφαγε τον αέρα με δύναμη, οσφραινόταν την ανθισμένη γαρδένια στο μεταλλικό βαρελάκι, δίπλα στο πορτάκι της αποθήκης, φουντωμένη και κατάφορτη. «Είναι η εποχή τους τώρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Ο Άι Γιώργης»

Αρχείο 23.1.2016

«Χωρίς δεσπότη, χωρίς κύριο και αφέντη, τριγύριζαν στην πόλη από το 2013, μέχρι το 2015.
Έζησαν την ταπείνωση και την εξαθλίωσή της, την απελπισία να μεγαλώνει καθώς οι δρόμοι γίνονταν όλο και πιο στενοί και δύσβατοι.
Είδαν τα παγκάκια να μετατρέπονται σε σπίτια, τα σκουπίδια σε τροφή, τα πάρκα σε τουαλέτες… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζούτζη Μαντζουράνη, (αποσπάσματα) “Τα αδέσποτα ποιήματα” -κυκλοφορεί [2016]»