Δημήτρης Ραυτόπουλος, Εμφύλιος και λογοτεχνία

Εκδόσεις Πατάκη

Περιγραφή:

«Το αίμα μελάνι δεν γίνεται…» Έτσι επιγράφεται ένα από τα δοκίμια που αποτελούν αυτό το βιβλίο. Προτείνεται μια ερωτηματική ανάγνωση συγγραφέων και έργων που αναφέρονται στον εμφύλιο πόλεμο ή, ευρύτερα, στον μνημονικό και τον ανθρωπολογικό του ορίζοντα.
Ακήρυκτος, χωρίς καταστατικό και χωρίς συνθήκη ειρήνης, αυτός ο πόλεμος των συναυτουργών μας άφησε κληρονομιά αίματος, βίας, παντοειδών ερειπίων και αρνητικών κοινωνικών αυτοματισμών. Σε αντίθεση με την ιστορία και τις κοινωνικές επιστήμες, που ασχολούνται με τις υπερατομικές όψεις των φαινομένων, σε μακροσκοπική θεώρηση ή γενίκευση, η λογοτεχνία επαναφέρει στον συγκεκριμένο άνθρωπο, στη μοναδικότητα μέσα στην ιστορικότητά του.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Ραυτόπουλος, Εμφύλιος και λογοτεχνία»

Λίτσα Χατζοπούλου, Benedicite

Αρχείο 23/08/2012

Ο εκπρόσωπος του θεού επί γης, ο έχων και το αλάθητο, έκανε δηλώσεις περί της επιθετικότητος του Ισλάμ. Ο ισλαμικός κόσμος αντέδρασε – και ας μη βιαστεί κανείς να σχολιάσει τοιαύτην έλλειψιν ανεκτικότητος, διότι δεν είναι πολύς καιρός που ο χριστιανικός κόσμος ήτο αναστατωμένος εξαιτίας του Κώδικα Ντα Βίντσι. Κατόπιν τούτου, ο άγιος πατέρας εξέφρασε τη λύπη του για τις προκληθείσες αντιδράσεις και που κάποιοι παρερμήνευσαν τα λεγόμενά του – πάντως, για τις δηλώσεις του καθαυτές δεν έδειξε να στενοχωριέται και βέβαια δεν ανακάλεσε ούτε λέξη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίτσα Χατζοπούλου, Benedicite»

Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [11]

Αρχείο 30/07/2012

Έργο του Motherwell με τίτλο: “The streets” για την εικονογράφηση του δέκατου κεφαλαίου

Τζέημς Τζόυς, εκδ. Κέδρος, μτφ. Σωκράτης Καψάσκης.
James Joyce: Ulysses. Folio Society, 2004 (1926).
James Joyce: Ulysses. Penguin 1992, annotated (1960)

10. Πλαγκτές Πέτρες

Στους δρόμους του Δουβλίνου, από τις τρεις έως τις τέσσερις μετά το μεσημέρι.
Ο αιδεσιμώτατος Κόνμη βαδίζει από το πρεσβυτέριό του έως το Αρτέην. Την ίδια ώρα ο αντιβασιλέας κόμης του Ντάντλεϋ κινείται, εν πομπή, από τη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [11]»

Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [6]

Αρχείο 23/04/2012

Τζέημς Τζόυς, εκδ. Κέδρος, μτφ. Σωκράτης Καψάσκης.
James Joyce: Ulysses. Folio Society, 2004 (1926).
James Joyce: Ulysses. Penguin 1992 (annotated) (1960)

5. Λωτοφάγοι
Δουβλίνο, από την οδό Ικκλς στον ποταμό Λίφφυ κι έως το χαμάμ, 10 το πρωί.

“Τι ζέστη… Εκλεκτό χαρμάνι, από τις καλύτερες ποικιλίες της Κεϋλάνης. Η Άπω Ανατολή. Πρέπει να είναι όμορφο μέρος, ο κήπος της γης, μεγάλα νωθρά φύλλα να λικνίζονται πέρα δώθε, κάκτοι, λιβάδια ολόκληρα λουλουδιασμένα, φιδίσιες λιάνες τα λένε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου: James Joyce, Οδυσσέας [6]»

Λίτσα Χατζοπούλου: Έκπτωτος άγγελος (μια μάλλον σκοτεινή ιστορία)

Αρχείο 09/01/2012

A noble heart will always love the rebel

Σε κάθε μυθολογία υπάρχει ένας αντάρτης· θεός ή ημίθεος στην αρχή, ύστερα μετονομάζεται σε δαίμονα – ίσως επειδή δεν καταφέρνει να επικρατήσει. Στην ινδική μυθολογία είναι ο Βρίτα, στην περσική ο Αριμάν, στην αιγυπτιακή ο Σηθ, στη σκανδιναβική ο Λόκι, στην ελληνική ο Προμηθέας. Όλοι τους συγκρούονται με κάποιον άλλον θεό από ζήλια ή εναντιώνονται στον άρχοντα των θεών, εποφθαλμιώντας την εξουσία του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίτσα Χατζοπούλου: Έκπτωτος άγγελος (μια μάλλον σκοτεινή ιστορία)»

Φίλιπ Ροθ, O στοχαστής αφηγητής

Αρχείο 02/01/2012

Από την Κατερίνα Σχινά

Ούτε αυτή τη φορά πήρε το Νόμπελ ο Φίλιπ Ροθ. Χρόνια ολόκληρα βρίσκεται ανάμεσα στους επικρατέστερους, χρόνια ολόκληρα η Σουηδική Ακαδημία τον προσπερνά, ανασύροντας κάποιο εξωτικό όνομα από τους καταλόγους της και εκπλήσσοντας τους πάντες. Βέβαια, οι σουηδοί αθάνατοι δεν εκτιμούν τους Αμερικανούς. Πέρσι, τέτοιον καιρό, ο Οράτιος Ένγκνταλ, γενικός γραμματέας της επιτροπής των Βραβείων Νόμπελ, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση εναντίον της αμερικανικής λογοτεχνίας, τονίζοντας ότι η Ευρώπη «παραμένει το κέντρο του λογοτεχνικού κόσμου», ότι η Αμερική «είναι πολύ απομονωμένη, πολύ εσωστρεφής», ότι «οι Αμερικανοί δεν μεταφράζουν αρκετά και δεν συμμετέχουν πραγματικά στον μεγάλο διάλογο της λογοτεχνίας», ότι «η άγνοια περιορίζει τις συγγραφικές τους δυνατότητες». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φίλιπ Ροθ, O στοχαστής αφηγητής»

Πέτρος Κυρίμης, «Δημιουργική Γραφή»

Αρχείο 26/12/2011

 

© Catherine Wagner, 1997

Λένε ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες συγγραφέων. Εκείνη των μεγάλων ταξιδευτών, των εραστών της περιπέτειας και των εμπειριών και εκείνη των ακίνητων, των καρφωμένων σ ΄ έναν μονάχα τόπο, στον μικρόκοσμο που τους περιβάλλει.
Στους πρώτους θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τον Χεμινγουαίη, τον Λόρδο Βύρωνα, τον Πλάτωνα, τον Μαλρώ, τον Καζαντζάκη.

Στην δεύτερη ομάδα ανήκουν αναμφίβολα ο Κάφκα, ο Πιραντέλο, ο Ρουσώ και ο Σωκράτης που αν και δεν έγραψε τίποτα υπήρξε τα πάντα χωρίς να φύγει ποτέ από την Αθήνα του τέταρτου αιώνα.
Και βέβαια δεν πρέπει να μην αναφέρω τον μέγιστο του αιώνα μας Μπόρχες που παρ ότι τυφλός και αταξίδευτος τα βιβλία του σε ταξιδεύουν με τον ομορφότερο τρόπο σε όλο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, «Δημιουργική Γραφή»»

Κώστας Κουτσουρέλης: Αρνολντ Σαίνμπεργκ

Αρχείο 04/12/2011

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΥ

ΘΑ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΑΣΦΑΛΩΣ καταλάβει ότι δεν είμαι φιλόδοξος και ότι δεν περιμένω από το κοινό να κατανοήσει την μουσική μου με την πρώτη κιόλας ακρόαση. Θα ήμουν ευχαριστημένος αν με την δέκατη πέμπτη ακρόαση έπαυε απλώς να την απεχθάνεται”. Γραμμένη στα 1937 σε ιδιωτική επιστολή, η φράση αυτή του ‘Αρνολντ Σαίνμπεργκ δεν ομολογεί παρά το αυτόδηλο: το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τις προτιμήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των ακροατών της σοβαρής μουσικής από το τεχνοτροπικό ιδίωμα που εκείνος εγκαινίασε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Κουτσουρέλης: Αρνολντ Σαίνμπεργκ»