Αρχείο 11.11.17
Με την είσοδό μου στο πρότυπο σχολείο της Αθήνας ένιωσα ένα φοβερό σφίξιμο στο στομάχι. Και την ημέρα που σκοτείνιασαν τα μάτια μου απ’ το θυμό που έπνιξα με αποτέλεσμα να μην μπορώ να αρθρώσω λέξη, συνειδητοποίησα μια πραγματικότητα που με διέλυσε.
Η συνεργασία αποδείχτηκε καθαρή ουτοπία.
Αρχείο 26/10/2017
Θυμάμαι τα μυωπικά κορίτσια των φέρι μπωτ του ’80 με τα μακριά νύχια τους. Και τα ωραία τους μακριά μαλλιά και τις τζην φούστες-καθρεφτάκια.
Με τη σοφία της Περσινής αρραβωνιαστικιάς ή της Ωραίας Ρεμέδιος στο ένα χέρι και στο άλλο ένα τοστ ζαμπόν-τυρί από το κυλικείο του Άγιος Μελέτιος.
Το νοστιμότερο τοστ του κόσμου.
Απόγευμα, Ρίο-Αντίρριο, άνθρωποι χωμένοι στην παντόφλα.
Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ μπρος πίσω, πίσω μπρος, κάποιο Γιώτα Χι έγερνε πάνω σε μια μοτοσυκλέτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Βόλτα με φέρι μπωτ»
Αρχείο 19/10/2017
«Ο Θάνατος, είναι εντάξει ο Θάνατος, αλλά τα γηρατειά, φίλε τα γηρατειά…»
Ζακ Μπρέλ
«Πάλι πήρε το αμάξι και έφυγε!», του είπε η μάνα του όταν τον αναζήτησε, «Ανέβηκε στην πλατεία να πάρει σταφύλια». Ξεφύσσηξε προσπαθώντας να αποβάλει τον εκνευρισμό και έκλεισε με βρόντο την πόρτα πίσω του. Τι θα γινόταν άραγε με αυτήν την κατάσταση; Ο γιατρός του είχε απαγορεύσει δια ροπάλου την οδήγηση, δεν ήταν μόνο για την δική του ασφάλεια αλλά και των γύρω του, ένα εγκεφαλικό, ένα καρδιακό, δεν ήθελε και πολύ για κάποιον που πλησίαζε τα ενενήντα δύο, κι ύστερα αυτή η αστάθεια, σαν ζαλισμένο πρεζάκι παλάντζαρε πλεόν, αλλά αυτά τα άτιμα δεν έπεφταν ποτέ, μόνο οι γέροι έπεφταν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Τα σταφύλια»
Αρχείο 04/09/2017
Όπου οι ενοχλητικές φήμες για «λογοτέχνες» που αναθέτουν την συγγραφή των βιβλίων τους σε τρίτους μετατρέπονται σε μια θαυμαστή αλληγορία…
Το τελευταίο διάστημα είχε αναπτύξει αυτή την περίεργη συνήθεια, του άρεσε να ακούει και να διαβάζει άσχημες ειδήσεις, ο πόνος και η συμφορά των άλλων του προξενούσε μια διεστραμμένη ευφορία, αδικαιολόγητη μεν αλλά πέρα για πέρα φυσιολογική και αυτονόητη. Πέρασε από το μακελειό στη Νίκαια σε μια οικογενειακή τραγωδία κάπου στην Αργολίδα και ακολούθως απόλαυσε στο βραδινό δελτίο τα πλάνα από τους βομβαρδισμούς στη Ράκκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Darfur»
Αρχείο 29/08/2017
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν ήσυχα και ειρηνικά. Στο σχολείο τα πήγαινα καλά γιατί μάθαινα εύκολα και γρήγορα. Πολύ πριν την ώρα του είχα μάθει, από μια γραμματική του Τζάρτζανου, που κυκλοφορούσε ρακένδυτη εκεί μέσα στο σπίτι, ότι στην κλητική του ενικού μπαίνει σαν κατάληξη το άλφα στις εξής περιπτώσεις ονομάτων: Τα εις -της (ώ ποιητά), τα εθνικά (ώ Πέρσα, ώ Σκύθα), τα εις -αρχης, -μετρης, -πωλης, -τριβης, -ωνης (ώ πατριάρχα, ώ τελώνα). Εξαιρέσεις είχε, όχι πολλές όμως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Μπλεξίματα»
Αρχείο 16/08/2017
-Μα δεσποινίς τo rouge anglais είναι πολύ σκούρο και το χειρότερο δεν ανακατεύεται εύκολα με άλλα χρώματα. Το ίδιο συμβαίνει και με το κίτρινο του καδμίου. Μου έχουν πει πως είναι πολύ δύσκολο να το χρησιμοποιήσεις…
Άκουγα τον πατέρα μου να μιλά με απόλυτη σιγουριά για την συμπεριφορά των χρωμάτων και θαύμαζα. Ήξερα πως ήταν δαλτονικός – πάθηση μυστηριώδης που με έκανε να φαντασιώνομαι και να αμφιβάλλω σφόδρα για την ποιότητα της όρασής του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Η Αρλέτα στα Ταβάνια»
Αρχείο 07/08/2017
Σάββατο πρωί προς μεσημέρι. Ο πόνος στο χέρι καθηλωτικός. Καμιά επιθυμία, καμιά έμπνευση. Προσπάθειες ενεργοποίησης για στοιχειώδη καθαριότητα του σπιτιού. Μαγείρεμα τα άκρως απαραίτητα. Όλα βέβαια με ενδιάμεσα διαλείμματα ανάπαυσης
Συναισθηματική κατάσταση ουδέτερη. Γέρνει ελαφρά προς τη δυσθυμία. Από τους διπλανούς το τιρμπουσόν ροκανίζει το μπετόν μαζί και τα μηνίγγια της.
Η ζέστη υποφερτή ακόμη. Σε μερικές ώρες θ’ ανάψουν τα πλακάκια. Το τσιγάρο κρέμεται στα δάχτυλα τ’ αριστερού χεριού. Με το δεξί με δυσκολία χειρίζεται το στυλό. Ακόμη να μάθει να γράφει στον υπολογιστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Υπέροχο καλοκαιριάτικο πρωινό κατά τα άλλα»
Αρχείο 20/07/2017
Κάθε φορά που έφερνα στο νου μου την ανάμνηση του Λίγκρη ένα δυσάρεστο ανακάτεμα ταρακουνούσε το στομάχι μου, η ιστορία του αποτελούσε μια τυπική αρχαία τραγωδία γραμμένη από το σύγχρονο, ελληνικό πελατειακό κράτος. Διετέλεσε αρχηγός της αντιτρομοκρατικής κατά την περίοδο της εξάρθρωσης της «3ης Σεπτεμβρίου», της μεγαλύτερης και μακροβιότερης τρομοκρατικής οργάνωσης που είχε γνωρίσει η χώρα. Η μεθοδικότητα και ο άριστος συντονισμός των επιχειρήσεων συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο στο δέσιμο των κατηγοριών που συμπεριλήφθηκαν στη δικογραφία όσο και στη σύλληψη όλων των μελών της οργάνωσης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Ο Τελευταίος Μάης ―(προδημοσίευση)*»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.