Αρχείο 23/02/2017

Είναι ένα μυρμήγκι που προχωράει μακριά από τα υπόλοιπα. Σκύβω καλύτερα και το παρατηρώ. Μαύρο, μεγαλούτσικο, με μακριές κεραίες και δαγκάνες. Έχω τινάξει το σακουλάκι της τυρόπιτας στο χώμα και κάθομαι στο πεζούλι. Παρακολουθώ τις ορδές των φίλων του να σπεύδουν. Άλλα καταπιάνονται με τα μεγαλύτερα φύλλα σφολιάτας, μερικά με κάτι μικροσκοπικά κομματάκια τυρί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Το μυρμήγκι»

Αρχείο 13/02/2017

Το νερό είχε σκεπάσει όλο το σώμα του. Βυθιζόταν αργά αργά προς το βυθό που δεν έβλεπε. Δεν αισθανόταν κανένα φόβο αντίθετα το παγωμένο νερό του δημιουργούσε μια ευχάριστη διάθεση. Ντυμένος στο λευκό καλοκαιρινό κοστούμι του δεν χρειαζόταν αναπνοές επειδή είχε γίνει ένα με τη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μπάμπης Στάικος, “Είναι Τόσο Σκοτεινά Εδώ…” -απόσπασμα»

Αρχείο 10/02/2017

Σκεφτείτε την πιο εκνευριστική μελωδία που έχετε ακούσει ποτέ στην ζωή σας. Πολλαπλασιάστε τον εκνευρισμό που σας προκάλεσε επί δέκα. Τώρα μπορείτε να καταλάβετε περίπου, πώς ηχεί το ξυπνητήρι μου. Δεν αλλάζω όμως τον ήχο, γιατί αυτός είναι ένας ασφαλής τρόπος να μην πατάω snooze, άρα να σηκώνομαι στην ώρα μου και να μην αργώ στην δουλειά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ράνια Παπακώστα, Χιόνια στην t.v.»

Αρχείο 08/02/2017

Ο εκσκαφέας έπιασε δουλειά. Καύσωνας, 4:15, μεσημέρι. Τι να κάνεις όμως. Τα έκτακτα γεγονότα δεν κοιτούν θερμοκρασία ή ώρα. Ο μακρύς βραχίονας βυθίζεται με τα μυτερά σαν αρκούδας νύχια του και σαν χέρι ανθρώπινο σπάει τον καρπό του προς τα μέσα και φουχτιάζει το χώμα. Έπειτα, τραβιέται με δύναμη προς τα πάνω, στρίβει απότομα αριστερά και το εναποθέτει λίγα μέτρα πιο κει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Κρητικός, Η Συνάντηση»

Αρχείο 01/02/2017

[…]Περπατάει στο δρόμοκαι χαιρετάει τους πάντες, πιάνει κουβέντα με όλους, φίλους γνωστούς, μέσα στο κρύο, βγάζει το γάντι της, τους χαιρετάει με χειραψία και το ξαναβάζει. Πιο κάτω περνάει απ’ το ραφτάδικο του Κούρδου, είναι πελάτισσα χρόνων, με τόσες αγορές ρούχων χρειάζεται το ράφτη της, κάτι κοντέματα, κάτι μαζέματα, έτσι που αυξομειώνονται τα κιλά της, αναλόγως των φαρμάκων της δηλαδή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευσταθία Ματζαρίδου, Ντόνα»

Αρχείο 27/01/2017

Είμαι συγγραφέας και δεν έχω χρόνο για πραγματικές σχέσεις και αληθινούς ανθρώπους. Οι ήρωες μου απαιτούν όλο τον χρόνο και την ενέργεια μου. Καμιά φορά όμως έχω ανάγκη κάτι ζωντανό να με ζεσταίνει, ενώ χαλαρώνω ή σκέφτομαι την πλοκή των βιβλίων μου. Γι αυτό έχω τη Γάτα. Δεν βρήκα μέχρι τώρα ένα όνομα που να της ταιριάζει κι έτσι την φωνάζω απλώς Γάτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τώνια Τσαρούχα, Γατίσιες παροιμίες»

Αρχείο 26/01/2017

(Απόσπασμα από το αδημοσίευτο ομώνυμο διήγημα)

[…]
Η Μισέλ – καλλιτεχνικό όνομα, φορεμένο ειδικά για την περίσταση –  άνοιξε την πόρτα και προχώρησε στα τυφλά ακολουθώντας την τσατσά που προπορεύτηκε χωρίς να δώσει σημασία.Ήταν η πρώτη φορά που έμπαινε σε «σπίτι». Ο διάδρομος φωτιζόταν από ένα χλωμό πορτοκαλί φωτάκι. Σκέφτηκε πως έμοιαζε πολύ με κείνο που φώτιζε το υπνοδωμάτιό της όταν ήταν μικρή, στο πατρικό σπίτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Το φωτάκι»

Αρχείο 19/01/2017

Κατέβηκε τα φαγωμένα σκαλιά της παλιάς πολυκατοικίας και κατευθύνθηκε στο υπόγειο διαμέρισμα. Ο Ρήγας- όπως κάθε πρωινό Δευτέρας- μετρούσε τις εισπράξεις του Σαββατοκύριακου και σημείωνε στο μπακαλοτέφτερο το ισοζύγιο. Υποδέχτηκε τον άγνωστο με ένα βλέμμα συγκρατημένης καχυποψίας καθώς αυτός βολευόταν ανέκφραστος στην καρέκλα απέναντι  βγάζοντας από την εσωτερική τσέπη της κάπας έναν πάκο χαρτονομισμάτα των πενήντα ευρώ δεμένο με λεπτό σπάγκο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Το χρέος»