Αρχείο 10/03/2016

Διηγήματα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Τα πράγματα που μας συντροφεύουν

Τη μέρα που μου έκαναν έξωση από το διαμέρισμα, κατέβηκα στο κέντρο. Με τα πόδια από το Σύνταγμα ως την Καραγιώργη Σερβίας κι ύστερα καρφί στην Πατησίων, ψάχνοντας για δουλειά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, Παράξενο καλοκαίρι -απόσπασμα [2016]»

Αρχείο 10/03/2016 –Διηγήματα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Τα πράγματα που μας συντροφεύουν

Τη μέρα που μου έκαναν έξωση από το διαμέρισμα, κατέβηκα στο κέντρο. Με τα πόδια από το Σύνταγμα ως την Καραγιώργη Σερβίας κι ύστερα καρφί στην Πατησίων, ψάχνοντας για δουλειά. Μια οποιαδήποτε δουλειά. Γύριζα σαν μετανάστης στην ίδια μου την πόλη. Ήταν ένας παγερός Δεκέμβρης, μια μέρα μουντή, κρύσταλλο. Ένα γκρίζο φως διαχεόταν παντού εκείνο το πρωινό, που μετέβαλε την ατμόσφαιρα της πόλης κι έφερνα στο νου μια άλλη εικόνα της, αγνώριστη και εχθρική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, Παράξενο καλοκαίρι -απόσπασμα»

Αρχείο 04/03/2016

«Κουπάτες» τις λέγαμε, γιατί ήτανε στρογγυλές σαν κούπες. Ίσως γιατί τότε δεν ξέραμε εκείνα τα ψηλά κρυστάλλινα ποτήρια της σαμπάνιας, ή εκείνα τα μεγάλα ποτήρια του κονιάκ, που εγώ, όταν τα  είδα για πρώτη φορά, χρόνια πολλά αργότερα, έκανα τη σκέψη, ότι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Οι κουπάτες [2016]»

Αρχείο 27/02/2016

Όπου η συνειδητοποίηση ενός πολύ ιδιαίτερου είδους εφηβικής μοναξιάς. 

Κάθε φορά που κατηφορίζω από Μήλεσι προς Ωρωπό, βλέπω πρώτα το γήπεδο, παρατημένο τώρα, γαϊδουράγκαθα στο κοκκινόχωμα και μια δυο οικοδομές ημιτελείς, και μετά το λόφο όπου ήταν οι σκηνές- γυμνός χρόνια τώρα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Πρώτο μάθημα πολιτικής στην πράξη [2016]»

Αρχείο 25/02/2016

Πέρασε το πρωί του να αδειάζει ντουλάπες και συρτάρια. Κουστούμια, παντελόνια, πουκάμισα λευκά, γραβάτες, γυαλιστερά καλά παπούτσια έμπαιναν πρόχειρα σε μαύρες σακκούλες που φούσκωναν στο δωμάτιο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάνδρα Αλεξανδρίδου, Μιάν άλλη φορά [2016]»

Αρχείο 22/02/2016

η μαμά είχε μακριά μαύρα μαλλιά
όταν τα χτένιζε γυάλιζαν σαν τα κορμιά των νέγρων που πλένονταν στο ποτάμι του Σιουδάδ Ντελ Εστέ
η μαμά είχε λυγερό γυαλιστερό κορμί όπως τα κριθάρια στα λιάνος του ποταμού Ιούνη μήνα
η μαμά είχε εμένα και σε λίγους μήνες θα είχε και τον αδελφό μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Η μαμά χτένιζε τα μαλλιά της κάτω από το φεγγάρι, κύριε Ζήσιμε [2016]»

Αρχείο 18/02/2016

Σήμερα το απόγευμα ο καιρός ήταν βροχερός. Η πόλη μύριζε πεθαμένο ψάρι. Βγήκα στη βεράντα κι έστησα το μεγάλο κάδρο με τη φωτογραφία σου στην πολυθρόνα. Εκείνο το μεγάλο, που το έβρισκες τερατώδες, κι έλεγες πως ένα τόσο μεγεθυμένο πρόσωπο δεν είναι πρόσωπο αλλά εφιάλτης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τσάι κεράσι [2016]»

Αρχείο 13/02/2016

Χαμένοι στο πάρκο του Ουένο, στο βόρειο Τόκιο, ξεμπουκάρουμε σε μια λίμνη σκεπασμένη ολόκληρη από πλατιά στρογγυλά φύλλα και νούφαρα. Στην όχθη της  στημένα, μια σειρά περίπτερα σαν και εκείνα που στεγάζουν τα μικρεμπόρια της Aνατολής αλλά και των δικών μας πανηγυριών. Κόσμος συνωστίζεται και οι φωτογραφικές μηχανές κελαηδούν ακατάπαυστα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Τα μπονζάι [2016]»