Αρχείο 28/03/2016 Εκδόσεις  Άγρα ISBN 960-325-037-3

Week – end

Ηδύπαθα χάχανα κι ανόητα πληχτικά χειροκροτήματα -λες για να δώσουν σ’ εκείνα τα νεκρά χέρια κάποιαν αίσθηση αφής- ακολούθησαν το μεγάλο βούλιαγμα.

Έτσι γινότανε πάντα.

Οι θεατές, με τα χαμόγελα κρεμασμέν’ απ’ τ’ αυτιά, περιφέρονταν άσκοπα από ’δω κι από ’κει μ’ ένα κρυστάλλινο ποτήρι στο χέρι κι ύστερα βυθίζονταν στην Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ‘Ψέματα πάλι’ (απόσπασμα)»

Αρχείο 26/03/2016

Όπου η κακή τύχη μουσουλμάνου φίλου

                                                    Στα παιδιά από τα Π.Φ. της πρώην 129 Π.Υ.

Ο φίλος μου ο Μουσταφά  Εκκρέμ Τερλικτσίογλου, Τούρκος την καταγωγήν, πλην εκ νομού Ροδόπης πολίτης Έλλην, εκτήσατο ποτέ εν τοτέμ, ξυλανάγλυφον δηλονότι, πολύμορφον και ξοανοειδή επιμήκη θρησκευτικήν – λατρευτικήν στήλην των γηγενών Αμερικανών «Ινδιάνων». Η κτήσις συνετελέσθη εν μέσω μυθιστορηματικών συνθηκών, ας μηδέποτε ο περί ου απεκάλυψε («Δε μπορώ να σε πω πού το βρήκα, δε μπορώ»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Ημιτελές ταξείδιον»

Αρχείο 24/03/2016

Στεκόταν στην άσφαλτο, ένα μέτρο από το πεζοδρόμιο, και κοίταζε τον πράσινο σταυρό να αναβοσβήνει. Μόνος του. Το Φαρμακείο διανυκτέρευε. Πού και πού, ο φαρμακοποιός που καθόταν πίσω από το ταμείο με μια εφημερίδα στο χέρι, σήκωνε το κεφάλι κι έριχνε κοφτές ματιές στο δρόμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο άνθρωπος που κοίταζε τα Lonarid να περνούν»

Αρχείο 17/03/2016

1. κυνισμός
Το σπίτι αυτό είναι δεντρόσπιτο. Η ουσία του είναι δέντρο, το αίμα του είναι λευκό φως, τα μάτια του νυκτόβιες σφαίρες. Στα πυρίμαχα βράδια του, η απόδραση των εδώδιμων πετεινών, εμφανίζεται ως μια διαρκής, ανάερη, ενδεχόμενη φυγή. Η οποία ουδέποτε πραγματοποιείται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, 7/20 κείμενα για την αφαλάτωση [2016]»

Τούτο το απόγευμα θα γινότανε κάτι μεγάλο. Δεν ήξερε τι, μα μέσα του μια μικρή ανησυχία του το σιγόλεγε αδιάκοπα. Κι ήταν απίθανο στ’ αλήθεια. Η μέρα πέρασε μες σε γραφεία και διατυπώσεις, που θα ‘παιρναν κι όλες τις απογευματινές ώρες, ίσως και τα’ αυριανό πρωί. Το λεωφορείο πήγαινε απελπιστικά σιγά, σταματώντας κάθε τόσο. Έξω τίποτα για να σου τραβήξει το ενδιαφέρον: ένα σπανό πάρκο, μια γριά κυρία μ’ ένα μωρό σε καροτσάκι, ένας εφημεριδοπώλης, μια κοπέλλα με μαύρο κότσο χαμηλά, στο λαιμό της σχεδόν, ένα…

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 18/03/2016

Την 5η Μαρτίου συμπληρώθηκαν 62 χρόνια από το θάνατο του Στάλιν. Με αφορμή αυτή την επέτειο μου ήρθε στο νου η γνωριμία που έκανα μαζί του την άνοιξη του 1951.

Η συνάντηση έγινε στο σπίτι μας στην Ξάνθη, στη Λεωφόρο Καβάλας 156 – δίπλα στην κλινική του Πετρόχειλου και κολλητά στο τρίτο δημοτικό σχολείο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τσίτος, Πως γνωρίστηκα με τον Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι (Ιωσήφ Στάλιν)»

Αρχείο 18/03/2016

Είμαι  προσκυνητής των μικρών ευκαιριών και των μεγάλων πόθων. Το είπα. Τι είπες; Η πλουμιστή αηδόνα, που κάθεται ακριβώς απέναντί μου, και, Θεέ μου, ποτέ, μα ποτέ δεν καταλαβαίνει τίποτα, τίποτα δεν καταλαβαίνει, μα ποτέ δεν καταλαβαίνει τίποτα, πήρε την έκφραση μαϊμούς που την τσίμπησε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αραμπατζής, Τον καυτό λίβα αλέθουν οι ασημένιες βεντάλιες»

Αρχείο 17/03/2016

Η Μαρία κοιτούσε τα έγγραφα της απόλυσής της και άφηνε τα δάκρυα της να ρέουν. Λέρωσε το χαρτί με υγρές βούλες καθώς πήρε το στυλό για να υπογράψει με χέρια που έτρεμαν. Θα ήθελε να μιλήσει αλλά ένας λυγμός τής είχε φράξει το λαιμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τέτη Θεοδώρου, Τι είναι το μποζόνιο Higgs»