Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο

Αρχείο 19/04/2016

fav-3

Απ’ όταν είχαν έρθει να μείνουν στο διαμέρισμα από κάτω του δεν είχε καταφέρει να κλείσει μάτι. Πώς στριμώχνονταν εκεί μέσα ο πατέρας, η μητέρα και το νεαρό ζευγάρι τού ήταν αδιανόητο. Ήταν πρόσφυγες κι είχαν έρθει στη χώρα για ένα κομμάτι ψωμί. Ο άντρας εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του σε μια οικοδομή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Το καθαρτήριο»

Ολβία Παπαηλίου, Νύφη μου πώς καθόδεψες, πώς πήρες για ν’ ανέβεις [επιστολή Ενδέκατη]

Αρχείο 14/04/2016

fav_separator

Ωσάν Ωδή και Γάμου γλυκό νανούρισμα, η σημερινή επιστολή στους χωροχρόνους, με συγκυρίες που από την προσευχή κι από τη Μέρα και τη Σύμπτωση και τον Καιρό και Χρόνο, κι από τη χαμηλή θερμοκρασία και την αστάθεια του βαρομετρικού την άξεστα (ή αλλιώς μελετημένα), με τη γνωστή-και-όχι, την απαράμιλλη σκληροκαρδία του ΕραστήΒασανιστή, Παντός Θεού Του Κόσμου και Των Κόσμων, του ΑστρονόμουΜάγουΕκπορθητή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Νύφη μου πώς καθόδεψες, πώς πήρες για ν’ ανέβεις [επιστολή Ενδέκατη]»

Βάγια Κάλφα, Παιχνίδια γραφείου ή Το ντόμινο

Αρχείο 13/04/2016

fav_separator

Το ντόμινο είναιένα αρχαίο παιχνίδι. Παίζεται -σε απευθείας σύνδεση- σε όλο τον κόσμο. Με τους ίδιους κανόνες. Διαφέρει ενίοτε ο ενθουσιασμός των παικτών η τεχνική κι ο αριθμός των πλακιδίων. Στη σύγχρονη εκδοχή του το ντόμινο αποτελείται από περίπου 200 πλακίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάγια Κάλφα, Παιχνίδια γραφείου ή Το ντόμινο»

Παρασκευή Μάρκου, Est deus in nobis

Αρχείο 12/04/2016

favicon

Η βροχή έπεφτε ορμητικά πάνω στο πρόσωπό μου, τόσο ορμητικά που θαρρούσα πως κάποιος μου ρίχνει αδιάκοπα  νερό με απώτερο στόχο τον πνιγμό μου. Επιταχύνω το βήμα μου, όσο μπορώ, και κυριολεκτικά αδύναμος να δω και κατ’ επέκταση να διακρίνω τι υπάρχει γύρω μου λόγω των τόνων νερού που συνεχίζουν να με χτυπούν, ακολουθώ τυφλά τα βήματά μου… ώσπου μπουκάρω σε ένα κτήριο που βρέθηκε ομπρός μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παρασκευή Μάρκου, Est deus in nobis»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Επειδή τελικά το κορμί μάς το γαμάνε άλλοι

Πρώτη δημοσίευση 9 Απρ. 2015

petritsi9.4.15

fav-3

«Μου’ πε πως δεν μου ξαναμιλάει άλλο».

«Γιατί;».

«Γιατί, λέει, παρεμβάλλεται…».

«Σε τι;».

«Στην κανονική ζωή μου».

«Εννοώντας;».

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Πέτρος Κυρίμης, Φόβος

Αρχείο 06/04/2016

favicon

Από μικρός όταν κοιμόμουν ποτέ δεν άφηνα τα ποδάρια μου ξεσκέπαστα. Η πεποίθηση ότι ήτανε εκτεθειμένα και εγώ ολόκληρος μαζί τους στις αόρατες δυνάμεις της νύχτας με έκανε να τα μαζεύω μέσα στα σκεπάσματα ακόμα κι όταν ζεσταινόμουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Φόβος»

Ευσταθία Ματζαρίδου, Ο ποδηλάτης

Αρχείο 04/04/2016

favicon

[…]Πολλές φορές αυτή η κατήφεια κρατάει και το σαββατοκύριακο και τότε αποφασίζει να κάνει κάτι διαφορετικό, κάτι που να επιβεβαιώνει τις επιλογές του. Βγάζει όλο τον ποδηλατικό του εξοπλισμό, κράνος, γάντια, κουστούμι ποδηλασίας, ζώνη, ποδηλατικό παγούρι, ετοιμάζει σάντουιτς, ένα μήλο, τα βάζει στο σακκίδιο, παίρνει χάρτες και το τσαντάκι με τις πρώτες βοήθειες και κατεβαίνει στο υπόγειο, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευσταθία Ματζαρίδου, Ο ποδηλάτης»

Βασίλης Ν. Πης, Κόκκινες Πολιτείες (αποσπάσματα)

Αρχείο 03/04/2016 –Εκδόσεις Γκοβόστη

favicon

Περιγραφή
Τον Ιούλιο, αρχές δεκαετίας του ’60 ο Παναής ο Στάλος, ακτήμονας, μικροκαλλιεργητής ντομάτας, στο μικρό κτήμα του με ενοίκιο, βλέποντας τις νέες οικονομικές συνθήκες ν’ αλλάζουν τη ζωή του και της οικογένειάς του με εκείνους τους αθέατους νόμους της αγοράς των ισχυρών, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Κόκκινες Πολιτείες (αποσπάσματα)»