Τούτο το απόγευμα θα γινότανε κάτι μεγάλο. Δεν ήξερε τι, μα μέσα του μια μικρή ανησυχία του το σιγόλεγε αδιάκοπα. Κι ήταν απίθανο στ’ αλήθεια. Η μέρα πέρασε μες σε γραφεία και διατυπώσεις, που θα ‘παιρναν κι όλες τις απογευματινές ώρες, ίσως και τα’ αυριανό πρωί. Το λεωφορείο πήγαινε απελπιστικά σιγά, σταματώντας κάθε τόσο. Έξω τίποτα για να σου τραβήξει το ενδιαφέρον: ένα σπανό πάρκο, μια γριά κυρία μ’ ένα μωρό σε καροτσάκι, ένας εφημεριδοπώλης, μια κοπέλλα με μαύρο κότσο χαμηλά, στο λαιμό της σχεδόν, ένα…

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 18/03/2016

Την 5η Μαρτίου συμπληρώθηκαν 62 χρόνια από το θάνατο του Στάλιν. Με αφορμή αυτή την επέτειο μου ήρθε στο νου η γνωριμία που έκανα μαζί του την άνοιξη του 1951.

Η συνάντηση έγινε στο σπίτι μας στην Ξάνθη, στη Λεωφόρο Καβάλας 156 – δίπλα στην κλινική του Πετρόχειλου και κολλητά στο τρίτο δημοτικό σχολείο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τσίτος, Πως γνωρίστηκα με τον Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι (Ιωσήφ Στάλιν)»

Αρχείο 18/03/2016

Είμαι  προσκυνητής των μικρών ευκαιριών και των μεγάλων πόθων. Το είπα. Τι είπες; Η πλουμιστή αηδόνα, που κάθεται ακριβώς απέναντί μου, και, Θεέ μου, ποτέ, μα ποτέ δεν καταλαβαίνει τίποτα, τίποτα δεν καταλαβαίνει, μα ποτέ δεν καταλαβαίνει τίποτα, πήρε την έκφραση μαϊμούς που την τσίμπησε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αραμπατζής, Τον καυτό λίβα αλέθουν οι ασημένιες βεντάλιες»

Αρχείο 17/03/2016

Η Μαρία κοιτούσε τα έγγραφα της απόλυσής της και άφηνε τα δάκρυα της να ρέουν. Λέρωσε το χαρτί με υγρές βούλες καθώς πήρε το στυλό για να υπογράψει με χέρια που έτρεμαν. Θα ήθελε να μιλήσει αλλά ένας λυγμός τής είχε φράξει το λαιμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τέτη Θεοδώρου, Τι είναι το μποζόνιο Higgs»

Αρχείο 10/03/2016

Διηγήματα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Τα πράγματα που μας συντροφεύουν

Τη μέρα που μου έκαναν έξωση από το διαμέρισμα, κατέβηκα στο κέντρο. Με τα πόδια από το Σύνταγμα ως την Καραγιώργη Σερβίας κι ύστερα καρφί στην Πατησίων, ψάχνοντας για δουλειά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, Παράξενο καλοκαίρι -απόσπασμα [2016]»

Αρχείο 10/03/2016 –Διηγήματα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Τα πράγματα που μας συντροφεύουν

Τη μέρα που μου έκαναν έξωση από το διαμέρισμα, κατέβηκα στο κέντρο. Με τα πόδια από το Σύνταγμα ως την Καραγιώργη Σερβίας κι ύστερα καρφί στην Πατησίων, ψάχνοντας για δουλειά. Μια οποιαδήποτε δουλειά. Γύριζα σαν μετανάστης στην ίδια μου την πόλη. Ήταν ένας παγερός Δεκέμβρης, μια μέρα μουντή, κρύσταλλο. Ένα γκρίζο φως διαχεόταν παντού εκείνο το πρωινό, που μετέβαλε την ατμόσφαιρα της πόλης κι έφερνα στο νου μια άλλη εικόνα της, αγνώριστη και εχθρική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, Παράξενο καλοκαίρι -απόσπασμα»

Αρχείο 04/03/2016

«Κουπάτες» τις λέγαμε, γιατί ήτανε στρογγυλές σαν κούπες. Ίσως γιατί τότε δεν ξέραμε εκείνα τα ψηλά κρυστάλλινα ποτήρια της σαμπάνιας, ή εκείνα τα μεγάλα ποτήρια του κονιάκ, που εγώ, όταν τα  είδα για πρώτη φορά, χρόνια πολλά αργότερα, έκανα τη σκέψη, ότι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Οι κουπάτες [2016]»

Αρχείο 27/02/2016

Όπου η συνειδητοποίηση ενός πολύ ιδιαίτερου είδους εφηβικής μοναξιάς. 

Κάθε φορά που κατηφορίζω από Μήλεσι προς Ωρωπό, βλέπω πρώτα το γήπεδο, παρατημένο τώρα, γαϊδουράγκαθα στο κοκκινόχωμα και μια δυο οικοδομές ημιτελείς, και μετά το λόφο όπου ήταν οι σκηνές- γυμνός χρόνια τώρα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Πρώτο μάθημα πολιτικής στην πράξη [2016]»