Αρχείο 27/04/2015

Του Εξομολογητού, ως είθισται – αντιγράφω τα πρακτικά, δίχως τα σχόλια.

“Περίλυπος η καρδία μου έως συντρίψιμη. Και τώρα, σπάνε τα τείχη της Ιερηχούς, ποτάμια που στερεύουνε τα δάκρυα. Είναι σαν την πολεμική την ανταπόκριση, και μόλις τώρα ο άλλος ο πιο μικρός ο άγγελος παίρνει τη θέση του ως ανταποκριτής του Οδοιπορικού – σα μια άλλου είδους εκστρατεία. Αγαπημένε μου Αδελφέ, πήγα σήμερα το μεγάλο ταξίδι που έχω αναλάβει να πηγαίνω – από τη θέση μου την καθιερωμένα μυστική, οφείλω και να εξομολογούμαι, για να τηρούνται όλες οι αναλογίες, θεϊκώς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Kumihimo* [επιστολή Πέμπτη]»

Αρχείο 27.4.2015

Του Εξομολογητού, ως είθισται – αντιγράφω τα πρακτικά, δίχως τα σχόλια.

“Περίλυπος η καρδία μου έως συντρίψιμη. Και τώρα, σπάνε τα τείχη της Ιερηχούς, ποτάμια που στερεύουνε τα δάκρυα. Είναι σαν την πολεμική την ανταπόκριση, και μόλις τώρα ο άλλος ο πιο μικρός ο άγγελος παίρνει τη θέση του ως ανταποκριτής του Οδοιπορικού – σα μια άλλου είδους εκστρατεία. Αγαπημένε μου Αδελφέ, πήγα σήμερα το μεγάλο ταξίδι που έχω αναλάβει να πηγαίνω – από τη θέση μου την καθιερωμένα μυστική, οφείλω και να εξομολογούμαι, για να τηρούνται όλες οι αναλογίες, θεϊκώς. Αγαπημένε μου, εν Χριστώ Αδελφέ μου, συ που με αναγνώρισες! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Kumihimo* -επιστολή Πέμπτη [2015]»

Αρχείο 23/04/2015

Καθίσαμε γύρω απ’ το τραπέζι, είμαστε 16 μαζί με τους τέσσερις γάλλους φίλους της Έμυλη –μια μητέρα με τρία μεγάλα παιδιά και το ζευγάρι των Αυστριακών που έρχεται κάθε χρόνο στο κτήμα.  Σε λίγο έφτασε το γκαρσόνι για την παραγγελία.

Ένοιωσα το κίνδυνο με ένα προειδοποιητικό εσωτερικό σφίξιμο που με έβαλε αυτόματα σε επιφυλακή. Συσπειρώθηκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Καλοκαιρινή ευωχία»

Αρχείο 4.4.2015

Εκείνη,
το μαλλί έπεφτε στου ώμους της, υπέροχο στο χρώμα της πιο Ηλιόλουστης μέρας. Φορούσε ένα μαύρο, εφαρμοστό παντελόνι , ψηλές μαύρες μπότες και μια μακριά ριχτή μπλούζα που τόνιζε το στήθος της.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μποσκαΐνος, Εραστές [2015]»

Αρχείο 16.4.2015

Αναρωτιέμαι αν θέλω δεύτερο. Το πρώτο ακόμη στη μέση. Με δύο πάγους να μη νερώνει. Άλλοτε το πίνω γρήγορα. Δυο-τρεις γουλιές. Την τρίτη φορά το βασάνισα. Κόμπος στο λαιμό. Καθισμένος στο μπαρ στη γωνιά του πάγκου κρατώ το ποτήρι και περιφέρω τους μισολιωμένους κύβους. Αποφεύγω τον καθρέφτη στην πλάτη του μπάρμαν. Δε ξέρω τι θα αντικρίσω, δε θέλω. Μετρώ χτύπους στο γυάλινο ποτήρι όσο το βλέμμα καθρεφτίζεται στην επιφάνεια του αλκοόλ. Παραμορφωμένες και οι σκέψεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Μαντικός, Άρωμα αντίο [2015]»

Αρχείο 30.3.2015

Μια φορά ήταν ένας μόνος του. Ήρθε άλλος ένας και έγιναν δύο. Και μετά άλλοι δυο και έγιναν τέσσερις. Και μετά έφυγαν οι δυο κι έμειναν πάλι δύο. Και μετά έφυγε κι ο άλλος κι έμεινε πάλι ένας μόνος του…

Για δυο χειμώνες μετά από αυτό με τον Αντώνη οι τρεις φίλοι χάθηκαν. Ο Λουκάς στο αναμορφωτήριο, ο Νάσος στην Ιταλία να σπουδάζει και ο Νικόλας μετακόμισε και ζούσε μόνος του κάπου στην Καστέλα. Πέρασαν δυο χρόνια. Και εκεί πάνω στον τρίτο χρόνο ήρθε η μοίρα να επισκεφτεί τον Νικόλα. Αυτή τη φορά είχε ξανθά μαλλιά καταγάλανα μάτια κι ένα κορμί κόλαση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, απόσπασμα από το ανέκδοτο μυθιστόρημα «Εγώ ο Χρόνος» II [2015]»

Αρχείο 27/03/2015

Προς τον Επίτιμο Ιερό Εξεταστή μου,
Σήμερα με καλεί η σύμπτωση να απαντήσω εις τις δοκιμασίες των δοκιμίων και των δοκίμων μοναχών. Το θέμα εξελίσσεται όπως και διαρκώς, δίνω παράδειγμα: ήρθε και μ’ επισκέφτηκε μια μάγισσα αυτόχθονη, μου έφερε δώρο για να γιορτάσουμε την εορτή της Κοίμησης της Παναγίας Παναγιότατης Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Πανοπλίες και τελετουργικοί κόμποι (σχεδίασμα) -Επιστολή τέταρτη»

Αρχείο 26/03/2015

Περίληψη
Ένας άντρας ζει απομονωμένος στο διαμέρισμά του. Μιλά με αποφθέγματα ανθρώπων που θαυμάζει και κάποια μέρα ονειρεύεται να γίνει ο Ευγένιος Αρανίτσης. Πιστεύει πως η αγάπη πρέπει να εφευρεθεί ξανά και πως η μνήμη είναι το μοναδικό όπλο της δικαιοσύνης. Βλέπει ψυχεδελικά όνειρα και είναι ερωτευμένος με μιαν άγνωστη από το απέναντι μπαλκόνι με την οποία έχει τις πιο παράξενες φαντασιώσεις.
Τρία αδέσποτα σκυλιά θα του αλλάξουν με τον πιο απρόσμενο τρόπο τη ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πετρίτση, Προδημοσίευση από “Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει Ευγένιος στη θέση του Αρανίτση”»