Αρχείο 26.1.2015

Ήτανε προχωρημένη νύχτα όταν ειδοποίησαν το πατέρα μου ότι η θεια μου η Καλή ήτανε ανήμπορη στο διπλανό χωριό. Η θεία μου η Καλλιόπη που τη λέγαμε Καλή ήτανε όνομα και πράμα, προπαντός για μένα που με αγαπούσε και δεν έχανα ευκαιρία να την επισκέπτομαι γιατί κοντά της είχα και του πουλιού το γάλα, που στη περίπτωση της θείας μου ήτανε από κατσίκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Τα φαντάσματα [2015]»

Αρχείο 16/01/2015

Ποιήματα και Διηγήματα 2010-2013, Εκδόσεις Γκοβόστη

Περιγραφή
Η Βασανισμένη Ψυχή του Κόσμου καταπιάνεται με τη μεταβατική εποχή του λαού μας και διερευνά την ψυχολογία, τις σκέψεις και τη στάση ζωής ενός ευρέος φάσματος ανθρώπων. Η λογοτεχνική συλλογή προσπαθεί να αξιοποιήσει κριτικά ένα μέρος του λογοτεχνικού κεκτημένου και ν’ ανοίξει το δρόμο για μια τέχνη που έχουμε ολοένα και περισσότερο ανάγκη. Το βιβλίο ευελπιστεί να καλλιεργήσει τον προβληματισμό για την τέχνη, την προοπτική, τον άνθρωπο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Γεωργαντώνης, H Βασανισμένη Ψυχή του Κόσμου»

Αρχείο 10/01/2015

Οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα. Σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Μπροστά στη μητρόπολη έχει μαυρίσει ο τόπος απ’ τους παπάδες και τις χήρες. Ο δρόμος έχει φρακάρει απ’ το πλήθος και τα παρδαλά  λεωφορεία που έχουν έρθει απ’ τα χωριά και τις πόλεις του νομού. Αυτοκίνητα σταματημένα σε ουρές μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Μπροστά στο στρατόπεδο Σπύρου Μουστακλή το άγημα κάνει τις τελευταίες πρόβες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Αντωνάκος, Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου»

Αρχείο 05.01.2015

Η Αριστοτέλους άδεια. Πουθενά περαστικοί, περιστέρι κανένα. Το μεγάλο ρολόι κι αυτό σταματημένο. Αν φωνάξω θ’ ακουστώ ως τα κάστρα. Tο δοκιμάζω. Μου απαντάνε. Ξανά. Το ίδιο.

Βγαίνω στο δρόμο, κοντά στο άγαλμα. Ψυχή. Περνώ τα δέντρα. Φύλλα για χώμα. Μετράω πλακάκια. Ένα , δυο, τρία, δεν πατάω τις γραμμές. Τέσσερα, πέντε, έξι. Εφτά και χάνω.

Βαριέμαι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Παπαπαναγιώτου, Αριστοτέλους λέξις [2015]»

Αρχείο 30.12.2014

Κακά τα ψέματα δεν υπήρχαν ούτε λεφτά, ούτε χρήματα. Έλα όμως που όταν αγαπάς, βρίσκεις. Οι απανταχού ανασφαλείς ερωτευμένοι θέλουν να δηλώνουν παρουσία με κάθε τρόπο, ακόμη και με αντικείμενα που στέκονται συνένοχα και σιωπηλά, σαν στρατιωτάκια πάνω σε ράφια, κρυμμένα σε συρτάρια και ντουλάπες, γύρω από λεπτούς λαιμούς που φίλησες, σε βραχιολάκια φορεμένα από χέρια που σε αγκάλιασαν σε ανύποπτο χρόνο, σε χάιδεψαν και σε έγδυσαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Δαλαμάγκα,Το καφέ ημερολόγιο [2014]»

Αρχείο 29.12.2014

Ίσως γιατί εκείνη τη νύχτα είχε πανσέληνο και η θάλασσα λαμπίριζε  μέσα από τα ανοιχτά φινιστρίνια, φτιάχνοντας μιαν ατμόσφαιρα σχεδόν μαγική, ο καπετάνιος δεν άφησε ακόμα να ανάψουν τους κρυστάλλινους πολυελέους της μεγάλης σάλας. Από την ορχήστρα κάποιος άρχισε να παίζει απαλά με την φυσαρμόνικα την «Παλόμα», ήταν επιθυμία του καπετάνιου… «αν τύχη και πεθάνω εκεί στα ξένα… περιστεράκι θα σου το πει εσένα… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, απόσπασμα από το ανέκδοτο μυθιστόρημα «Εγώ ο Χρόνος» [2014]»