Αρχείο 16.4.2015

Αναρωτιέμαι αν θέλω δεύτερο. Το πρώτο ακόμη στη μέση. Με δύο πάγους να μη νερώνει. Άλλοτε το πίνω γρήγορα. Δυο-τρεις γουλιές. Την τρίτη φορά το βασάνισα. Κόμπος στο λαιμό. Καθισμένος στο μπαρ στη γωνιά του πάγκου κρατώ το ποτήρι και περιφέρω τους μισολιωμένους κύβους. Αποφεύγω τον καθρέφτη στην πλάτη του μπάρμαν. Δε ξέρω τι θα αντικρίσω, δε θέλω. Μετρώ χτύπους στο γυάλινο ποτήρι όσο το βλέμμα καθρεφτίζεται στην επιφάνεια του αλκοόλ. Παραμορφωμένες και οι σκέψεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Μαντικός, Άρωμα αντίο [2015]»

Αρχείο 30.3.2015

Μια φορά ήταν ένας μόνος του. Ήρθε άλλος ένας και έγιναν δύο. Και μετά άλλοι δυο και έγιναν τέσσερις. Και μετά έφυγαν οι δυο κι έμειναν πάλι δύο. Και μετά έφυγε κι ο άλλος κι έμεινε πάλι ένας μόνος του…

Για δυο χειμώνες μετά από αυτό με τον Αντώνη οι τρεις φίλοι χάθηκαν. Ο Λουκάς στο αναμορφωτήριο, ο Νάσος στην Ιταλία να σπουδάζει και ο Νικόλας μετακόμισε και ζούσε μόνος του κάπου στην Καστέλα. Πέρασαν δυο χρόνια. Και εκεί πάνω στον τρίτο χρόνο ήρθε η μοίρα να επισκεφτεί τον Νικόλα. Αυτή τη φορά είχε ξανθά μαλλιά καταγάλανα μάτια κι ένα κορμί κόλαση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, απόσπασμα από το ανέκδοτο μυθιστόρημα «Εγώ ο Χρόνος» II [2015]»

Αρχείο 27/03/2015

Προς τον Επίτιμο Ιερό Εξεταστή μου,
Σήμερα με καλεί η σύμπτωση να απαντήσω εις τις δοκιμασίες των δοκιμίων και των δοκίμων μοναχών. Το θέμα εξελίσσεται όπως και διαρκώς, δίνω παράδειγμα: ήρθε και μ’ επισκέφτηκε μια μάγισσα αυτόχθονη, μου έφερε δώρο για να γιορτάσουμε την εορτή της Κοίμησης της Παναγίας Παναγιότατης Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Πανοπλίες και τελετουργικοί κόμποι (σχεδίασμα) -Επιστολή τέταρτη»

Αρχείο 26/03/2015

Περίληψη
Ένας άντρας ζει απομονωμένος στο διαμέρισμά του. Μιλά με αποφθέγματα ανθρώπων που θαυμάζει και κάποια μέρα ονειρεύεται να γίνει ο Ευγένιος Αρανίτσης. Πιστεύει πως η αγάπη πρέπει να εφευρεθεί ξανά και πως η μνήμη είναι το μοναδικό όπλο της δικαιοσύνης. Βλέπει ψυχεδελικά όνειρα και είναι ερωτευμένος με μιαν άγνωστη από το απέναντι μπαλκόνι με την οποία έχει τις πιο παράξενες φαντασιώσεις.
Τρία αδέσποτα σκυλιά θα του αλλάξουν με τον πιο απρόσμενο τρόπο τη ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πετρίτση, Προδημοσίευση από “Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει Ευγένιος στη θέση του Αρανίτση”»

Αρχείο 24.3.2015

Ανέβαινα με τις κυλιόμενες σκάλες του μετρό στην Ομόνοια, έξοδος Αγίου Κωνσταντίνου, πρωί θα ήταν σίγουρα, μέρα συννεφιασμένη. Βλέπω ένα ρακένδυτο γέρο που φοράει το φθαρμένο σακάκι μιας φιλαρμονικής και κατευθύνεται προς το μέρος μου. Ψηλός, με τεράστια βήματα και γένια που κρύβουνε το πρόσωπο του, με πλησιάζει. Έχεις κανένα ψιλό; Του έδωσα ένα κέρμα και έκανα να φύγω… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταμάτης Γκαβέτας, Οι κερατάδες [2015]»

Αρχείο 16/03/2015

“…Οί δ’ έχον Αρκαδίην υπό Κυλλήνης όρος ,
Αιπύτιον παρά τύμβον, ιν’ ανέρες αγχιμαχηταί,
οί Φενεόν τ’ ενέμοντο… Στύμφηλόν τ’ είχον…”

(Ιλιάδα Β, 605 – 608)

Από το Κιάτο ή από το Δερβένι (διαμέσω του δρυμού του Σαραντάπηχου) ανεβαίνουν δυό δρόμοι στριφογυριστοί και ενίοτε κακοτράχαλοι που σφιχταγκαλιάζουν γλυκά τους ορεινούς όγκους, σα να τους καλοπιάνουν ν΄ανοίξουν για χάρη του ταξιδιώτη, ξορκίζοντας τους αφορεσμούς που προστατεύουν το νυμφώνα που κείτεται στη ρίζα τους …τη καλοφυλαγμένη παστάδα της Στυμφαλίας λίμνης που δροσίζει τον καλό της Αίπυτο στη σπηλιά του .

Αίπυτος …..σαν ίσκιος στοιχειώνει ακόμα τα πολυδαίδαλα μονοπάτια των βοσκών και των ξομάχων της Γκούρας και του Φενεού και κάνει τα μάτια να θαμάζουν απ’ τις διηγήσεις τα βράδια του χειμώνα;

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Ασημακόπουλος, Αίπυτος»

Αρχείο 14.3.2015

(…)Αχ, Φρανκ, πώς άρπαζε με βιάση τη μιαν άκρη του παλτού του, για να τη φέρει τιμητικά και σαν παράσημο στο στέρνο και πώς τα δάχτυλα παιάνιζαν με νεύρο τα οστά· έλεγες πως οι φλέβες του θα ξέφευγαν για ν’ αγκαλιάσουν κάποια απειλή που  εμφανιζόταν στον ορίζοντα! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Iφιγένεια Σιαφάκα, Τι θ’ απογίνουν τα ρολόγια; [2015]»

Αρχείο 12.3.2015

Δίπλα στα σπήλαια του Όρεγκον, στο Φορτ Ροκ και στο Πέισλεϊ. Εκεί θα ζούμε. Σε ένα ισόγειο σπίτι με κήπο και μια ξύλινη βεράντα με θέα προς την ανατολή. Τα πρωινά θα χαζεύουμε τον ποταμό Κολούμπια που θα μεταφέρει γιγάντιους κορμούς δέντρων, σάπια λάστιχα αυτοκινήτων και νεαρούς κάστορες που θα ακροβατούν από τη μια όχθη στην άλλη, και τα άσπρα σύννεφα στον γαλάζιο αμερικάνικο ουρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Μια απειροελάχιστη ταλάντωση σε μεγάλα ύψη [2015]»