Από τις εκδόσεις Gutenberg

✤

[ΙΙ. Πολίτης Κάιν – Κάτεργα, Ἡμέραι]

είναι το χώμα μου μια σούμα έργα, ergo sum, χέρι χασάπη και μπαλτάς

στου χειρουργού τα δάχτυλα νυστέρι, θεϊκή αγάπη, μια εμμονή κατάβαθα στο φάσμα, είναι άσμα αυτιστικού ασθματικού θεού, σαράντα δύο χρόνια ποδαρόδρομος προς––

προς ένα νενικήμεθα, προς μια σειρά ματ[αι]ωμένες κατανύξεις, στο κυνήγι ενός thesaurus κι η υπεροψία με τραβά στον πυθμένα, [ποιον; εμένα!] και το βένθος με κοιτά γεμάτο μάτια, ποιο πένθος, το πένθος θέλει μνήμη, η μνήμη αγάπη ή φήμη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μαύρος, Αυτιστικός Θεός -κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

✤

Μοναχικός δρόμος

Περιμένοντας μια βροχή
μια μπόρα
να ξεπλύνει τον κουρνιαχτό
του μίσους και της φανατίλας
που επικρατούν στις μέρες μας
περπατώ σ΄ένα δρόμο
μοναχικό
ατομικό
της ελευθερίας
της μη ένταξης σε κοπάδια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, «αθώα θύματα στους θρησκευτικούς πολέμους»»

✤

Βράδυ Σαββάτου διαβάζοντας,
το πορτατίφ φέγγει από μέσα κοντά στο μπαλκόνι.
Το πνεύμα ερεθίζεται όταν ασκείται.
Ιδρωμένος κοιτώ στον καθρέφτη το σώμα μου,
τα μαλλιά, τα μάτια.
Τα χέρια αγγίζουν παλμικά και οι μορφασμοί
εικόνες που σφύζουν.
Απολαμβάνω την ανήσυχη ησυχία του κορμιού,
του σπιτιού,
θηρεύοντας άπεφθο της στιγμής μυστήριο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, δύο ποιήματα»

Επιλογή: Γιώργος Ρούσκας, εκδόσεις Στίξις

✤

Πόση αχαριστία χωράει η ζωή; Πόσον αγώνα για να ορθωθεί περήφανη με την αξιοπρέπεια που της πρέπει;

Τραγικότητα της ανθρώπινης ζωής είναι αυτό που νιώθεις στη διάρκειά της. Όχι στην ανυπαρξία του θανάτου. Η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης δεν είναι ο θάνατος, αλλά η έλλειψη της αξιοπρέπειας του πολίτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Απάνθισμα -αποσπάσματα»

Από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο η νουβέλα του Μάκη Τσίτα «Πέντε στάσεις», ένας συνταρακτικός μονόλογος μιας γυναίκας για τα όνειρα και τις ματαιώσεις που κρύβονται πίσω από κάθε επιλογή, κάθε προσπάθεια και θυσία.

Η Τασούλα είχε όλους τους δρόμους ανοιχτούς μπροστά της, αλλά τους έκοψε ο Θεόφιλος με τον έρωτά του. Κι όμως, εκείνη βρήκε παράδρομους: σπούδασε, δούλεψε, μεγάλωσε δύο υπέροχα παιδιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάκης Τσίτας, Πέντε στάσεις – κυκλοφορεί»

✤

I

Μνήμες της νύχτας σημαδεμένες
το τίναγμα του ίσκιου από τα βλέφαρα
το ξέχειλο ποτήρι της οργής και της θλίψης
και ο δρόμος στη σκοτεινιά μακρύς

II

Κομματιασμένα πώς να τα πεις τόσο φθαρμένα πράγματα
Και η θάλασσα χωρίς το φως του ήλιου χωρίς τους γλάρους
Και της καρδιάς παρατημένο το τραγούδι
Ό,τι στη μνήμη φόρτωσες βαρύ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Μεσσήνης, «Από τον καιρό των ανέμων»»