Άντρας 55 ετών σε γραφείο κάποιας υπηρεσίας.

Εγώ, ξέρετε, είμαι ένας βέρος, ένας πραγματικός, επαναστάτης. Προέρχομαι απ’ αυτή τη σπάνια στόφα ανθρώπων που είναι συνεπείς στην ιδέα της αναγκαιότητας της αλλαγής του κόσμου.

Είμαι 55 χρονών και ακόμα πηγαίνω σε πορείες. Δεν έχω βαρεθεί ποτέ να πλύνω ούτε ένα κεσεδάκι από γιαούρτι για να το βάλω στην ανακύκλωση. Στις διακοπές μου, κάνω πάντα κάμπινγκ. Ενώ, ακόμα και στις βραδινές μου εξόδους για φαγητό κουβαλάω πάντα ένα σακίδιο το οποίο φροντίζω επιμελώς να δείχνει γεμάτο. Επίσης, έχω υιοθετήσει δύο σκύλους, ο ένας εκ των οποίων κουτσός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Γουργουλιάνη, Ο νεκροθάφτης»

Από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν

[ 1 ]

(μιλάει αυτός)

σε ένα ξύλινο παγκάκι
Ένας σωρός από ρούχα, που κρύβει ένα σώμα
Ξεπροβάλλει ένα αλλόκοτο κεφάλι γυναίκας
μαλλιά που κάποτε ήταν βαμμένα κόκκινα
Απ’ το σκισμένο φόρεμα της, προβάλλει
μια νερουλιασμένη αχάιδευτη σάρκα
Βάφει τα χείλη της
με μανιασμένες επαναλαμβανόμενες κινήσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Κριτσινιώτης, Κλεοπάτρα σε κομμάτια [αποσπάσματα]»

Από τις εκδόσεις Πηγή

Εκεί που η Αλήθεια συναντά τη Φαντασία και Μαζί, γεννούν το Παράξενο, το Παρελθόν προσκαλεί σ’ ένα Δείπνο στο Μέτωπο.
Δυστυχήματα Βackwards και γύρω να βρέχει ανθρώπους (Ιt’s raining men), ενώ η εργασία εξακολουθεί να απελευθερώνει (Αrbeit macht frei).
Η πουτάνα η Ζωή ονειρεύεται το νεαρό εαυτό της να φωνάζει «Mπαμπά;». Ένα μικρό Μπονσάι κι ένας Σκύλος, σ’ ένα Πρώτο Φιλί με το Ποτέ και το Πάντα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Π. Μποσκαΐνος, Black Jack – 21 παράξενα διηγήματα [απόσπασμα]»

Μία στο ἀπείθαρχο, μιὰ στὸ πειθαρχειμένο
λαὸς περισπούδαστος, πανέραστος,
ὑπέρμαχος ἐλευθερία
πῶς πισωπάτησε κι ὑποτάχτηκε
στῆς αὐτοτιμωρίας ἀβάσταχτο κακό,
ἔπεσε κι πνίγηκε, νερό τῆς ὑποκρισίας
ὑπέρ τῶν δεόντων, τῶν παραδαρμένων ὑποσχέσεις,
προδομένες διαθέσεις, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οδυσσέας Νασιόπουλος, Ἀλλότρια πατρίδα»

Mία φορά και έναν καιρό, ένα κορίτσι περπατούσε μόνο του μέσα στο δάσος. Έψαχνε να βρει ένα καταφύγιο να ξαπλώσει το κουρασμένο της κορμί μέσα στο κρύο και τον αέρα. Είχε ορφανέψει από μικρή και δεν είχε κανέναν άλλο στον κόσμο εκτός από την ίδια. Μόνη της περιουσία ένα μικρό φαναράκι που κρατούσε για να μπορούσε να διακρίνει τις κακοτοπιές και τα άγρια ζώα.

Και έτσι, ολομόναχη, πορευόταν για ακόμα μία μέρα στο σκοτάδι προσπαθώντας να βρει ένα ασφαλές μέρος να κοιμηθεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Σκαμπαρδώνη, Το κορίτσι με το φανάρι…»

Ρεμβασμοί

Σελήνης λόγο,
Καυκάσου δάφνες ακουρμαίνονται,
συνηγορεί η στίλβη,
αισθήσεις λακτίζουν,
αντιρρήσεις υποτάσσονται,
άρμη τις γλώσσες
άγρια θροϊζει,
σκιρτήματα θηλών
ρητίνη στάζουν, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, ρεμβασμοί κι ερωτικά ποιήματα»

Κυκλοφορεί αρχές Δεκεμβρίου, από τις Εκδόσεις Φίλντισι

Τζούτζη Μαντζουράνη:
Ένα πορτρέτο υπήρξε η αφορμή για αυτά τα 23 «ερωτικά» ποιήματά μου. Ένα πορτρέτο κρεμασμένο στον τοίχο απέναντι από το γραφείο μου, που απεικονίζει ένα γυμνό νέο άνδρα. Έβαλα απέναντι από το πορτρέτο μια «ώριμη” γυναίκα, που έχει ζήσει πια αρκετά, για να μπορεί να πει ότι έχει κάνει τον κύκλο της ζωής της, και την άφησα να ζήσει και να στοχαστεί για τον έρωτα με το ωραίο, με το νέο, το νεότερο, το στιγμιαίο, το άπιαστο, το εφήμερο, και τελικά, ίσως, το πιό αληθινό και το περισσότερο «ασυμβίβαστο» της ζωής της. Το αιώνιο «μικρό αγόρι» που κάθε γυναίκα κρατάει στην αγκαλιά της κάποιες λίγες, μοναδικές στιγμές στη ζωή της. Γιός, αδελφός, πατέρας, σύντροφος, εραστής, «αρσενικό», γλυκόπικρο δηλητήριο που κυλάει στις φλέβες του αιώνιου θηλυκού, που όμως πια έχει το αντίδοτο μέσα του, και έτσι δεν κινδυνεύει να πεθάνει από έρωτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζούτζη Μαντζουράνη, 23 συνθέσεις πάνω σε ένα πορτρέτο (προδημοσίευση)»