Από τις εκδόσεις Μελάνι

Εσωτερικός εξόριστος, εγώ, πάντα έπαιρνα αποστάσεις από τα τρέχοντα γεγονότα. Ήταν σαν να φωτογράφιζα από απόσταση τα συμβάντα της ζωής μου. Γιατί βλέπεις ο φωτογράφος κάνει βήματα πίσω για να χωρέσει όλο το σκηνικό ή οι άνθρωποι στο φωτογραφικό κάδρο της στιγμής. Αυτή η στάση με βοήθησε να έχω κριτική ματιά, σαν να ήμουν εγώ έξω από το κάδρο και τα τεκταινόμενα. Η απόσταση ενίοτε θόλωνε τις αμφιβολίες, τις αμφισβητήσεις μου, σα να μην νετάριζε σωστά ο φακός της μηχανής μου, και άλλοτε με καθιστούσε ουδέτερο αφηγητή της ζωής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Νιαβής, Η Τριγωνομετρία των Παθών -κυκλοφορεί»

Ορισμένοι άνθρωποι είναι τόσο δέσμιοι των προκαταλήψεων τους που όχι μόνον αδυνατούν ν’ απαλλαχθούν από δαύτες, αλλά θεωρούν ότι έστω κι η ελάχιστη απόκλιση ισοδυναμεί με αδυναμία εκ μέρους τους ή με προδοσία απέναντι στην όποια παράδοση ή πατροπαράδοτη παρακαταθήκη τους τάισε μ’ αυτές τις προκαταλήψεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Ο Ήφαιστος της Αλχανίας»

Τα ποιήματα
παραμένουν νέα
όταν κανείς
δεν τα διαβάζει.
Αυτό εξασφαλίζουν
οι εκτενείς
δημοσιεύσεις. 

Οι ελεγείες των δρόμων

από την σειρά των πολύ
μικρών
μυθιστορημάτων
¥

Καινούριες πόλεις
Ακούστε κύριε, ο Ρομπ είναι κατά βάθος εντάξει παιδί. Όποιον και να ρωτήσετε θα σας πει, ο Ρομπ; Ο Ρομπ δεν είναι άλλο από μικρός μου αδελφός, ναι, ακριβώς αυτό, μικρός αδελφός!

Όμως, ακόμη και τα καλύτερα παιδιά, ο Ρομπ διαθέτει ευαίσθητη και ελαφριά καρδιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Οι ελεγείες των δρόμων»

Ή
Δυο λόγια
(για 2 γάτες τού δρόμου)

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: Στο φως μιας θλιμμένης μέρας»

Μία γυναίκα (Γ) και ένας άντρας (Α) μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Οδηγεί η Γ.

Γ- Αυτό που μας διαφοροποιεί, ξέρετε, είναι η αισθητική μας. Ουφ, πάντα η αισθητική. Δεν συμφωνείτε;

Α- Σας διαφοροποιεί από ποιον;

Γ- Ξέρετε τώρα… Από τα ζώα. Ας πούμε, αγαπητέ, βάζω μπροστά στα μάτια του σκύλου μου δύο σκυλομπλουζάκια πλεχτά, ένα πορτοκαλί και ένα μωβ. Τη μία φορά επιλέγει το πορτοκαλί και την επόμενη το μωβ. Ενώ, εγώ, επ’ ουδενί δεν θα επέλεγα ποτέ τίποτα το πορτοκαλί αυτή την εποχή του χρόνου. Εσείς, αλήθεια, ποιο θα επιλέγατε;

Α- Ο σκύλος σας επιλέγει στην τύχη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Γουργουλιάννη, Το Μπαρόκ»

Γέροι και οι δυο τους, εσχατόγηροι όπως του άρεσε εκείνου να λέει, με τα ξέφτια της λογιοσύνης του, περιμένοντας βεβαίως τις διαμαρτυρίες των εκάστοτε ακροατών («ε, μην το λέτε αυτό», «πάντως αν είστε γεροί κι έχετε το μυαλό σας», «τα γεράματα δεν είναι πια αυτό που ήταν, τώρα η επιστήμη θα μας κάνει να φτάνουμε τα 120 χρόνια»). Χαιρόταν να ακούει τέτοια και τα προκαλούσε.

Εσχατόγηροι όμως.

Με τη Βουλγάρα Καλίνκα στο σπίτι να τους φροντίζει και να τους μαλώνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Το πνεύμα των Χριστουγέννων»

Στον Κώστα Καρυωτάκη

Το όμορφο ταξίδι στην Ιθάκη,
δοκή του σοφιστή.
Oι κρόταφοί του έσταζαν
στην Πρέβεζα ρυάκι,
του αισθητή η οργή.

—

Στους απύθμενους πυθμένες
μια νυχτιά θα κατεβώ,
μ’οξυμένες τις αντένες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, δύο ποιήματα»