Αρχείο 05/09/2017

μ΄οδηγίες σκηνικές
για ένα θέατρο ακατόρθωτο

(Μόλις σβήσουν τα φώτα στην πλατεία, ένα τεράστιο παραβάν πέφτει καταιγιστικό απ΄την οροφή. Πρόκειται για τον πολύχρωμο χάρτη των πιο σπάνιων πολιτειών. Μια σειρά από παράξενα σχήματα φωτίζεται από χαμηλά, εισάγοντας στο προσκήνιο το ζήτημα της φωτοσκηνοθεσίας.
Αυτές δεν είναι σκηνικές οδηγίες, αυτό το μέρος δεν είναι θέατρο. Το θέατρο είναι αφαίρεση, αφαίρεση ώσπου τίποτε να μην απομείνει άλλο από αυτήν την αναμέτρηση.
Τίποτε το συνηθισμένο κάτω απ΄αυτόν τον ίσκιο. Πρώτος, σαν χάρτινο φάντασμα περνά ιδανικά ένας ακροβάτης.
Και εκεί που ολόκληρος ο κόσμος μετριέται πάνω σ΄αυτό το εκκρεμές, ο ασημένιος ουρανός ανάβει πάνω απ΄τους θεατές. Όλοι κρατούν την ανάσα τους. Εμπρός τους τ΄αμετάφραστο. Η οροφή σε λίγο θα γεμίσει απ΄αυτά τα χάρτινα πουλιά που αλλάζουν ταίρι απάνω στο κενό και απάνω στον μεγαλύτερο κίνδυνο.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπάνιες πολιτείες»

Αρχείο 04/09/2017

Όπου οι ενοχλητικές φήμες για «λογοτέχνες» που αναθέτουν την συγγραφή των βιβλίων τους σε τρίτους μετατρέπονται σε μια θαυμαστή αλληγορία…

Το τελευταίο διάστημα είχε αναπτύξει αυτή την περίεργη συνήθεια, του άρεσε να ακούει και να διαβάζει άσχημες ειδήσεις, ο πόνος και η συμφορά των άλλων του προξενούσε μια διεστραμμένη ευφορία, αδικαιολόγητη μεν αλλά πέρα για πέρα φυσιολογική και αυτονόητη. Πέρασε από το μακελειό στη Νίκαια σε μια οικογενειακή τραγωδία κάπου στην Αργολίδα και ακολούθως απόλαυσε στο βραδινό δελτίο τα πλάνα από τους βομβαρδισμούς στη Ράκκα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Darfur»

Αρχείο 29/08/2017

Τα παιδικά μου χρόνια ήταν ήσυχα και ειρηνικά. Στο σχολείο τα πήγαινα καλά γιατί μάθαινα εύκολα και γρήγορα. Πολύ πριν την ώρα του είχα μάθει, από μια γραμματική του Τζάρτζανου, που κυκλοφορούσε ρακένδυτη εκεί μέσα στο σπίτι, ότι στην κλητική του ενικού μπαίνει σαν κατάληξη το άλφα στις εξής περιπτώσεις ονομάτων: Τα εις -της (ώ ποιητά), τα εθνικά (ώ Πέρσα, ώ Σκύθα), τα εις -αρχης, -μετρης, -πωλης, -τριβης, -ωνης (ώ πατριάρχα, ώ τελώνα). Εξαιρέσεις είχε, όχι πολλές όμως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Μπλεξίματα»

Αρχείο 25/08/2017

–          Πόσο μαύρο σκοτάδι θέλετε στον καφέ σας για να φουντώσετε από έρωτα κύριε;
–          Τόσο που η αμαρτία να μου κόψει τα χέρια σύρριζα από τον καρπό κυρία.
–          Ω, είσθε τόσο κωμικός κύριε! Να σας προσφέρω τα περιλάλητα ντόνατς μου;
–          Ασφαλώς κυρία!  Μαζί με την περιλάλητη κωδωνοκρουσία των ερωτικών παλμών σας!
–          Είσθε θρασύς κύριε. Ποιος σας επέτρεψε να εντοπίσετε τις ερωτικές μου κωδωνοκρουσίες;
–          Η Φύση κυρία. Αυτή που μας τιμωρεί με τη μάστιγα των ανελέητων πειρασμών της.
–          Δεν είσθε σοβαρός κύριε. Καθυβρίζετε την Φύση. Παρακαλώ να ανακαλέσετε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αραμπατζής, Ο καφές σας κύριε – το τσάι σας κυρία»

Αρχείο 21/08/2017

(κέντρωνας)

——-Παντού πόθος ύλης, ύλη.

Η χοντρή γυναίκα πήγαινε μπροστά
με τα πλήθη απ’ τα καράβια, τις ταβέρνες
και τους κήπους
και διύλιζε έναν πόθο για φως στις διαδρομές
τις υποχθόνιες.
Η χοντρή γυναίκα, έχθρισσα της σελήνης,
που σήκωνε τις μανίες απ’ τα συμπόσια
των τελευταίων αιώνων
στηρίχθηκε πάνω μου σα χελιδόνι που το
‘ριξε ο άνεμος σχεδόν στον τοίχο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, δεκατρία πυκνά σύννεφα πτηνών και μια κενή σελίδα»

Αρχείο 16/08/2017

-Μα δεσποινίς τo rouge anglais είναι πολύ σκούρο και το χειρότερο δεν ανακατεύεται εύκολα με άλλα χρώματα. Το ίδιο συμβαίνει και με το κίτρινο του καδμίου. Μου έχουν πει πως είναι πολύ δύσκολο να το χρησιμοποιήσεις…

Άκουγα τον πατέρα μου να μιλά με απόλυτη σιγουριά για την συμπεριφορά των χρωμάτων και θαύμαζα. Ήξερα πως ήταν δαλτονικός – πάθηση μυστηριώδης που με έκανε να φαντασιώνομαι και να αμφιβάλλω σφόδρα για την ποιότητα της όρασής του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Η Αρλέτα στα Ταβάνια»