Κατηγορία: ελληνική λογοτεχνία

Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!

20/08/2016

Αρχείο 20/08/2016

ο Κώστας Ρεούσης

favicon

Η Ηγνωστή υπερρεαλιστική ρήση “πρέπει ν’ αλλάξει το παιχνίδι, όχι οι κανόνες του παιχνιδιού”,  αν  βρίσκει  εκφραστή στο μοντέρνο ελληνόφωνο υπερρεαλισμό, τότε  τον  βρίσκει  με  τον  καλύτερο  τρόπο  στο  πρόσωπο  του Κώστα Ρεούση. Ο ποιητής των κατακλυσμιαίων εικόνων, των κοφτερών λέξεων και των φράσεων  που  ματώνουν πρώτα τον αμφιβληστροειδή του ματιού και εν συνεχεία, τ’ αυλάκια του μυαλού. Ο Ρεούσης,  είναι  από εκείνους τους ποιητές που γνωρίζουν στο μέγιστο βαθμό τους κανόνες τόσο της ποίησης όσο και  της  γλώσσας, μα έχουν συνάμα ως πρό(σ)ταγμα, την ανατροπή -όχι την καταστροφή- του παιχνιδιού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η εύθραυστη ταυτότητα των ποιητών

19/08/2016

Αρχείο 19/08/2016

fav_separator

Την Παρασκευή 30 Ιουλίου 2004, ταξίδευα με το ΚΤΕΛ Αθηνών Πατρών, καταμεσήμερο κι είχαμε μόλις περάσει από την άρτι παραδοθείσα σήραγγα της Κακιάς Σκάλας, όταν ο οδηγός του λεωφορείου στο ψάξιμό του έπιασε το τρίτο ίσως πρόγραμμα. Λέω τρίτο, γιατί όσοι έχουν πείρα από ταξίδια με τα ΚΤΕΛ με καταλαβαίνουν απόλυτα. Λέω τρίτο, γιατί εκείνη τη στιγμή, γύρω στις 3 το μεσημέρι, ακούσαμε κάποιον ποιητή να συνεντευξιάζεται με περισσή άνεση στη φωνή και ευδιάκριτο θάρρος στις απόψεις του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η εύθραυστη ταυτότητα των ποιητών»

Μαρία Δόγια, Σημειώσεις για την επίτευξη Roi Mat

17/08/2016

Αρχείο 17/08/2016

fav-3

Η μητέρα τριγυρνούσε ξυπόλητη στα ασπρόμαυρα πλακάκια της κουζίνας. Σχεδόν αθόρυβα, χειμώνες και καλοκαίρια τα δάχτυλά της ισορροπούσαν στα χρόνια σαν στρατιωτάκια. Τα δάχτυλα της μητέρας στο μωσαϊκό, στη σάλα, στα ρετρό πλακάκια του μπάνιου. Αρχέγονα και ιερά. Να χορεύουν και να απειλούν με Roi Mat το χρόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Δόγια, Σημειώσεις για την επίτευξη Roi Mat»

Στάθης Κομνηνός, Τρία μικρά νυχτερινά

13/08/2016

Αρχείο 13/08/2016

fav-3

Ι
Φτερούγες στάζουν μάρμαρο
Τσόχα το ηλιοβασίλεμα
Μοιράζει η θάλασσα χαρτιά
Πορθμεία στήνει η νύχτα
Απέναντι όλα να διαβούν
Ασάλευτες βεντάλιες

ΙΙ
Τόσο μα τόσ’ όλα νεκρά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Τρία μικρά νυχτερινά»

Ασημίνα Λαμπράκου, Τα blues του Στράτου

12/08/2016

Αρχείο 12/08/2016

favicon

πως έγινε βρε Στράτο και ρούφηξες τη θάλασσα
και με κοιτά το Ελαφονήσι εβδομήντα πόντους κάτω
από τα μάτια μου κι απ’ των μαλλιών σου το ξανθό
ανοίγεται επαρχία Καλιφόρνιας η Καλογρέζα που
απ’ το bodytalk 73 στην ώχρα της μπλούζας σου
γραμμένο ζωγραφίζω λεωφόρο στο βλέμμα μου απ’
της Γιούτα τα βουνά μέχρι τα σταροχώραφα της Καλ-
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Τα blues του Στράτου»

Βασίλης Ν. Πης, Μια βραδιά

10/08/2016

Αρχείο 10/08/2016 -Κως -Καλοκαίρι 2016

fav-3

Κράτησα τ’ αρώματα και του καιρού το χάδι
Της νύχτας την αστροφεγγιά
Για να σου φτιάξω μια βραδιά
Από των αστεριών το φως
Και των ανέμων το διπλό τ’ αγέρι.

Κράτησα τη θάλασσα και του νερού το ρέμα
Της βάρκας την περπατησιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Μια βραδιά»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λοξή Φάλαγγα

09/08/2016

Αρχείο 09/08/2016

fav_separator

Άφηνε πίσω της την Θήβα να καίγεται, να καίγεται. Τέλειωναν ολόκληρα καλοκαίρια μες στα μάτια, της, τέλειωναν εποχές και αναμνήσεις. Και όμως γι΄αυτήν την Αντιγόνη των θεάτρων, των αγοραίων συναλλαγών, την Αντιγόνη της καρδιάς μας, η Θήβα πια τίποτε δεν σημαίνει. Θα σταθεί στους τύμβους, θα πει αντίο με τον τρόπο της, με τα σβησμένα της μάτια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λοξή Φάλαγγα»