Αρχείο 28/06/2016

Τώρα που ξέρω
τι σήμαινε πάντα
εκείνη η
πομπηιανή λάμψη σου

Το Αϊντάχο αφορά έναν τόπο μυστικό. Ένα μέρος της καρδιάς που φθάνεις πάντα κυματίζοντας. Μεγάλες εκτάσεις, σπασμένες καρδιές και σειρές ολόκληρες σε στράτζες. Δικά σου πράγματα παλιά, παλιά φεγγάρια. Οι φίλοι  φευγάτοι πια. Τίποτε δεν άφησε γι΄αυτούς ζωντανό το μεγάλο απρόοπτο της ζωής. Παιδιά μιας ευκαιρίας που ποτέ δεν θα υπάρξει ξανά. Ωραία, φιλήδονα και μέτρια παιδιά που όμως αγάπησαν παράφορα τη ζωή και μυστικά μάθαμε να τους εκτιμούμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, River, ωδή στο Αϊντάχο»

Αρχείο 27/06/2016

~Αντί προλόγου~

Στα κεριά των σαλπισμάτων σφίγγα πορεία
επιχειρώ στο βάθος την προσπέλαση.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ρε, τράβα τα μπετά να σ’ αγαπήσω. Με όλα τα υγρά μου φωνήεντα.

~Κυρίως θέμα σε ήχο πλάγιο~

Είναι ιστορίες που άρχισαν μεσάνυχτα σε κρεβάτια από σκόνη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα»

Αρχείο 27/06/2016

~Αντί προλόγου~

Στα κεριά των σαλπισμάτων σφίγγα πορεία
επιχειρώ στο βάθος την προσπέλαση.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ρε, τράβα τα μπετά να σ’ αγαπήσω. Με όλα τα υγρά μου φωνήεντα.

~Κυρίως θέμα σε ήχο πλάγιο~

Είναι ιστορίες που άρχισαν μεσάνυχτα σε κρεβάτια από σκόνη.

Είναι μέλη από κύματα, δάχτυλα ειδύλλια, χείλη μολότοφ, δρόμοι ψιθύρων σε σπείρα ωτική, είναι η χαμένη τιμή του αμύγδαλου, είναι το χι απ το χώμα που σταυρώνει το υνί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα -ποίηση»

Αρχείο 27/06/2016

~Αντί προλόγου~

Στα κεριά των σαλπισμάτων σφίγγα πορεία
επιχειρώ στο βάθος την προσπέλαση.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ρε, τράβα τα μπετά να σ’ αγαπήσω. Με όλα τα υγρά μου φωνήεντα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Τι χλομιάζεις; Στην κηδεία θα απολαύσεις την ώχρα -ποίηση»

Αρχείο 25/06/2016

Τι περίεργο!
Γύρισαν εκείνοι οι καιροί που κρυβόμουν κάτω απ’το τραπέζι.
Μη και έρθει ο εαυτός μου – κουρέλι για μια ακόμη φορά- και ξεσπάσει σ’εμένα.
Όλη τη γύρα του σπιτιού έκανα για να μη με βρε.
Μόνο στο μπάνιο δεν πήγαινα ποτέ.
Μήτε και ξέρω πως είναι.
Στο μπάνιο λένε έγιναν οι καλύτεροι φόνοι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γωγώ Λιανού, “ανάμεσα σε ρουτίνες” -ποίηση»

Αρχείο 24/06/2016

Δικαίωμα πνοής

Χαράζοντας το χαρτί
και στιγματίζοντας τη σχισμή,
με αδιαπέραστο μελάνι,
για να είμαι σίγουρος ότι δεν θα δραπετεύσουν τα όνειρα μου.
Ενώ μπορούσα να τα πετάξω,
τα μετέτρεπα σε βότσαλο και τα πετούσα στην θάλασσα.
Όταν πάλι ξεκινούσα από την αρχή,
οι σκέψεις μου είχαν γνωστή πορεία, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Σαγρής, τρία ποιήματα»

Αρχείο 22/06/2016

Οι άνθρωποι πάσχουν (σ)τον εφιάλτη να τους καταπιεί η γλώσσα τους και βρεθούν νεκροί διπλωμένοι στη σάρκα της· ψαλίδισα τις λέξεις μου· τους έδωσα σχήμα στρογγυλό κι οξύ· με το χαρτί τους έφτιαξα λουλούδια· θα τα φύτευα στο χώμα του κήπου· θα γινόμουν η ας πούμε γυναίκα φυτευτής· η φυτεύτρα· όταν θα περνούσα την αυλόπορτα·  όσο θα κρατούσα το κάγκελο του φράχτη θα ήμουν η διεισδυτική ματιά του άντρα· διέσχισα το κατώφλι του κήπου· όρμησαν να με υποδεχτούν οι ένοικοί του· κορμιά τριανταφυλλιάς· διψασμένης· σκύλοι· τα χέρια των δέντρων· φωνές κισσών· ο άνθρωπος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, η Αλίκη στη χώρα των τραυμάτων»