Αρχείο 16.7.14

Χειμώνας και πάλι. Πάνε πέντε χρόνια απ’ το φευγιό του. Ούτε ένα γειά δεν της μήνυσε, έστω με κάποιον άλλον, κι απλά έφυγε. Κι έκτοτε ούτε μια φορά δε γύρισε. Νέα του δεν είχε αλλά έφτιανε ιστορίες με το νου της. Πότε τον ήταν στην Αμέρικα. Πότε στη Λόντρα. Πότε τον είχε χτυπήσει το σκορβούτο γιατί είχαν καιρό να δέσουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ευαγγέλου–Κίσσα, Βαρύσκιωτος –Η επιστροφή [2014]»

Αρχείο 14.7.14

Όπου μια ακόμα πιθανή αιτία τού γιατί μπορεί κάποιος να γίνει συγγραφέας.

Στη Γιάννα

Θυμότανε πολύ καλά ότι, μικρή, αν και είχε διαβάσει τους «Τρεις Σωματοφύλακες» (σε «Κλασσικά Εικογραφημένα» κι αργότερα σε κανονική έκδοση) πάντα αρνιόταν να προχωρήσει στη συνέχεια, δηλαδή στο «Μετά είκοσι έτη». Την απωθούσε η ιδέα ότι οι ήρωες στο δεύτερο αυτό βιβλίο είχαν γεράσει, οπότε, ό,τι και να τους έβαζε ο Αλέξανδρος Δουμάς να κάνουν, θα ήταν εκ προοιμίου εξωπραγματικό, αν όχι ενοχλητικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Κάτι παραπάνω θα ήξερε ο Δουμάς [2014]»

Αρχείο 12/07/2014

Περνούσα προχθές απ’ έξω και το είδα για άλλη μια φορά κλειστό και σιωπηλό, όπως σ’ εκείνο το όνειρο που επανέρχεται τακτικά. Δεν ήταν της μοίρας του, φαίνεται, να προκόψει αυτό το μαγαζί. Μια ξεθωριασμένη πινακίδα, που κρεμόταν κάθετα στην ξυλόγλυπτη πόρτα, έγραφε «Spartakos». Να λοιπόν που ένας άλλος ήρωας αντικαθιστούσε τον ασυμβίβαστο Ιρλανδό σε μια αναίμακτη μάχη-υποθέτω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Cafe Beckett»

Αρχείο 11.8.14

Στιγμιότυπο στη Σόλωνος

Τα μεσημέρια στη Σόλωνος
αγκομαχούν πίσω από κουρασμένες εξατμίσεις

Δημόσια στενότητα, πίσω από τα τζάμια
Αφίσες δηλωτικές
προτιμήσεων κι ισοδύναμων πεποιθήσεων
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, “οδόστρωμα βρεγμένο από βαλβολίνες” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 10.7.14

Νύχτωνε και το χιόνι έπεφτε εδώ και λίγα λεπτά πυκνό. Το δρόμο τον ήξερα καλά γιατί τον είχα κάνει αμέτρητες φορές. Τι να το κάνω όμως, που είχα πάνω από τρακόσια χιλιόμετρα μπροστά μου και κανείς δεν σταμάταγε να με πάρει. Ξέμεινα, κι ούτε και γω δεν ξέρω πώς. Είχα ξεκινήσει πρωί απ’ το Παρίσι με προορισμό τη Φραγκφούρτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τέος Ρόμβος, Μια νύχτα στο άσυλο της Ρεμς [2014]»

Αρχείο 7.7.14

Περίμενε μ’ εκείνη την ψηλομύτα τη φίλη του το λεωφορείο της Αir France  για να πάνε στο αεροδρόμιο. Nευρικός, έτσι είναι πάντα όταν ταξιδεύει. Μήπως συμβεί κάτι απρόβλεπτο, κάτι δυσάρεστο και χάσει την πτήση.

Στη στάση μπροστά στο σταθμό, φυσάει παγωμένος αέρας, ο κόσμος που περιμένει στριμώχνεται τρέμοντας κάτω από το στέγαστρο. Ελπίζει να βρει καλύτερο καιρό στην Ελλάδα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Ο σακάτης της Gare de Lyon [2014]»

Αρχείο 06/07/2014  -Της Κυριακής

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,
πως τις γυναίκες μ’ ένα τρόπον ύπουλο μισώ
κι ότι μ’ αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.
Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καββαδίας, Μαραμπού [2014]»

Αρχείο 05/07/2014

Στις ονειρεμένες αστρικές δημιουργίες

Στις ονειρεμένες αστρικές δημιουργίες
στου ασυνείδητου ενστίκτου τη μνήμη
γράμματα θαρρείς πως σέρνονται,
πίσω από τις λέξεις…
τα νοήματα, υπερκορεσμός του μέλλοντος.
Μ’ ένα μολύβι μαύρο χαράζεις σπείρες
σπείρες άρρυθμες, άτακτες, απειλητικές… Συνεχίστε την ανάγνωση του «annaTi, 2 ποιήματα»