Αρχείο 06/10/2014

Mια εικόνα. Θηλυκό κι ο διάβολος. Δάσος. Δάσος όπως ζούγκλα.

Στρώνει πόδια στο χώμα. Φερμάρει. Εκείνος την αναζητά να την ραμφίσει. Εκείνη αλλάζει θέση. Παραφυλάει. Εκείνος σηκώνει στον αέρα την λόγχη του. Αναδεύει. Αυτή σέρνει κοιλιά. Σπάει φύση. Ερεθίζεται. Την χάνει. Ποτίζει τη γη οσμές της. Ανασαλεύει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Το οριζόντιο ποίημα»

Αρχείο 4.10.2014

α.
Πελάγωσαν κι οι κατσαρίδες
Στον τόσο θόρυβο και την ομίχλη
Για να σε κοιτάξω
Ζωγραφίζω τρυπούλες στο τζάμι

β.
Πιο κει απλώνεται ο αττικός
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κυρτζάκη, δέκα μικρά ποιήματα [2014]»

Αρχείο 3.10.2014

“Λένε πως είναι κάποιος βράχος
όπου το νερό του Ωκεανού στάζοντας
πέφτει από γκρεμούς σε μια λιμνούλα
που βουτούν στάμνες σ’αυτήν.”
Ευριπίδη “Ιππόλυτος” 121.

Η αινιγματική ασάφεια του Παυσανία.

Ο Παυσανίας[1] περιερχόμενος την αρχαία Τροιζήνα, αναφέρεται σ’αυτόν ως εξής: “Κάποιο νερό ονομάζουν Χρυσορρόα. Όταν έπεσε ξηρασία για εννέα χρόνια στα οποία δεν έβρεχε ο Θεός, τα άλλα νερά ξεράθηκαν, ο Χρυσορρόας συνέχισε όπως πριν να τρέχει”. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Π. Δάρμος, Ο ποταμός Χρυσορρόας (Γεφυραίος ή Κρεμαστός) -[2014]»

Αρχείο 1.10.2014

Συντρίμμια

Λίγο καιρό μόνο
κράτησε η φωτιά και έσβησε.
Τι κι αν γκρεμίστηκαν
σχέσεις πολύχρονες
για ν’ ανάψει,
τι κι αν χτίστηκαν
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα [2014]»

Αρχείο 29.9.14

Είχε σφουγγαρίσει το μπροστινό δωμάτιο κι ετοιμαζόταν να αρχίσει στο μικρό που η μάνα της το είχε για εργαστήρι. Σήκωσε τα μάτια για να της πει να περάσει έξω και την είδε να έχει σηκωθεί κιόλας και να κοιτάει πίσω πάνω από τον ώμο της με την έκπληξη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο. Γύρισε να δει και μόλις πρόλαβε να στηριχτεί στη σφουγγαρίστρα για να μην πέσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, απόσπασμα από το ακυκλοφόρητο μυθιστόρημα “Η νύφη”…[2014]»

Αρχείο 26.9.14

Όπως με ήξερες

Όπως με ήξερες,
ακούστηκε κι αυτή τη νύχτα
η ιστορία της ζωής μου
σε ωριαίες συνέχειες.

Ίσως να κατάλαβες
πως τα φανάρια των δρόμων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θοδωρής Βοριάς, “μια σελίδα μεταμεσονύχτιων ονείρων” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 23.9.14

Αόρατη Ομίχλη

Ανοίγει το στόμα
καταπίνει λαίμαργα
ολόκληρο το χέρι
με το ξυράφι.
Στο στομάχι
σφάζει τα παιδικά χρόνια.
Οι δαίμονες αιμορραγούν
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγγελος Τζιβελέκης, “αρέσκεσαι να ψαλιδίζεις τα ανθισμένα σου χρόνια” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 22.9.14

Όπου μια προκλητικά βωμολοχική συνέντευξη εκτρέπεται απρόβλεπτα, γι΄αυτό και το κείμενο πρέπει να διαβαστεί μέχρι τέλους και με τη σειρά.

                                                                                                            Στους συμβαλόντες

Χρήστο, το «Εξέλσιορ» είναι κυρίως γαμηστρώνας;       

Ναι. Πολύ λίγοι πελάτες έρχονται για να μείνουνε μέρα ή μέρες. Οι περισσότεροι ζητάνε «ένα δωμάτιο για λίγη ώρα», όπως το λέμε στη γλώσσα μας, όπως το λένε κι οι πελάτες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, O Χρήστος του «Εξέλσιορ» [2014]»