Αρχείο 24.8.2014

Το τέλος του κόσμου

Μέσα σε πόλεις μακρινές με γκρεμισμένους ουρα-
————νούς
μές στις σπασμένες μουσικές που γρατζουνίζουν
————τον αγέρα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δ. Καραντώνης, “Τι γυρεύω σ’ αυτή την απέραντη πόλη” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 18.08.2014

Ὁ κόσμος εἶναι μιὰ διαταραχὴ τοῦ μυαλοῦ

Μέσα στὸ θόλο τ’ οὐρανοῦ, εἴμαστ’ οἱ σκέψεις του:
Περιφερόμαστε κρατῶντας κάτι χρυσὰ κλουβιὰ
Μέσα ἔχουμε τὰ γεννητικά μας ὄργανα
-«Ὡραῖο τὸ μουνάκι σας»
-«Κι ὁ ποῦτσος σας. Νὰ τὰ βάλωμε μαζὶ νὰ παίξουν;»

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Larry Cool, γεννήθηκα ἀπὸ ἕνα χασμουρητὸ -ποίηση [2014]»

Αρχείο 16.08.2014

ΠΡΟΔΟΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ

Σίμωσε δώθε να σε τραγουδήσω
προδομένο όνειρο κι ελπίδα ατελεύτητη
στων φαντασμάτων τις αναλαμπές
και στων αθώων τα βάραθρα.

Πώς έμοιασες έτσι εσύ;
Παιδί που εκκολάφτηκε
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Κούτσης, Τοις «κύνων» ρήμασι πειθόμενοι -τρία ποιήματα από τη συλλογή [2014]»

Αρχείο 14.08.2014

Η χώρα έχει σκεπαστεί από μια ημιδιάφανη μεμβράνη φτιαγμένη από κρατικές ραδιοσυχνότητες, πλαστικά σύννεφα και τοξικούς ρύπους. Είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς με γυμνό μάτι την αφύσικη σκεπή που όμως υπάρχει και κυριαρχεί. Λίγοι το καταφέρνουν. Η πόλη – η ανώνυμη πόλη – μοιάζει με θερμοκήπιο μιας άγνωστης εποχής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Κι ήθελε ακόμη…* [2014]»

Αρχείο 13.08.2014

Στην ψύχρα αλλάζω φιδορούτι,αμφιβάλλω όμως υπάρχω,
ένα βουνό μετάλλευμα για λίγο μέταλλο,κάτι
να πέφτει κάτω από το βήμα,κάτι
να αιωρείται ως ρώτημα λίγο πιο ψηλά
στη διάλεκτο των βουνών
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Τοπίο με νερό μες στο φως [2014]»

Αρχείο 22.08.2014

Πλεύσιμες αντοχές

Νυχτώνει στις εσχατιές της λογικής
κι ώς πέρα απ’το εμπρόθετο
κι ώς πριν ή και μετά από την αίσθηση των υλικών
στα αγοραία δρώμενα αναζητώντας το απρόθετο, όπου,
ξεδιάντροπα ηθικές αναδιπλώνονται
ώς τα οριακά και άκρα τους σημεία
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Μεσσήνης, τέσσερα ποιήματα [2014]»

Αρχείο 07/08/2014

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσαρός, Η Μπαραμπαντού»

Αρχείο 5.8.14

Τον συναντήσαμε στις ακτές, βράδια ολόκληρα να εκφωνεί τα ποιήματα του κόσμου. Ήταν απόκοσμος. Έμοιαζε μ΄εκείνα τα τεράστια, τα μαύρα πουλιά που ανιχνεύουν το πέλαγο στο μέσον του χειμώνα. Καθισμένα στην ακτή, κάποτε τινάζονται στίχοι στον αέρα, νερό θαλασσινό και φως αβάσταχτο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μαρία [2014]»