Anne Applebaum, Το Λυκόφως της Δημοκρατίας. Η Σαγήνη του Απολυταρχισμού [απόσπασμα]

Anne Applebaum, Το Λυκόφως της Δημοκρατίας. Η Σαγήνη του Απολυταρχισμού ―Μετάφραση Μενέλαος Αστερίου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

από theGuardian.com ειδικά επεξεργασμένη

Περιγραφή
Όταν πολώνεται η πολιτική, ποια πλευρά διαλέγει κανείς; Αν είστε δημοσιογράφος, διανοούμενος, δημοτικός άρχοντας, πώς αντιμετωπίζετε την επανεμφάνιση αυταρχικών ή εθνικιστικών ιδεών στη χώρα σας; Όταν οι ηγέτες σας ιδιοποιούνται την ιστορία, προωθούν συνωμοσίες ή ακρωτηριάζουν τα μέσα επικοινωνίας και το δικαστικό σύστημα, εσείς πηγαίνετε με το ρεύμα;

Η Αν Άπλμπαουμ παρακολουθεί με ηλεκτρισμένη ένταση τις διαδρομές ατόμων που ενεπλάκησαν στα δημόσια πράγματα των τελευταίων τριών δεκαετιών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Anne Applebaum, Το Λυκόφως της Δημοκρατίας. Η Σαγήνη του Απολυταρχισμού [απόσπασμα]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»

Μπενής Νατάν, Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του. Μυθιστορηματικό χρονικό. [Πρόλογος Χ. Γ. Λάζος. (Βιβλιογραφικά) Βοηθήματα. Φωτογραφίες εντός κειμένου]. «Αλεξάνδρεια», Αθήνα 2021.

Η ιστορία του Μωύς Νατάν, Ελληνοεβραίου Σαλονικιού επιχειρηματία, επιζήσαντος του Άουσβιτς. Αξιανάγνωστη, με σημαντικά πρωτότυπα στοιχεία:

-Όχι ένα ακόμα βιβλίο στρατοπεδικής λογοτεχνίας, αλλά η συνολική ζωή ενός ανθρώπου

-Αφήγηση που συνδυάζει βιογραφικά – μυθιστορηματικά στοιχεία
-Όχι «γραμμικότητα» : π.χ. τα του Άουσβιτς (όπου ο Μωύς έχασε γυναίκα και δυο κόρες), όπως και άλλα, δίνονται αναδρομικά∙ άρα η ανάγνωση πιο ενδιαφέρουσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»»

ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [III]

  • Διαβάστε   [I]– [II] –

Έχει ειπωθεί πολλές φορές πως η από-αποικιοποίηση υπήρξε το τέχνασμα που χρησιμοποιούν οι χώρες του Νότου για να υιοθετήσουν το δυτικό μοντέλο. Αναμφίβολα, ο πλανήτης εκσυγχρονίστηκε, αλλά δυτικοποιήθηκε και μονάχα εν μέρει: συνενώθηκε κάτω από την τριπλή σφραγίδα της οικονομίας, της τεχνολογίας και των επικοινωνιών, όχι κάτω από την σφραγίδα του σεβασμού του ατόμου η του κοινοβουλευτικού καθεστώτος. Μόνο που ο αριθμός των δημοκρατιών αυξάνει, είναι ακόμα πάρα πολλά τα καθεστώτα που γοητεύονται από τα όπλα, τις τεχνολογίες αιχμής, τις μεγάλες επιχειρήσεις μας, αλλά αρνούνται να προωθήσουν την ισότητα η τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [III]»

Ζοάο Λούις Μπαρρέτο Γκιμαράες, Μεσόγειος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Ζοάο Λούις Μπαρρέτο Γκιμαράες, Μεσόγειος ―Μετάφραση Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Νήσος

Η λάσπη της Ιστορίας

Σε ποιον
άραγε να ανήκε αυτό το ποδήλατο βυθισμένο
στον πυθμένα ενός καναλιού της Ντέλφτ που
τώρα κοιτάζουμε (εγώ
εσύ και
αυτός ο σκύλος) προσεκτικοί στη λάσπη της Ιστορίας;
Με λάσπη ο χρόνος κανονίζει
τη λάσπη της προηγούμενης ιστορίας (αυτό
αποδεικνύει το έγκλημα της Μπαλταζάρ Ζεράρ
που σκότωσε τον Γουλιέλμο της Οράγγης κατ’ εντολήν
του βασιλιά της Ισπανίας). Στρώματα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζοάο Λούις Μπαρρέτο Γκιμαράες, Μεσόγειος ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

The Garden of Proserpine by Algernon Charles Swinburne ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου

Algernon Charles Swinburne

Εδώ, που ο κόσμος τελεί σε καρτερία·
Εδώ, που όλη η φασαρία μοιάζει
Ανέμων πεθαμένων κι εξαντλημένων κυμάτων, ανταρσία
Σε αμφίβολες αναπολήσεις ονείρων·
Το πράσινο λιβάδι κοιτάζω να φουντώνει
Για θεριστές και σπορείς,
Τον καιρό του θερισμού και της συγκομιδής,
Ένας κόσμος χειμάρρων που κοιμάται.

Από δάκρυα και γέλια έχω κουραστεί,
Κι ανθρώπους που γελούν και θρηνούν· Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Garden of Proserpine by Algernon Charles Swinburne ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Χάρολντ Πίντερ, ποιήματα ―Μετάφραση: Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος

Σημειώματα στην χαρτοπετσέτα*:

Αν δεν υπήρχε ο θάνατος
στον κόσμο
πως θα σ’ είχα συναντήσει;

Αντωνία Φρέιζερ

Θα μ’ έβρισκες τριγυρίζοντας το μεγάλο μπαρ
Ποτήρια υψωμένα,
Ένα για σένα, ένα για μένα

Χάρολντ Πίντερ

*Γράφει η Φρέιζερ γι’ αυτά τα «χαϊκού»: «Τώρα τελευταία γευματίζοντας σε κάποιο εστιατόριο της περιοχής ο Χάρολντ αστειευόμενος είπε πως ο θάνατος ίσως να’ ναι απαραίτητος ειδάλλως ο πλανήτης μοιραία θα κατακλύζονταν. Του απάντησα μ’ ένα είδος χαϊκού που το έγραψα επάνω σε μια χαρτοπετσέτα». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χάρολντ Πίντερ, ποιήματα ―Μετάφραση: Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζωρτζ Γούντκοκ, «Ιστορία της αναρχίας»

Τζωρτζ Γούντκοκ, Ιστορία της αναρχίας [«A history of Libertarian Movements and Ideas]. Μετάφραση Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος [Σημειώματα του εκδότη και του μεταφραστή, συμπληρωματικές Υποσημειώσεις του εκδότη]. «Πανοπτικόν», Θεσσαλονίκη 2022.

Ο Καναδός συγγραφέας Τζ. Γούντκοκ (1912 – 1995), μεγάλη φυσιογνωμία του αναρχικού κινήματος (και αντιρρησίας συνείδησης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!), έβγαλε αυτό το εξαιρετικά καλογραμμένο (συνοπτικό, μετριοπαθές, μέχρι και με χιούμορ) βιβλίο 60 χρόνια πριν, μα είναι σα να γράφτηκε χτες συν ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει στο θέμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζωρτζ Γούντκοκ, «Ιστορία της αναρχίας»»

ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [II]

Διαβάστε το μέρος [I]

«Ή το Ισλάμ θα γίνει σε εμάς μια θρησκεία ανάμεσα στις άλλες, ή θα προσκρούσει σε μια ισχυρή αντίσταση εκ μέρους των ελεύθερων ανθρώπων που δεν ανέχονται τον ζυγό του φανατισμού, δύο αιώνες μετά τη γαλλική επανάσταση.

Ένας πολιτισμός σαν της Ευρώπης, ικανός για τις χειρότερες θηριωδίες όπως και για τα υψηλότερα επιτεύγματα, δεν μπορεί να βλέπει τον εαυτό του μονάχα μέσα από το πρίσμα της κατάρας: αν η Ευρώπη διακατέχεται από ένα πραγματικό «γενοκτονικό πάθος»[¹], είναι επίσης εκείνη που επέτρεψε να εννοήσουμε ορισμένα εγκλήματα ως γενοκτονίες, είναι εκείνη που, μετά το 1945, αποστασιοποιήθηκε από την ίδια της τη βαρβαρότητα για να δώσει σε αυτή τη λέξη ένα συγκεκριμένο νόημα διακινδυνεύοντας να δει την κατηγορία να στρέφεται εναντίον της. Είναι μια τρομακτική μηχανή παραγωγής και ταυτόχρονα αναχαίτισης του κακού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [II]»