Robert Parker, Oἱ ἑλληνικοὶ θεοὶ πέρα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ―από τον Ιωάννη Πολέμη

Robert Parker, O ἑλληνικοὶ θεοὶ πέρα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ὀνόματα, χαρακτήρες, μεταμορφώσεις.Μετάφραση Παναγιώτης Σουλτάνης. Ἐπιστημονική ἐπιμέλεια Μαρία Πατέρα, Πανεπιστημιακές Ἐκδόσεις Κρήτης, Ἡράκλειο 2021, σσ. 438

Το βιβλίο αυτό του γνωστού ιστορικού της αρχαίας ελληνικής θρησκείας Ρόμπερτ Πάρκερ βασίζεται στις διαλέξεις που έδωσε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο πλαίσιο του κύκλου των περίοπτων Sather Lectures και έχει ως αντικείμενό του την παρουσία των Ελλήνων θεών έξω από τον στενό ορίζοντα του ελληνικού κόσμου, την πρόσληψή τους από τους ξένους εκείνους λαούς, που υπέστησαν την πολιτιστική επιρροή του ελληνισμού, και κυρίως την ονοματοδότησή τους. Φυσικά στον ορίζοντα των αναζητήσεων του μελετητή εισέρχεται και το ζήτημα της πρόσληψης ξένων θεοτήτων από τον ελληνικό κόσμο, της αναζήτησης, των μυθικών ή όχι, σχέσεών τους με τις αντίστοιχες ελληνικές θεότητες, και της αντίστοιχης ονοματοδότησής τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Robert Parker, Oἱ ἑλληνικοὶ θεοὶ πέρα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ―από τον Ιωάννη Πολέμη»

ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [I]

«Τίποτα δεν είναι πιο επίβουλο από την ιδέα ενός συλλογικού σφάλματος που θα περνάει από γενιά σε γενιά κηλιδώνοντας για πάντα ένα λαό ή μία κοινότητα. Η ψυχική συντριβή δεν συνιστά μια πολιτική, Έτσι καθώς δεν υπάρχει κληρονομική μετάδοση της κατάστασης του θύματος, δεν υπάρχει κληρονομικότητα της κατάστασης του δήμιου: μιας και νδεν υπάρχει ενοχή λόγω συγγένειας, το «καθήκον της μνήμης» δεν συνεπάγεται την αυτόματη αγνότητα ή διαφθορά των εγγονών ή δισέγγονων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [I]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Paul Greveilliac, «Κόκκινες ψυχές»

Paul Greveilliac, Κόκκινες ψυχές. [Μυθιστόρημα. 222 επισημειώσεις του συγγραφέα και της μεταφράστριας συν 37 τεκμηριώσεις για παρατιθέμενα αποσπάσματα]. Μετάφραση Στέλα Ζουμπουλάκη, επιμέλεια Στέλα Αλισάνογλου. Πόλις, Αθήνα 2021.

Εντυπωσιακό ντεμπούτο νεαρού Γάλλου συγγραφέα: 500 σελίδες για τα χρόνια 1930 – 2000 στη Σοβιετική Ένωση / Ρωσία, ιδιαίτερα από το θάνατο του Στάλιν μέχρι τον Γκορμπατσόφ.

Μέσα από τις ζωές των δυο βασικών ηρώων και φίλων (ένας αντιφατικότατος λογοκριτής κειμένων κι ένας μηχανικός σε vip αίθουσα προβολής / λογοκρισίας ταινιών), παρακολουθούμε γνωστά γεγονότα της εποχής, στιγμές της καθημερινής σοβιετικής πραγματικότητας, ιδίως όμως το έργο σπουδαίων συγγραφέων (Παστερνάκ, Σόλοχοφ, Γκρόσμαν, Σολζενίσιν κλπ) και σκηνοθετών (Καλατόζοφ, Ταρκόφσκι, Τσουχράι, Σέπιτκο κλπ).

Χιούμορ, ιδεολογικές ακροβασίες, μοντερνιστικά αφηγηματικά στοιχεία, μα και κάποιος «επεξηγηματισμός»– ίσως απαραίτητος για τους λιγότερο επαρκείς και/ή νεότερους αναγνώστες.
Ευπρεπέστατο μετάφρασμα και επιμέλεια.

(Λέξεις 100)

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Hans Fallada, «Ο εφιάλτης»

Hans Fallada, Ο εφιάλτης. [Μυθιστόρημα]. Μετάφραση Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου. Gutenberg, Αθήνα 2021.

Εντονότατα αυτοβιογραφικό (κεντρικός ήρωας: συγγραφέας, αντιναζιστής, διορισμένος πρόσκαιρα δήμαρχος μιας μικρής γερμανικής πόλης από τους κατακτητές Σοβιετικούς, πολυεξαρτημένος όπως και η γυναίκα του, νοσηλευμένος επανειλημμένα σε σανατόριο), ξετυλίγεται από τον Απρίλη του 1945 μέχρι τον Ιούλη του 1946, κατά το μεγαλύτερο μέρος στο διαλυμένο μεταπολεμικό Βερολίνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Hans Fallada, «Ο εφιάλτης»»

Ιωσήφ Μπρόντσκι, Αγάπη ―μτφρ.: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Δυο φορές πετάχτηκα στον ύπνο μου απόψε
σύρθηκα στο παράθυρο κι είδα τα φώτα,
μια φράση μισοτελειωμένη του παραμιλητού,
σαν τα αποσιωπητικά, οδηγεί στο μηδέν
ανήμπορη να με καθησυχάσει.

Έγκυο σε ονειρεύτηκα και να,
μαζί σου τόσο χρόνια ζώντας,
την ενοχή μου ένιωσα και με το χέρι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωσήφ Μπρόντσκι, Αγάπη ―μτφρ.: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Horst Krüger, Το διαλυμένο σπίτι ―κυκλοφορεί

Τα νεανικά μου χρόνια στη Γερμανία του Χίτλερ. μετφρ., Σίσσυ ΠαπαδάκηΑπό τις εκδόσεις Gutenberg

Πώς ο ναζισμός διάβρωσε μια ολόκληρη κοινωνία; Νεανικές αναμνήσεις από τη Γερμανία του Χίτλερ σε ένα από τα διασημότερα βιβλία για το Τρίτο Ράιχ, γραμμένο από έναν λαμπρό στυλίστα» (Tagesspiegel).

 «Ήμουν το συνηθισμένο παιδί άκακων Γερμανών που δεν υπήρξαν ποτέ ναζί, χωρίς όμως αυτούς και όλους τους “καλούς Γερμανούς”, οι ναζί δεν θα είχαν καταφέρει τίποτα»: Με αφορμή τη δίκη του Άουσβιτς το 1963, όπου απλοί Γερμανοί κατηγορούνται για φρικτά εγκλήματα, ο δημοσιογράφος Χορστ Κρίγκερ επιστρέφει στη νεανική του ηλικία, στη δεκαετία του 1930, για να περιγράψει το έδαφος στο οποίο άνθισε ο ναζισμός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Horst Krüger, Το διαλυμένο σπίτι ―κυκλοφορεί»

Monika Herceg, δύο ποιήματα ―μετάφραση Μαρουσώ Αθανασίου

το παντελόνι

ο πρώτος νεκρός που είδα στη ζωή μου
ήταν ο θείος μου
ξυρισμένος, με τα μαλλιά του χτενισμένα στα αριστερά
όμορφος σαν τον κεν
είχε σκουλαρίκι στο αυτί
ξεχνάω σε ποιο
του το έβγαλαν όμως πριν την κηδεία
μόνο το κεφάλι του ήταν ξεσκέπαστο
και το πάνω μέρος του κορμού του
ίσα για να φαίνεται η γραβάτα
και το κολλάρο του πουκαμίσου του
είπαν ότι μόνο τόσο μπορούσαν να τον ντύσουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Monika Herceg, δύο ποιήματα ―μετάφραση Μαρουσώ Αθανασίου»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Όλγκα Τοκάρτσουκ, Πλάνητες

Όλγκα Τοκάρτσουκ, «Πλάνητες». Μυθιστόρημα. Μετάφραση απ’ τα πολωνέζικα Αλεξάνδρα Ιωαννίδου. [Επίμετρο: η διάλεξη της συγγραφέως κατά την παραλαβή του Νόμπελ. Πλείστοι χάρτες εντός κειμένου].  Καστανιώτης, α΄ έκδοση Αθήνα 2020.

Σε συνενοχή με τον/ην αναγνώστη/ώστρια  αναπτύσσει το έργο της η συγγραφέας: εγώ το αποκαλώ «μυθιστόρημα» κι εσύ παριστάνεις ότι συμφωνείς.

Όχι λοιπόν συμβατικό «μυθιστόρημα», μα ένας γοητευτικότατος αχταρμάς από ποικίλα ετερόκλητα στοιχεία, «αληθινά», «μυθοπλαστικά» και μικτά, τα περισσότερα από τα οποία –όχι όλα!–  έχουν να κάνουν με ταξίδια και περιπλάνηση, κυριολεκτικά ή μεταφορικά (ψυχολογικοί συνειρμοί). Μερικά συστατικά:  ο συχνός κ. Κουνίτσκι, Αθήνα, θαυματοφυλάκια, ανατομία, ελληνικός «καιρός», τρένα, «άγια» λείψανα. Ευκαιρία να μάθετε και τo διπλό λατινικό  «itinerarium». Προσοχή: δεν πρόκειται για ταξιδιωτική λογοτεχνία.

΄Οπως πάντα, τα ελληνικά της μεταφράστριας επαρκέστατα. Βιβλίο δεμένο και κουβερτωμένο, στη γνωστή καλή σειρά του εκδότη.

(Λέξεις 100)