Christina Rossetti, Autumn -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου

Αρχείο 26/10/2016

fav_separator
Μόνη κατοικώ, – κατοικώ μόνη, μόνη,
Ενώ φουσκωμένο το ποτάμι μου στη θάλασσα ρέει
Με βάρκες στίλβουσες χρυσωμένο
Αυτό σε μένα, φίλο κανένα δε φέρει
Ω της αγάπης τραγούδι, από εκατοντάδες λάρυγγες βγαλμένο,
Ω, ελευθερώστε με της αγάπης πόνοι.

Δίκαια κατάσταση οι ναυλωμένες βάρκες που, πέτρες και χρυσό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Christina Rossetti, Autumn -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Αλεξάντρ Πούσκιν, “μα τα χείλη μου έν’ άλλο ψιθύρισαν όνομα” -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Αρχείο 26/10/2016

fav-3

Δωρίδα

Χρυσά έχει ηΔωρίδα μαλλιά και πλουμιστά
χλωμό το πρόσωπό της, τα μάτια γαλανά.
Στο συμπόσιο αφήνοντας τους φίλους χθες αργά
Με την ψυχή μου ανέμελα ήπια στην δική της αγκαλιά∙
Ο οίστρος έδινε στην έκσταση τη θέση του ταχιά
Οι πόθοι σβήναν ξαφνικά, μα φούντωναν ξανά∙
έλιωνα∙ μα στο θαμπό σκοτάδι μέσα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάντρ Πούσκιν, “μα τα χείλη μου έν’ άλλο ψιθύρισαν όνομα” -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Κωνσταντίνος Μάντης: Yves Bergeret «Ο διπλανός σου στο λυκόφως»

Αρχείο 24/10/2016

Να μπεις στο βλέμμα του,
να δεις το βλέμμα του:
ένας αλλότριος ουρανός,
που δεν υποπτευόσουν τους ανέμους, τα άστρα
ή έστω το όνομά του,
σκεπάζει την ταράτσα όπου κάθεσαι.

Δες, αυτός που κάθεται πλάι σου
ξαπλώνει συγχρόνως στη νύχτα
κάτω απ’ τα δέντρα κάποιου λόφου,
που μπορείς ακόμα να μαντέψεις στον ορίζοντα,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Yves Bergeret «Ο διπλανός σου στο λυκόφως»»

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Romancero Gitano -μετάφραση Βασίλη Λαλιώτης (αποσπάσματα)

Aρχείο 23/09/2016

favicon

3
ΚΑΥΓΑΣ

Στον Ραφαέλ Μέντεθ

Εκεί στη μέσητης χαράδρας,
οι σουγιάδες του Αλμπαθέτε,
όμορφοι από εχθρών το αίμα,
λάμπουνε ολόιδιοι με ψάρια.
Σκληρό ένα φως του τραπουλόχαρτου
κόβει στην πράσινη την τσόχα
άλογα αφηνιασμένα
και κατατομές ιππέων.
Στην κορφή από μιαν ελιά
κλαίνε δυο γριές γυναίκες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Romancero Gitano -μετάφραση Βασίλη Λαλιώτης (αποσπάσματα)»

Ντέγιαν Τζόρτζεβιτς, “Και εγώ αγαπώ τη Μαρία” -μετάφραση Πάνος Ασημόπουλος

Αρχείο 17/09/2016

fav-3

Οι νύχτες είναι παγερές, Μαρία
Όσο πιο γρήγορα γίνεται πρέπει να πάμε
Στο άλλο ακρογιάλι της ζωής
Εκεί μας περιμένουν οι άνθρωποί μας
Ο χρόνος μας, οι ζωές μας.

Στην πόλη μας έρχεται τσίρκο
Μπορούμε να διασκεδάσουμε
Να χορέψουμε στο σύρμα, να ξεράσουμε φωτιές
Ή να δαμάσουμε λιοντάρι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέγιαν Τζόρτζεβιτς, “Και εγώ αγαπώ τη Μαρία” -μετάφραση Πάνος Ασημόπουλος»

Stéphane Mallarmé, Θαλάσσια αύρα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 23/07/2016

fav_separator
Η σάρκα θλίβεται, φευ, κι έχω τα βιβλία όλα μου διαβάσει.
Να φύγω! – εκεί να πάω! Τα πουλιά μεθύσανε με βιάση
ανάμεσα όντας σε άγνωστους αφρούς και στ’ ανοιχτά τα ουράνια!
Στα μάτια μέσα αντιφεγγίζουν κήποι αρχαίοι και μποστάνια,
μα τίποτα δεν κόβει τούτη την καρδιά που εθαλασσώθη,
ω νύχτες μου, ούτε το παντέρμο φως που η λάμπα μου όλο κλώθει
επάνω στ’ άγραφο χαρτί να το περιφρουρεί η λευκότης, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Stéphane Mallarmé, Θαλάσσια αύρα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Fernando Pessoa, Εκείνες τις αργές και άδειες ώρες…

Αρχείο 19/06/2016

favicon

Αγαπάω, τα αργόσυρτα καλοκαιρινά βράδια, την ησυxία της κάτω πόλης, και προπάντων την ησυxία που η αντίθεση την κάνει ακόμη εντονότερη στα μέρη που την ημέρα σφύζουν από κίνηση. Η Ρούα ντου Αρσενάλ, η Ρούα ντα Αλφάντεγκα, οι θλιβεροί δρόμοι που εκτείνονται προς τα ανατολικά, μετά το τέρμα της Ρούα ντα Αλφάντεγκα, οι έρημες αποβάθρες σε ευθεία γραμμή, όλα αυτά με ανακουφίζουν από τη μελαγχολία μου, αν κάποιο από εκείνα τα βράδια εισxωρήσω στη μοναξιά των διαδρομών τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Fernando Pessoa, Εκείνες τις αργές και άδειες ώρες…»

Οσίπ Μαντελστάμ, Στίχοι για τον άγνωστο στρατιώτη -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Αρχείο 12/06/2016

fav-3

Για τη διακίνηση ποιημάτων ο ΜΑΝΤΕΛΣΤΑΜ καταδικάστηκε κατά την Ειδική Συνεδρίαση του Κολλεγίου της OGPU με βάση το άρθρο 68/10 του Ποινικού Κώδικα. (Ανακριτικός φάκελλος Νο 4108, αρχ. Νο 604671) Ειδικός Εντεταλμένος της Γενική Διεύθυνσης της Κρατικής Ασφάλειας Κραβτσόφ.

[ I ]
Μάρτυρας ας είναι τούτος ο αγέρας-
το ανώνυμο μάννα του –
πονετικός, σκοτεινός, υπερδραστήριος-
ουσία, χωρίς ψυχή ωκεανός…

Αμπέλια που αργοσαλεύουν
τούτοι οι κόσμοι μας απειλούν,
και κρέμονται σαν πόλεις κουρσεμένες, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οσίπ Μαντελστάμ, Στίχοι για τον άγνωστο στρατιώτη -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»